ตอนที่ 24 — การค้นพบมิติที่ซ่อนเร้นและปริศนาของมิติที่ศูนย์

หลังจากชัยชนะอันหอมหวานเหนือเซฟิรอสและการผนึกแก่นแท้แห่งความมืดไว้ได้สำเร็จ เทพ อาริสา และไคโร ก็กลับมายังฐานทัพลับของ NEXUS อีกครั้ง ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ยังคงหลงเหลืออยู่ ‌แต่ในแววตาของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่นที่แรงกล้า

ชิ้นส่วนที่สี่ของแก่นแท้แห่งจักรวาล ซึ่งบัดนี้ถูกผนึกรวมกับแก่นแท้แห่งความมืด กลายเป็นผลึกสีขาวดำที่เปล่งประกายอย่างสวยงาม ถูกเก็บรักษาไว้อย่างปลอดภัยในห้องปฏิบัติการลับของเทพ พลังงานที่แผ่ออกมาจากมันนั้นมหาศาลเกินกว่าที่เครื่องมือวิทยาศาสตร์ใดๆ จะวัดได้

ในขณะที่เทพกำลังศึกษาผลึกนั้น เขาก็สังเกตเห็นบางอย่างที่แปลกประหลาด ผลึกนั้นไม่ได้มีแค่พลังงานของแก่นแท้แห่งจักรวาลและแก่นแท้แห่งความมืดเท่านั้น ​หากแต่ยังมีพลังงานบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน มันเป็นพลังงานที่เขาเคยสัมผัสได้จากมิติที่ศูนย์

“ไคโร” เทพเรียก “ผมคิดว่าผมเจออะไรบางอย่าง”

ไคโรเดินเข้ามาใกล้ “อะไรหรือเทพ?”

“ในผลึกนี้” เทพชี้ไปที่ผลึกสีขาวดำ “มันมีพลังงานบางอย่างที่คล้ายกับพลังงานของมิติที่ศูนย์ แต่ไม่ใช่พลังงานที่ชั่วร้าย ‍หากแต่เป็นพลังงานที่บริสุทธิ์และลึกลับ”

ไคโรหลับตาลงช้าๆ เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เทพพูดถึง “เจ้าพูดถูก เทพ มันคือพลังงานที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในแก่นแท้แห่งจักรวาล”

“มันคืออะไรกันแน่ครับ?” เทพถาม

“มันคือพลังงานที่เชื่อมโยงกับ ‘มิติที่ซ่อนเร้น’” ไคโรตอบ ‌“มิติที่อยู่เหนือความเข้าใจของทุกสรรพสิ่ง มิติที่อยู่เบื้องหลังทุกมิติ”

“มิติที่ซ่อนเร้น?” อาริสาที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องถาม “มันคืออะไรกัน?”

“มันคือมิติที่ไม่มีอยู่จริงตามความเข้าใจของพวกเจ้า” ไคโรอธิบาย “มันคือมิติที่ไร้ซึ่งเวลา ไร้ซึ่งมวลสาร ไร้ซึ่งการดำรงอยู่ ‍แต่ในความว่างเปล่านั้น กลับเป็นแหล่งกำเนิดของทุกสรรพสิ่ง”

“คุณกำลังพูดถึงมิติที่ศูนย์งั้นหรือครับ?” เทพถาม

“ไม่ใช่” ไคโรส่ายหน้า “มิติที่ศูนย์คือห้วงแห่งความว่างเปล่าที่ไร้ซึ่งกฎเกณฑ์ แต่สิ่งมีชีวิตจากมิติที่ศูนย์นั้นถือกำเนิดขึ้นจากความผิดเพี้ยนของมิติที่ซ่อนเร้น”

“ความผิดเพี้ยน?” เทพขมวดคิ้ว

“ถูกต้อง” ไคโรพยักหน้า ​“เมื่อมิติที่ซ่อนเร้นถูกรบกวน พลังงานที่บริสุทธิ์ของมันจะเกิดความผิดเพี้ยน และก่อให้เกิดสิ่งมีชีวิตจากมิติที่ศูนย์ขึ้นมา”

“แล้วทำไมมิติที่ซ่อนเร้นถึงถูกรบกวน?” อาริสาถาม

ไคโรถอนหายใจเบาๆ “มันเป็นปริศนาที่ยังไม่มีใครไขได้ มิติที่ซ่อนเร้นนั้นเปราะบางและอ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงของมิติอื่นๆ การค้นพบสมการของเจ้าเทพ ได้กระตุ้นให้มิติที่ซ่อนเร้นเกิดการสั่นสะเทือน ​และทำให้รอยแยกเปิดออกกว้างขึ้น”

เทพรู้สึกผิดอีกครั้ง เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นต้นเหตุของหายนะทั้งหมด

“อย่าโทษตัวเองเทพ” ไคโรกล่าวราวกับอ่านใจเขาได้ “การค้นพบของเจ้าเป็นสิ่งจำเป็น มันคือหนทางเดียวที่เราจะเข้าใจและแก้ไขปัญหานี้ได้”

“แล้วเราจะทำอย่างไรกับมิติที่ซ่อนเร้นนี้ครับ?” เทพถาม “เราจะสามารถหยุดยั้งความผิดเพี้ยนของมันได้หรือไม่?”

“นั่นคือภารกิจสุดท้ายของเรา” ไคโรตอบ ​“เราต้องรวบรวมชิ้นส่วนแห่งแก่นแท้แห่งจักรวาลให้ครบทุกชิ้น และใช้พลังของมันเพื่อคืนสมดุลให้กับมิติที่ซ่อนเร้น”

“แล้วชิ้นส่วนที่เหลืออยู่ที่ไหนครับ?” อาริสาถาม

ไคโรหลับตาลงช้าๆ “ชิ้นส่วนที่ห้าและชิ้นสุดท้าย ถูกซ่อนอยู่ในมิติที่ 10 ‘อาณาจักรแห่งกาลเวลา’”

“อาณาจักรแห่งกาลเวลา?” เทพถามด้วยความตื่นเต้น “มันเป็นอย่างไรครับ?”

“มันคือมิติที่กาลเวลาไม่ได้เดินไปข้างหน้าอย่างเป็นเส้นตรง” ไคโรอธิบาย “มันเป็นมิติที่อดีต ปัจจุบัน และอนาคตซ้อนทับกันอยู่ และเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตที่สามารถควบคุมกาลเวลาได้”

“มันฟังดูอันตรายมากเลยนะครับ” อาริสากล่าว

“ถูกต้อง” ไคโรพยักหน้า “แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เราต้องไปที่นั่นเพื่อรวบรวมชิ้นส่วนสุดท้าย และไขปริศนาของมิติที่ซ่อนเร้น”

“แล้วเราจะเดินทางไปที่นั่นได้อย่างไรครับ?” เทพถาม “สมการของผมสามารถเปิดประตูสู่มิติที่ 10 ได้หรือไม่?”

“สมการของเจ้าสามารถทำได้” ไคโรตอบ “แต่การเดินทางข้ามกาลเวลาไม่ใช่เรื่องง่าย มันอาจจะส่งผลกระทบต่อร่างกายและจิตใจของพวกเจ้าได้”

“เราพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง” เทพกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “เราจะทำมันให้สำเร็จ”

อาริสาพยักหน้าเห็นด้วย “เราจะไปกับคุณเทพ”

ไคโรยิ้มบางๆ “ถ้าอย่างนั้นก็เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเดินทางครั้งสุดท้าย การเดินทางที่จะตัดสินชะตากรรมของทุกสรรพสิ่ง”

เทพมองไปยังผลึกสีขาวดำในมือของเขา เขารู้สึกถึงพลังงานอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ภายใน เขารู้สึกว่าเขาใกล้จะเข้าใจความลับของจักรวาลแล้ว

การเดินทางสู่มิติที่ 10 ‘อาณาจักรแห่งกาลเวลา’ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น และมันจะเป็นการเดินทางที่เต็มไปด้วยความลับ ปริศนา และการค้นพบที่เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งไปตลอดกาล