โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 712 คำ
ความมืดมิดของมิติที่ 9 ‘อาณาจักรแห่งเงา’ ปกคลุมไปทั่วทุกหนแห่ง แสงจันทร์สีม่วงอ่อนๆ ส่องลอดผ่านก้อนเมฆทมิฬลงมาเพียงเล็กน้อย ทำให้มองเห็นสิ่งต่างๆ ได้เลือนราง ลมหนาวพัดโชยมาพร้อมกับเสียงกระซิบที่ยากจะจับใจความ ราวกับเสียงของวิญญาณที่ร่ำไห้
เทพ อาริสา และไคโร ยืนอยู่กลางทุ่งหญ้าที่แห้งแล้ง ต้นไม้ไร้ใบที่บิดเบี้ยวราวกับกิ่งก้านของปีศาจตั้งตระหง่านอยู่รอบๆ บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าขนลุก
“นี่คืออาณาจักรแห่งเงา” ไคโรกล่าว เสียงของเขาดูเคร่งขรึมกว่าปกติ “จงระวังตัวให้ดี ที่นี่เต็มไปด้วยอันตรายที่พวกเจ้าไม่อาจคาดเดาได้”
อาริสากำปืนแน่น ดวงตาของเธอกวาดมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง “ฉันรู้สึกไม่ดีเลยที่นี่”
เทพเองก็รู้สึกเช่นกัน เขารู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่มืดมิดและชั่วร้ายแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ มันไม่ใช่พลังงานที่เขาเคยสัมผัสได้จากมิติอื่น
“ชิ้นส่วนที่สี่ของแก่นแท้แห่งจักรวาลถูกซ่อนอยู่ใน ‘ปราสาทแห่งเงา’ ที่อยู่ใจกลางมิติแห่งนี้” ไคโรอธิบาย “แต่การเข้าถึงปราสาทนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย”
ทันใดนั้นเอง เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากความมืดมิด มันไม่ใช่เงาของสิ่งมีชีวิตจากมิติที่ศูนย์ หากแต่เป็นเงาของมนุษย์ที่สวมชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าของเขาถูกซ่อนไว้ใต้ฮู้ด แต่ดวงตาที่ทอประกายสีแดงฉานกลับจ้องมองมาที่พวกเขาด้วยความเกลียดชัง
“ไคโร” เงาร่างนั้นกล่าว เสียงของเขาทุ้มต่ำและเย็นชา “เราไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”
ไคโรเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “เซฟิรอส! เจ้ายังมีชีวิตอยู่หรือ?”
“แน่นอน” เซฟิรอสตอบด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย “ข้าไม่เคยตาย และข้าก็ไม่เคยลืมความเจ็บปวดที่เจ้ามอบให้ข้า”
“เซฟิรอสเป็นใครครับไคโร?” เทพถาม
“เขาคืออดีตผู้พิทักษ์แห่งรอยต่อ” ไคโรตอบ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “เขาคือสหายของข้า แต่เขาถูกความมืดมิดครอบงำ และทรยศต่อภารกิจของเรา”
“ทรยศ?” อาริสาถาม “เขาทำอะไร?”
“เขาพยายามที่จะใช้พลังของแก่นแท้แห่งจักรวาลเพื่อควบคุมทุกมิติ” ไคโรตอบ “แต่ข้าหยุดเขาไว้ได้ และข้าก็คิดว่าเขาได้ตายไปแล้ว”
“เจ้าคิดผิดแล้วไคโร” เซฟิรอสกล่าว “ข้าไม่ได้ตาย ข้าเพียงแค่รอคอยเวลาที่เหมาะสม เวลาที่รอยแยกจะเปิดออกอีกครั้ง และข้าจะใช้พลังของมิติที่ศูนย์เพื่อทำลายทุกสรรพสิ่ง และสร้างจักรวาลใหม่ที่ข้าเป็นผู้ปกครอง”
คำพูดของเซฟิรอสทำให้เทพและอาริสารู้สึกหนาวสะท้านไปถึงไขสันหลัง แผนการของเขานั้นชั่วร้ายเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการได้
“เจ้าจะไม่มีวันทำสำเร็จเซฟิรอส!” ไคโรตะโกน “ข้าจะหยุดเจ้าให้ได้!”
“เจ้าคิดว่าเจ้าจะหยุดข้าได้หรือไคโร?” เซฟิรอสหัวเราะเยาะ “เจ้าแก่แล้ว พลังของเจ้าก็อ่อนแอลงแล้ว”
ทันใดนั้นเอง เซฟิรอสก็ยกมือขึ้น พลังงานสีดำสนิทพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขาและก่อตัวเป็นดาบยาวสีดำที่เปล่งแสงเรืองรอง
“ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าใครคือผู้ที่แข็งแกร่งกว่ากัน!” เซฟิรอสกล่าว และพุ่งเข้าใส่ไคโรด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ
ไคโรเองก็ยกมือขึ้น พลังงานสีเงินพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขาและก่อตัวเป็นโล่พลังงานเพื่อป้องกันการโจมตีของเซฟิรอส
การต่อสู้ระหว่างอดีตผู้พิทักษ์และผู้พิทักษ์ในปัจจุบันเริ่มต้นขึ้น แสงสีเงินและแสงสีดำปะทะกันอย่างรุนแรง เสียงปะทะของพลังงานดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทุ่งหญ้า
เทพและอาริสาพยายามที่จะเข้าช่วยไคโร แต่เซฟิรอสก็สร้างกำแพงพลังงานสีดำขึ้นมาขวางกั้นพวกเขาไว้
“พวกเจ้าไม่ต้องเข้ามาขวาง” เซฟิรอสกล่าว “นี่คือการต่อสู้ระหว่างข้ากับไคโร”
เทพรู้สึกหงุดหงิด เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลยในสถานการณ์เช่นนี้ เขาเป็นเพียงนักฟิสิกส์ทฤษฎี ไม่ใช่นักรบ
แต่ในขณะที่เขามองดูการต่อสู้ของไคโร เขาก็สังเกตเห็นว่าไคโรเริ่มอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด เซฟิรอสแข็งแกร่งกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก
“เราต้องช่วยไคโร!” อาริสาตะโกน เธอพยายามยิงปืนพลังงานเข้าใส่กำแพงพลังงานสีดำ แต่ก็ไร้ผล
เทพนึกถึงพลังงานสีขาวบริสุทธิ์ที่อยู่ในตัวเขา เขารวบรวมสมาธิทั้งหมดที่มี และพยายามเรียกพลังนั้นออกมา
แสงสีขาวบริสุทธิ์เริ่มเปล่งประกายออกมาจากร่างของเทพอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ใช่แค่แสงที่แผ่วเบา หากแต่เป็นแสงที่เจิดจ้าและทรงพลัง แสงนั้นพุ่งเข้าใส่กำแพงพลังงานสีดำของเซฟิรอส และกำแพงนั้นก็เริ่มสั่นคลอน
เซฟิรอสหันมามองเทพด้วยความประหลาดใจ “เจ้ามีพลังนี้ได้อย่างไร?”
“ผมไม่รู้!” เทพตะโกน “แต่ผมจะไม่ยอมให้คุณทำลายทุกสรรพสิ่ง!”
แสงสีขาวของเทพปะทะเข้ากับกำแพงพลังงานสีดำอย่างรุนแรง และในที่สุด กำแพงนั้นก็แตกสลายไปในพริบตา
อาริสาไม่รอช้า เธอพุ่งเข้าใส่เซฟิรอสทันทีด้วยทักษะการต่อสู้ระยะประชิดที่เหนือชั้นของเธอ
เซฟิรอสถูกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาถูกอาริสาเตะเข้าที่กลางลำตัวอย่างแรง ทำให้เขากระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว
“เจ้าพวกมนุษย์!” เซฟิรอสคำรามด้วยความโกรธ
ไคโรใช้จังหวะนั้นในการรวบรวมพลังงานอีกครั้ง เขาสร้างลูกบอลพลังงานสีเงินขนาดใหญ่ขึ้นมาในฝ่ามือ และพุ่งเข้าใส่เซฟิรอส
เซฟิรอสพยายามที่จะหลบหลีก แต่ก็ไม่ทัน ลูกบอลพลังงานสีเงินปะทะเข้ากับร่างของเขาอย่างจัง ทำให้เขากระเด็นไปไกลและตกลงไปในหลุมลึกที่ปรากฏขึ้นจากพื้นดิน
“เซฟิรอส!” ไคโรตะโกน
แต่เซฟิรอสก็หายลับไปในความมืดมิด เหลือเพียงเสียงหัวเราะที่ชั่วร้ายที่ยังคงก้องอยู่ในอากาศ
“เขาหนีไปแล้ว” อาริสากล่าวด้วยความผิดหวัง
“เขาจะกลับมา” ไคโรกล่าว “เขาจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ”
เทพรู้สึกเหนื่อยล้าจากการใช้พลังงานมหาศาล แต่เขาก็รู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่เพิ่มขึ้นในจิตใจ เขาได้เผชิญหน้ากับความชั่วร้ายที่แท้จริงแล้ว และเขาก็รู้ว่าเขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้อีกมาก
“เราต้องรีบไปที่ปราสาทแห่งเงา” เทพกล่าว “เราต้องหาชิ้นส่วนที่สี่ให้ได้ ก่อนที่เซฟิรอสจะกลับมา”
ไคโรพยักหน้า “ถูกต้อง เราไม่มีเวลามากนัก”
ทั้งสามคนเริ่มออกเดินทางลึกเข้าไปในอาณาจักรแห่งเงาอีกครั้ง คราวนี้พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับอันตรายที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม และศัตรูที่ร้ายกาจกว่าที่เคยพบเจอ
การต่อสู้เพื่อปกป้องทุกมิติกำลังจะเข้มข้นขึ้น และพวกเขาจะต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสิ่งที่รออยู่เบื้องหน้า

พิทักษ์รอยมิติ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก