แสงสลัวจากหลอดไฟนีออนเก่าๆ ส่องกระทบผนังคอนกรีตเปลือยเปล่าของห้องใต้ดินแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพฯ กลิ่นอับชื้นและกลิ่นดินคละคลุ้งไปทั่ว บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจของแต่ละคนอย่างชัดเจน โต๊ะประชุมทรงกลมขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง มีชายหญิงหลายคนที่แต่งกายด้วยชุดสูทสีเข้มและใบหน้าเคร่งขรึมนั่งล้อมรอบอยู่
เทพ อาริสา และไคโร นั่งอยู่ร่วมในวงประชุมนั้นด้วย อาริสาในชุดสูทสีดำสนิทดูเคร่งขรึมและสง่างาม ขณะที่เทพยังคงสวมเสื้อเชิ้ตและกางเกงสแล็คที่ดูไม่เป็นทางการนัก แต่แววตาของเขากลับฉายแววของความมุ่งมั่นที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน ส่วนไคโรนั้นยังคงอยู่ในชุดคลุมสีเงินยาวเหยียดที่ดูแปลกตา แต่ไม่มีใครในที่นี้กล้าตั้งคำถาม
“สถานการณ์ในตอนนี้สรุปได้ว่า รอยแยกมิติที่ศูนย์ได้ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนและมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ” เสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนผู้หนึ่งดังขึ้น เขาคือผู้อำนวยการสูงสุดขององค์กร NEXUS นามว่า ‘ท่านพล’ ใบหน้าของเขามีริ้วรอยแห่งประสบการณ์ แต่ดวงตาของเขากลับเฉียบคมราวกับเหยี่ยว “การโจมตีระลอกแรกจากสิ่งมีชีวิตมิติที่ศูนย์ได้รับการยืนยันแล้วว่าเกิดขึ้นจริง และถูกยับยั้งไว้ได้ด้วยความสามารถพิเศษของ ดร.ธีรภัทร สุวรรณพงษ์”
สายตาหลายคู่หันมาจับจ้องที่เทพ เทพรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้ารับอย่างสุภาพ
“อย่างไรก็ตาม” ท่านพลกล่าวต่อ “นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น จากการวิเคราะห์ข้อมูลของหน่วยข่าวกรองของเรา พบว่ามีปรากฏการณ์คล้ายคลึงกันเกิดขึ้นทั่วโลก แต่ยังไม่รุนแรงเท่ากับที่ประเทศไทย”
“นั่นเป็นเพราะสมการของผมใช่ไหมครับ?” เทพถามขึ้น “สมการที่ผมค้นพบมันเป็นเหมือนตัวเร่งปฏิกิริยาที่ทำให้รอยต่อที่นี่เปราะบางที่สุด”
ท่านพลพยักหน้า “เป็นไปได้สูงมาก ดร.ธีรภัทร การค้นพบของคุณได้เปิดเผยความลับที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่มนุษย์คนใดจะเคยจินตนาการ และมันได้นำมาซึ่งผลกระทบที่ไม่อาจคาดเดาได้”
“แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปครับ?” อาริสาถามขึ้น “เราจะปล่อยให้รอยแยกนั้นขยายตัวต่อไปอย่างนั้นหรือ?”
“แน่นอนว่าไม่” ท่านพลตอบ “เราได้ระดมผู้เชี่ยวชาญจากทั่วโลกเพื่อศึกษาปรากฏการณ์นี้ แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครสามารถหาทางปิดรอยแยกนั้นได้เลย”
“ข้าเคยบอกพวกเจ้าแล้ว” ไคโรเอ่ยขึ้น เสียงของเขาทุ้มลึกและก้องกังวาน “รอยแยกนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้าจะสามารถปิดได้ด้วยวิทยาการของพวกเจ้า มันต้องใช้พลังงานที่บริสุทธิ์และมีคลื่นความถี่เฉพาะเจาะจงเท่านั้น”
“พลังงานที่บริสุทธิ์?” ท่านพลเลิกคิ้ว “คุณหมายถึงพลังงานแบบไหนกันแน่ ไคโร?”
“พลังงานที่อยู่เหนือความเข้าใจของพวกเจ้า” ไคโรตอบ “พลังงานที่เชื่อมโยงทุกมิติเข้าด้วยกัน พลังงานแห่ง ‘แก่นแท้แห่งจักรวาล’”
คำว่า ‘แก่นแท้แห่งจักรวาล’ ทำให้ทุกคนในห้องประชุมต่างเงียบกริบ มันเป็นคำที่ฟังดูราวกับหลุดออกมาจากตำนานปรัมปรา ไม่ใช่คำที่ควรจะได้ยินในห้องประชุมลับขององค์กรวิทยาศาสตร์
“แต่เราจะหาพลังงานนั้นได้จากที่ไหน?” เทพถาม “มันมีอยู่จริงหรือ?”
“มันมีอยู่จริง” ไคโรตอบ “และมันถูกซ่อนอยู่ในสถานที่ที่พวกเจ้าไม่อาจจินตนาการได้”
ท่านพลถอนหายใจ “ฟังดูเหมือนนิยายวิทยาศาสตร์ แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว” เขาหันไปมองไคโร “คุณพอจะให้เบาะแสอะไรเราได้บ้างไหม ไคโร?”
ไคโรหลับตาลงช้าๆ ราวกับกำลังรวบรวมความคิดจากห้วงเวลาอันยาวนานของเขา “ในอดีตกาลอันไกลโพ้น เมื่อมิติต่างๆ เพิ่งถือกำเนิดขึ้น มีคำพยากรณ์โบราณกล่าวไว้ว่า ‘เมื่อรอยต่อแตกร้าว แสงแห่งความว่างเปล่าจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง มีเพียงผู้ที่ถือครอง ‘แก่นแท้แห่งจักรวาล’ เท่านั้นที่จะสามารถผนึกรอยแยกและนำสมดุลกลับคืนมาได้’”
“แก่นแท้แห่งจักรวาล?” อาริสาพึมพำ “มันคืออะไรกันแน่?”
“มันไม่ใช่สิ่งของ” ไคโรตอบ “มันคือพลังงานที่บริสุทธิ์ที่สุดในจักรวาล เป็นแหล่งกำเนิดของทุกสรรพสิ่ง มันถูกสร้างขึ้นพร้อมกับการกำเนิดของมิติ และถูกแบ่งแยกออกเป็น ‘ชิ้นส่วน’ กระจายไปตามมิติต่างๆ เพื่อรักษาสมดุล”
“คุณกำลังบอกว่าเราต้องตามหาชิ้นส่วนเหล่านั้นงั้นหรือ?” เทพถาม
“ถูกต้อง” ไคโรพยักหน้า “และชิ้นส่วนเหล่านั้นถูกซ่อนอยู่ในมิติที่แตกต่างกันออกไป แต่ละชิ้นส่วนมีพลังงานและคุณสมบัติเฉพาะตัว การรวบรวมชิ้นส่วนทั้งหมดเข้าด้วยกันเท่านั้นจึงจะสามารถสร้างพลังงานที่บริสุทธิ์พอที่จะปิดรอยแยกได้”
“แต่มิติที่แตกต่างกันออกไป?” ท่านพลถามด้วยความกังวล “เราจะเดินทางข้ามมิติได้อย่างไร?”
“สมการของเจ้าเทพ” ไคโรหันไปมองเทพ “สมการที่เจ้าค้นพบคือกุญแจสำคัญ มันสามารถเปิดประตูสู่มิติอื่นๆ ได้ แต่การเดินทางข้ามมิติไม่ใช่เรื่องง่าย มันเต็มไปด้วยอันตรายที่พวกเจ้าไม่อาจจินตนาการได้”
เทพรู้สึกตื่นเต้นและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน นี่คือการผจญภัยที่เขาเคยใฝ่ฝันมาตลอดชีวิต แต่ก็เป็นภารกิจที่แบกรับชะตากรรมของทุกสรรพสิ่งไว้บนบ่า
“แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าชิ้นส่วนเหล่านั้นอยู่ที่ไหน?” อาริสาถาม
“คำพยากรณ์โบราณยังกล่าวไว้อีกว่า ‘ผู้พิทักษ์แห่งรอยต่อจะปรากฏตัวขึ้นเมื่อถึงเวลาอันควร ผู้นั้นจะได้รับคำชี้แนะจากดวงดาวและเสียงกระซิบจากห้วงเวลา’” ไคโรตอบ “และข้าเชื่อว่า ดร.ธีรภัทร คือผู้พิทักษ์ที่ถูกกล่าวถึงในคำพยากรณ์นั้น”
ทุกคนในห้องประชุมต่างหันมามองเทพอีกครั้ง คราวนี้สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวังและความคาดหวัง
เทพรู้สึกกดดันอย่างหนัก เขาเป็นเพียงนักฟิสิกส์ทฤษฎีธรรมดาๆ คนหนึ่ง จะให้เขาแบกรับภารกิจที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร?
“แต่ผม…” เทพพยายามจะปฏิเสธ
“เจ้ามีพลังที่ซ่อนอยู่ภายในตัวเจ้า” ไคโรกล่าวขัดขึ้น “พลังที่เจ้าใช้ยับยั้งสิ่งมีชีวิตจากมิติที่ศูนย์ในครั้งก่อน นั่นคือพลังที่เชื่อมโยงกับแก่นแท้แห่งจักรวาล”
เทพนึกถึงแสงสีขาวบริสุทธิ์ที่เปล่งประกายออกมาจากร่างของเขาในครั้งนั้น เขายังไม่เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่เขาก็ยอมรับว่ามันเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เขาจะเคยสัมผัสได้
“ถ้าอย่างนั้น…เราจะเริ่มจากที่ไหนดีครับ?” เทพถามในที่สุด เขารู้ว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
ไคโรยิ้มบางๆ “จากมิติที่อยู่ใกล้เคียงกับมิติของพวกเจ้ามากที่สุด มิติที่ 3 ‘อาณาจักรแห่งป่าทึบ’”
“อาณาจักรแห่งป่าทึบ?” อาริสาเลิกคิ้ว “มันคือที่ไหนกัน?”
“มันคือมิติที่เต็มไปด้วยพืชพรรณและสิ่งมีชีวิตที่พวกเจ้าไม่เคยเห็นมาก่อน” ไคโรอธิบาย “และชิ้นส่วนแรกของแก่นแท้แห่งจักรวาลถูกซ่อนอยู่ที่นั่น”
ท่านพลลุกขึ้นยืน “ถ้าอย่างนั้นภารกิจก็ชัดเจนแล้ว ดร.ธีรภัทร อาริสา และไคโร พวกคุณคือความหวังเดียวของพวกเรา NEXUS จะสนับสนุนทุกวิถีทางเท่าที่เราจะทำได้”
เทพมองไปที่อาริสาและไคโร เขารู้สึกถึงความรับผิดชอบอันหนักอึ้งที่ถาโถมเข้ามา แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงความมุ่งมั่นที่แรงกล้าในตัวของเขาเอง เขาจะต้องทำมันให้สำเร็จ ไม่ใช่เพื่อตัวเขาเอง แต่เพื่อทุกสรรพสิ่งในทุกมิติ
การเดินทางข้ามมิติกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และมันจะเป็นการเดินทางที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของพวกเขาไปตลอดกาล
พิทักษ์รอยมิติ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก