เมื่อร่างของเทพและอาริสาถูกส่งกลับมายังห้องทดลองลับของ NEXUS แสงไฟสีขาวสว่างจ้าก็สาดส่องเข้าตา เทพรู้สึกถึงความอ่อนล้าอย่างแสนสาหัส ร่างกายของเขาหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยหินนับร้อยก้อน ชุดป้องกันมิติที่สวมอยู่มีรอยร้าวและรอยไหม้หลายจุด แสดงให้เห็นถึงความรุนแรงของการต่อสู้ที่เพิ่งผ่านมา
“เทพ! อาริสา!” ไคโรเดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขาฉายแววโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด “พวกเจ้าปลอดภัยดีหรือไม่?”
อาริสาพยุงเทพให้ยืนขึ้น เธอยังคงมีสีหน้าซีดเผือด แต่ก็ยังคงแข็งแรงพอที่จะประคองเขาได้ “เราปลอดภัยดี ไคโร” เธอตอบ เสียงของเธอแหบพร่า “แต่เทพใช้พลังงานไปมาก”
เทพพยักหน้า เขารู้สึกเหมือนพลังทั้งหมดในตัวเขาถูกดูดกลืนไปจนหมดสิ้น แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังคงรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในตัวเขา มันคือความรู้สึกเย็นยะเยือกที่แฝงอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ ราวกับเงาตามติดจากมิติที่ศูนย์
“รอยแยกมิติปิดลงแล้ว” AI รายงาน “พลังงานมิติที่รั่วไหลออกมาลดลงสู่ระดับปกติ”
เสียงเฮลั่นดังขึ้นจากเจ้าหน้าที่ NEXUS ที่อยู่ในห้องทดลอง พวกเขาต่างแสดงความยินดีกับความสำเร็จของภารกิจนี้ แต่เทพกลับไม่ได้รู้สึกยินดีด้วยเลย เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่ชัยชนะที่สมบูรณ์แบบ
“หัวใจแห่งความว่างเปล่าถูกทำลายไปแล้วใช่ไหมครับ?” เทพถามไคโร เสียงของเขาแผ่วเบา
ไคโรพยักหน้า “มันถูกทำลายไปแล้ว แต่พลังงานของมิติที่ศูนย์ยังคงอยู่” เขาหยุดชั่วครู่ “มันได้ทิ้งบางสิ่งบางอย่างไว้ในตัวเจ้า”
คำพูดของไคโรทำให้เทพรู้สึกหนาวสะท้านไปทั่วร่าง เขารู้สึกเหมือนถูกเปิดเผยความลับที่ซ่อนอยู่ในตัวเขา “ท่านหมายความว่าอย่างไร?”
“พลังงานมิติที่บริสุทธิ์ของเจ้าได้ปะทะกับพลังงานแห่งความว่างเปล่า” ไคโรอธิบาย “มันได้สร้างความเชื่อมโยงบางอย่างขึ้นมาในตัวเจ้า”
อาริสาขมวดคิ้ว “ความเชื่อมโยงแบบไหน?”
“ความเชื่อมโยงที่ทำให้เทพสามารถสัมผัสกับมิติที่ศูนย์ได้” ไคโรตอบ “และในทางกลับกัน มิติที่ศูนย์ก็สามารถสัมผัสกับเทพได้เช่นกัน”
เทพรู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาดลงกลางใจอีกครั้ง เขารู้สึกถึงความหวาดกลัวที่ถาโถมเข้ามาในใจ เขากลายเป็นส่วนหนึ่งของมิติที่ศูนย์ไปแล้วอย่างนั้นหรือ?
“มันหมายความว่า ผมจะถูกครอบงำโดยมิติที่ศูนย์ไปตลอดชีวิตงั้นหรือ?” เทพถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ไคโรส่ายหน้าช้าๆ “ไม่เชิง เจ้ายังคงเป็นเจ้า แต่เจ้าจะมีความสามารถพิเศษที่ไม่มีใครเคยมีมาก่อน”
“ความสามารถอะไร?” อาริสาถาม
“เจ้าจะสามารถมองเห็นและสัมผัสกับรอยต่อระหว่างมิติได้ชัดเจนยิ่งขึ้น” ไคโรตอบ “เจ้าจะสามารถรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของมิติ และอาจจะสามารถควบคุมพลังงานมิติได้ในระดับหนึ่ง”
เทพรู้สึกถึงความสับสนในใจ ความสามารถที่ไคโรกล่าวถึงนั้นน่าทึ่ง แต่เขาก็ยังคงรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่แฝงอยู่ในตัวเขา เขาไม่รู้ว่าความสามารถเหล่านี้จะเป็นพรหรือคำสาปกันแน่
“แต่ก็มีความเสี่ยง” ไคโรเตือน “มิติที่ศูนย์จะพยายามที่จะดึงดูดเจ้าเข้าไปในความว่างเปล่า มันจะพยายามที่จะกลืนกินจิตวิญญาณของเจ้า”
“แล้วเราจะป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?” อาริสาถามด้วยความเป็นห่วง
“เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังที่อยู่ในตัวเจ้า” ไคโรตอบ “เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะใช้มันเพื่อปกป้องโลก ไม่ใช่เพื่อทำลายมัน”
เทพพยักหน้า เขารู้ดีว่าภารกิจของเขายังไม่จบลง นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งใหม่ การเดินทางที่จะต้องเผชิญหน้ากับความมืดมิดที่ซ่อนอยู่ในตัวเขาเอง
หลายวันต่อมา เทพยังคงพักฟื้นอยู่ในศูนย์วิจัยของ NEXUS ร่างกายของเขาค่อยๆ ฟื้นตัวจากความอ่อนล้า แต่จิตใจของเขายังคงไม่สงบ เขายังคงรู้สึกถึงเงาตามติดจากมิติที่ศูนย์ มันเป็นความรู้สึกเย็นยะเยือกที่แฝงอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังเฝ้ามองเขาอยู่ตลอดเวลา
ในคืนหนึ่ง เทพตื่นขึ้นมากลางดึกด้วยความรู้สึกกระสับกระส่าย เขารู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติ เขาลุกขึ้นจากเตียงและเดินไปยังหน้าต่าง เขามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิด แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจคือ เขาเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน
เขาเห็นเส้นใยสีดำบางๆ ที่ลอยอยู่ในอากาศ มันไม่ใช่เส้นใยธรรมดา แต่มันคือเส้นใยพลังงานมิติที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า เส้นใยเหล่านั้นเชื่อมโยงกันเป็นเครือข่ายขนาดใหญ่ ครอบคลุมไปทั่วทั้งเมือง ราวกับใยแมงมุมที่มองไม่เห็น
“นี่มันอะไรกัน?” เทพกระซิบ เขาพยายามที่จะสัมผัสกับเส้นใยเหล่านั้น แต่ก็ไม่สามารถทำได้ มันเป็นเพียงภาพลวงตาที่ปรากฏขึ้นในจิตใจของเขา
ทันใดนั้น เสียงกระซิบที่เคยได้ยินในรอยแยกมิติก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ใช่เสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น แต่เป็นเสียงที่เย้ายวน ลึกล้ำ และน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน
“เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม?” เสียงนั้นดังขึ้นในใจของเทพ “เจ้าเห็นความจริงของจักรวาลแล้วใช่ไหม?”
เทพรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่ถาโถมเข้ามาในใจ เขารู้ดีว่าเสียงนั้นคือเสียงของมิติที่ศูนย์ มันพยายามที่จะดึงดูดเขาเข้าไปในความว่างเปล่า
“อย่าไปฟังมัน เทพ” เสียงของอาริสาดังขึ้น เธอเดินเข้ามาในห้องของเขา ใบหน้าของเธอฉายแววเป็นห่วง “เจ้าเป็นอะไรไป?”
เทพหันไปมองเธอ “ผมเห็นบางสิ่งบางอย่าง” เขาตอบ “ผมเห็นเส้นใยพลังงานมิติที่เชื่อมโยงกันทั่วทั้งเมือง”
อาริสาขมวดคิ้ว “เจ้าเห็นอะไร?”
เทพพยายามที่จะอธิบายสิ่งที่เขาเห็น แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้ มันเป็นสิ่งที่เกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไปจะเข้าใจได้
“ไคโรบอกว่าเจ้าจะสามารถมองเห็นรอยต่อระหว่างมิติได้ชัดเจนยิ่งขึ้น” อาริสากล่าว “บางทีนี่อาจจะเป็นผลจากพลังที่อยู่ในตัวเจ้า”
เทพพยักหน้า เขารู้ดีว่านี่คือความสามารถใหม่ที่เขาได้รับมา แต่เขาก็ยังคงรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่แฝงอยู่ในตัวเขา เขาไม่รู้ว่าความสามารถนี้จะนำพาเขาไปสู่สิ่งใด
“เราต้องไปหาไคโร” อาริสากล่าว “เขาอาจจะรู้ว่าเจ้ากำลังเผชิญหน้ากับอะไร”
เทพและอาริสาเดินทางไปยังห้องทดลองลับของ NEXUS อีกครั้ง ไคโรกำลังนั่งสมาธิอยู่กลางห้อง ดวงตาของเขาปิดสนิท แต่เขาก็รับรู้ถึงการมาถึงของพวกเขา
“เจ้ามาแล้ว” ไคโรกล่าว เสียงของเขาเรียบเฉย
เทพเล่าเรื่องที่เขาเห็นให้ไคโรฟัง ไคโรฟังอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเขาไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ
“นั่นคือ ‘ใยแห่งความว่างเปล่า’” ไคโรอธิบาย “มันคือเครือข่ายพลังงานมิติที่มิติที่ศูนย์สร้างขึ้นเพื่อเชื่อมโยงกับมิติอื่นๆ”
“แล้วมันทำไปเพื่ออะไร?” อาริสาถาม
“มันพยายามที่จะกลืนกินมิติอื่นๆ” ไคโรตอบ “มันพยายามที่จะขยายอาณาเขตของความว่างเปล่า”
เทพรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แล่นไปทั่วร่าง เขารู้ดีว่าภารกิจของเขายังไม่จบลง มิติที่ศูนย์ยังคงเป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจักรวาล
“แล้วเราจะหยุดมันได้อย่างไร?” เทพถาม
ไคโรลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความมุ่งมั่น “เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังที่อยู่ในตัวเจ้า เทพ” เขาพูด “เจ้าต้องใช้มันเพื่อทำลายใยแห่งความว่างเปล่า”
เทพพยักหน้า เขารู้ดีว่านี่คือภารกิจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา เขาจะต้องเผชิญหน้ากับความมืดมิดที่ซ่อนอยู่ในตัวเขาเอง และจะต้องใช้พลังที่ได้รับมาเพื่อปกป้องทุกสรรพสิ่งในจักรวาล
พิทักษ์รอยมิติ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก