ความสับสนกัดกินหัวใจของรินดามานานพอแล้ว เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถปล่อยให้สถานการณ์นี้ดำเนินต่อไปได้ เธอต้องตัดสินใจ ไม่ว่าจะยากเย็นแค่ไหนก็ตาม เธอไม่อยากให้ใครต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้อีกแล้ว โดยเฉพาะธีร์และกันต์
เธอตัดสินใจนัดเจอธีร์เป็นครั้งสุดท้ายที่ร้านอาหารที่พวกเขาเคยไปทานด้วยกันบ่อยๆ บรรยากาศเงียบงันและอึดอัด รินดามองใบหน้าของธีร์ เขายังคงดูเหนื่อยล้าและเจ็บปวด ดวงตาของเขาไม่มีประกายแห่งความสุขเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
“ธีร์คะ” รินดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “รินมีเรื่องอยากจะบอก”
ธีร์มองเธอด้วยแววตาที่เศร้าหมอง “ธีร์พร้อมที่จะฟังรินดาเสมอ”
“รินรู้ว่ารินทำผิดต่อธีร์ไปมาก” รินดาน้ำตาคลอเบ้า “รินขอโทษจากใจจริง”
“รินดา...” ธีร์พูดเสียงเบา “ธีร์ยังรักรินนะ ธีร์อยากให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม”
คำพูดของธีร์ทำให้รินดารู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นไปอีก เธอรู้ว่าธีร์รักเธอมากแค่ไหน และการตัดสินใจของเธอมันจะทำร้ายเขามากแค่ไหน
“ริน...รินคิดมาตลอดแล้วค่ะ” รินดาพูดเสียงสั่น “รินรู้ว่ารินไม่สามารถกลับไปเป็นคนเดิมได้อีกแล้ว”
ธีร์เงียบไปครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวัง “รินดา...หมายความว่ายังไง”
“รินคิดว่า...เราควรจะหยุดความสัมพันธ์ของเราไว้แค่นี้ก่อนนะคะ” รินดาพูดออกมาด้วยความยากลำบาก “รินไม่สามารถโกหกตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว รินไม่สามารถทำให้ธีร์เจ็บปวดไปมากกว่านี้ได้อีกแล้ว”
น้ำตาของธีร์ไหลลงมาอย่างช้าๆ เขาไม่เคยคิดว่าเขาจะต้องได้ยินคำพูดเหล่านี้จากปากของรินดา คนที่เขารักมากที่สุด
“รินดา...” ธีร์พยายามจะรั้งเธอไว้ “รินให้โอกาสธีร์อีกครั้งไม่ได้เหรอ ธีร์จะทำให้รินกลับมารักธีร์เหมือนเดิม”
“ไม่ใช่นะคะธีร์” รินดาส่ายหน้า “ไม่ใช่ว่ารินไม่รักธีร์แล้ว รินยังรักธีร์เสมอ แต่ริน...รินรู้สึกว่ารินได้ทำลายความเชื่อใจของเราไปแล้ว และรินไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว”
“เพราะเขาใช่ไหม” ธีร์ถามด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด “เพราะกันต์ใช่ไหม”
รินดาเงียบ เธอไม่สามารถปฏิเสธได้
ธีร์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ธีร์เข้าใจแล้ว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ธีร์คงต้องยอมรับความจริง”
“รินขอโทษนะคะธีร์” รินดาร้องไห้สะอึกสะอื้น “รินขอโทษจริงๆ”
ธีร์ลุกขึ้นยืน เขามองรินดาด้วยแววตาที่เจ็บปวดแต่ก็มีความเข้าใจ “ธีร์หวังว่ารินจะมีความสุขกับทางที่รินเลือกนะ”
แล้วธีร์ก็หันหลังเดินจากไป ทิ้งให้รินดานั่งร้องไห้อยู่คนเดียว เธอรู้ว่าเธอได้ทำลายหัวใจของธีร์ไปแล้วอย่างสิ้นเชิง และมันเป็นความผิดของเธอทั้งหมด
หลังจากนั้น รินดาตัดสินใจที่จะไปหากันต์ เธอรู้ว่าเธอต้องพูดกับเขาให้ชัดเจน เธอไม่อยากให้ความรู้สึกของเธอเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอนอีกต่อไป
กันต์มาพบเธอที่สวนสาธารณะที่พวกเขาเคยเล่นด้วยกันตอนเด็กๆ บรรยากาศเงียบสงบ แต่หัวใจของรินดากลับเต้นระส่ำ
“กันต์” รินดาเรียกชื่อเขา “ฉันมีเรื่องจะบอกนาย”
กันต์มองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวังและความรัก “ฉันรู้ว่าแกตัดสินใจแล้วใช่ไหมริน”
รินดาพยักหน้าช้าๆ “ฉัน...ฉันได้บอกเลิกกับธีร์แล้ว”
แววตาของกันต์ฉายแววดีใจขึ้นมาทันที เขาเอื้อมมือมาจับมือเธอ “ริน...ฉันดีใจนะ”
“กันต์” รินดาพูดเสียงจริงจัง “ฉันรู้ว่านายรักฉันมากแค่ไหน และนายก็อยู่เคียงข้างฉันเสมอมา”
กันต์ยิ้มอย่างมีความสุข “ฉันพร้อมที่จะดูแลแกเสมอ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม”
รินดาเงียบไปครู่หนึ่ง เธอรู้ว่าคำพูดต่อไปนี้มันอาจจะทำร้ายกันต์ แต่เธอก็ต้องพูดมันออกมา
“แต่กันต์...ฉันคิดว่าฉันไม่สามารถไปกับนายได้จริงๆ” รินดาพูดเสียงสั่น
รอยยิ้มบนใบหน้าของกันต์ค่อยๆ จางหายไป แววตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและความเจ็บปวด
“ริน...แกหมายความว่ายังไง” กันต์ถามเสียงเบา
“ฉันรักนายนะกันต์” รินดาน้ำตาคลอเบ้า “ฉันรู้สึกกับนายจริงๆ แต่ฉัน...ฉันไม่สามารถสร้างความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นได้”
“ฉันไม่สามารถเริ่มต้นความสัมพันธ์ครั้งใหม่ได้ในตอนนี้ ในขณะที่ฉันได้ทำลายหัวใจของธีร์ไปแล้วอย่างสิ้นเชิง” รินดาพูดด้วยความเจ็บปวด “ฉันต้องการเวลา กันต์ ฉันต้องการเวลาที่จะเยียวยาหัวใจของฉัน และเยียวยาความรู้สึกผิดที่ฉันมี”
กันต์ปล่อยมือของรินดา เขามองเธอด้วยแววตาที่เจ็บปวด “ริน...แต่ฉันรักแกนะ ฉันรอแกมาตลอดชีวิต”
“ฉันรู้กันต์ และฉันก็ขอบคุณนายมากที่รักฉัน” รินดาพูด “แต่นายต้องเข้าใจว่าฉันไม่สามารถมีความสุขกับนายได้ ในตอนนี้ ในขณะที่ฉันยังรู้สึกผิดกับธีร์ และยังสับสนกับตัวเองอยู่”
กันต์เงียบไป เขาไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ความเจ็บปวดฉายชัดอยู่ในดวงตาของเขา
“ฉันขอโทษนะกันต์” รินดาร้องไห้ออกมา “ฉันขอโทษจริงๆ ที่ทำให้คุณต้องเจ็บปวด”
กันต์ลุกขึ้นยืน เขามองรินดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ฉันเข้าใจแล้วริน”
แล้วกันต์ก็หันหลังเดินจากไป ทิ้งให้รินดานั่งอยู่คนเดียวท่ามกลางสวนสาธารณะที่เงียบสงบ เธอรู้สึกเหมือนหัวใจของเธอกำลังแตกสลาย เธอได้ทำลายหัวใจของทั้งสองคนไปแล้ว และเธอเองก็ต้องแบกรับความเจ็บปวดและความรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต
รอยสลักรักในหัวใจ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก