ในห้องประชุมลับใต้ดินของ NEXUS แสงไฟสลัวส่องกระทบใบหน้าเคร่งเครียดของเหล่าผู้บริหารและนักวิทยาศาสตร์ เทพ อาริสา และไคโร ยืนอยู่หน้าจอภาพโฮโลแกรมขนาดใหญ่ที่ฉายภาพจำลองของ ‘ใยแห่งความว่างเปล่า’ เครือข่ายพลังงานมิติสีดำทะมึนที่แผ่ขยายปกคลุมโลกไว้ราวกับใยแมงมุมยักษ์
“ใยแห่งความว่างเปล่าได้ขยายตัวครอบคลุมพื้นที่ 80% ของโลกแล้ว” AI รายงานด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ แต่กลับสร้างความรู้สึกหวาดหวั่นให้แก่ทุกคนในห้อง “พลังงานมิติที่รั่วไหลออกมาเริ่มส่งผลกระทบต่อโครงสร้างพื้นฐานของมิติโลก ความผิดปกติทางกายภาพเกิดขึ้นในหลายจุด”
ภาพบนจอโฮโลแกรมเปลี่ยนไป เผยให้เห็นเมืองต่างๆ ที่กำลังถูกบิดเบี้ยวผิดรูป อาคารสูงระฟ้าโค้งงอราวกับถูกบีบอัด ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มในบางพื้นที่ และผู้คนเริ่มแสดงอาการผิดปกติทางจิตประสาท
“นี่คือผลจากการที่มิติที่ศูนย์พยายามจะกลืนกินโลกของเรา” ไคโรกล่าว เสียงของเขาดังก้องไปทั่วห้อง “มันกำลังพยายามที่จะเปลี่ยนโลกของเจ้าให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของความว่างเปล่า”
“เราจะปล่อยให้มันเกิดขึ้นไม่ได้!” อาริสาพูดอย่างเด็ดขาด ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“แผนของเราคืออะไร?” ผู้บริหารคนหนึ่งถาม
ไคโรหันไปมองเทพ “เทพคือผู้เดียวที่สามารถทำลายใยแห่งความว่างเปล่าได้” เขาอธิบาย “พลังงานมิติที่บริสุทธิ์ในตัวเขาคืออาวุธเดียวที่เรามี”
เทพพยักหน้า เขารู้ดีถึงภาระอันหนักอึ้งที่อยู่บนบ่าของเขา “ผมจะใช้พลังของผมเพื่อทำลายใยแห่งความว่างเปล่า” เขาพูด “แต่ผมต้องการแผนการที่ชัดเจน”
“ใยแห่งความว่างเปล่าไม่ได้มีเพียงแค่เส้นใยที่มองเห็นได้” ไคโรอธิบาย “มันมี ‘แกนกลาง’ ที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นผิวโลก แกนกลางนี้คือจุดเชื่อมต่อหลักที่มิติที่ศูนย์ใช้ในการดูดกลืนพลังงานจากมิติโลก”
“แล้วเราจะหาแกนกลางนั้นได้อย่างไร?” อาริสาถาม
“เทพจะสามารถสัมผัสถึงมันได้” ไคโรตอบ “พลังงานมิติที่อยู่ในตัวเขา จะนำทางเขาไปสู่แกนกลาง”
“เมื่อเราพบแกนกลางแล้ว เราจะทำลายมันอย่างไร?” เทพถาม
“เจ้าต้องใช้พลังงานมิติที่บริสุทธิ์ของเจ้า เพื่อสร้าง ‘คลื่นพลังงานมิติ’ ที่มีความถี่ตรงกันกับแกนกลาง” ไคโรอธิบาย “คลื่นพลังงานนี้จะทำลายโครงสร้างของแกนกลางจากภายใน”
เทพขมวดคิ้ว “มันจะอันตรายแค่ไหน?”
“มันจะอันตรายมาก” ไคโรตอบอย่างตรงไปตรงมา “การสร้างคลื่นพลังงานมิติขนาดนั้น จะใช้พลังงานมหาศาลจากตัวเจ้า และถ้าเจ้าควบคุมมันไม่ได้ มันอาจจะทำลายตัวเจ้าเองได้”
อาริสามองเทพด้วยความเป็นห่วง “เราต้องแน่ใจว่าเทพจะปลอดภัย”
“ข้าจะอยู่เคียงข้างเทพ” ไคโรกล่าว “ข้าจะช่วยนำทางเขา และปกป้องเขาจากอันตราย”
“แล้วบทบาทของ NEXUS ล่ะ?” ผู้บริหารคนหนึ่งถาม
“NEXUS จะต้องสร้าง ‘เครื่องขยายสัญญาณมิติ’ ” ไคโรตอบ “เครื่องนี้จะช่วยขยายคลื่นพลังงานมิติที่เทพสร้างขึ้น เพื่อให้มันมีพลังมากพอที่จะทำลายแกนกลาง”
หัวหน้าทีมวิจัยของ NEXUS พยักหน้า “เราจะเริ่มดำเนินการทันที”
แผนการถูกวางไว้อย่างรัดกุม ทุกคนต่างรู้ดีว่านี่คือภารกิจที่เดิมพันด้วยชะตากรรมของโลก
ก่อนเริ่มภารกิจ เทพ อาริสา และไคโร ได้มารวมตัวกันที่ห้องทดลองลับอีกครั้ง เทพสวมชุดป้องกันมิติสีเงินวาววับเช่นเคย อาริสาเตรียมอาวุธพลังงานมิติของเธอพร้อม ไคโรยืนอยู่ข้างพวกเขา ใบหน้าของเขาเคร่งขรึม
“เจ้าพร้อมแล้วใช่ไหม เทพ?” ไคโรถาม
เทพพยักหน้า ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความมุ่งมั่น “ผมพร้อมแล้วครับ”
“จำไว้ว่าเจ้าไม่ได้อยู่เพียงลำพัง” อาริสากล่าว เธอจับมือของเทพแน่น “เราจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ”
เทพมองไปยังอาริสา เขารู้สึกถึงความอบอุ่นในหัวใจ ความกลัวที่เคยอยู่ในใจของเขาได้หายไปทั้งหมด บัดนี้มีเพียงความมุ่งมั่นที่จะปกป้องโลกที่เขารัก
“เราจะใช้ ‘ยานสำรวจมิติ’ ในการเดินทางไปยังจุดที่ใกล้กับแกนกลางมากที่สุด” ไคโรอธิบาย “จากนั้นเทพจะต้องลงไปทำลายแกนกลางด้วยตัวเอง”
ยานสำรวจมิติเป็นยานขนาดเล็กที่ถูกออกแบบมาเพื่อเดินทางในสภาพแวดล้อมมิติที่รุนแรง มันสามารถทนทานต่อแรงกดดันมหาศาลและพลังงานมิติที่ผันผวน
เมื่อทุกอย่างพร้อม เทพ อาริสา และไคโร ก็ก้าวเข้าไปในยานสำรวจมิติ ประตูยานปิดลงอย่างเงียบเชียบ แสงไฟภายในยานสลัวลงเล็กน้อย
“กำลังเตรียมการเดินทาง” AI รายงาน “เป้าหมาย: แกนกลางของใยแห่งความว่างเปล่า”
ยานสำรวจมิติเริ่มสั่นสะเทือนเล็กน้อย ก่อนที่จะพุ่งทะยานขึ้นสู่เบื้องบน ทะลุผ่านชั้นบรรยากาศที่บิดเบี้ยวผิดรูป และเข้าสู่ใจกลางของใยแห่งความว่างเปล่า
เมื่อยานสำรวจมิติเข้าสู่ใยแห่งความว่างเปล่า โลกทั้งใบก็กลับตาลปัตรอีกครั้ง ไม่มีแสงสว่าง ไม่มีเสียง มีเพียงความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดที่ห่อหุ้มพวกเขาไว้
เทพรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามาจากทุกทิศทาง แต่เขาก็ยังคงยึดมั่นในสติ เขารู้ดีว่านี่คือการต่อสู้ที่แท้จริง
“ผมรู้สึกได้ถึงมัน” เทพกล่าว “แกนกลางอยู่ลึกลงไปใต้พื้นโลก”
ยานสำรวจมิติพุ่งทะยานลงสู่เบื้องล่างอย่างรวดเร็ว ผ่านชั้นดินและหินที่ถูกบิดเบี้ยวผิดรูปด้วยพลังงานมิติ
ในที่สุด ยานสำรวจมิติก็มาถึงจุดที่ลึกลงไปใต้พื้นโลก เทพมองออกไปนอกหน้าต่างยาน เห็นโครงสร้างสีดำทะมึนขนาดมหึมา มันคือแกนกลางของใยแห่งความว่างเปล่า มันดูคล้ายกับก้อนผลึกสีดำขนาดใหญ่ที่เต้นระริก มีเส้นใยพลังงานมิติสีดำเข้มพันเกี่ยวกันยุ่งเหยิง
“นั่นคือมัน” ไคโรกล่าว “นั่นคือหัวใจของใยแห่งความว่างเปล่า”
“ผมจะลงไป” เทพกล่าว เขาเตรียมตัวที่จะออกจากยานสำรวจมิติ
“ระวังตัวให้ดี เทพ” อาริสาเตือน “มันอันตรายมาก”
เทพพยักหน้า ประตูยานสำรวจมิติเปิดออก เผยให้เห็นความมืดมิดและพลังงานมิติที่รุนแรง เทพก้าวออกจากยานสำรวจมิติ ร่างกายของเขาลอยอยู่ในความว่างเปล่า
เขาพยายามที่จะเชื่อมโยงกับพลังงานมิติที่บริสุทธิ์ในตัวเขา แสงสีขาวนวลเริ่มแผ่ออกมาจากร่างกายของเขา ส่องสว่างไปทั่วบริเวณ
เสียงกระซิบจากมิติที่ศูนย์ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ใช่แค่เสียงกระซิบ แต่มันคือเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและคำสาปแช่ง
“เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำลายข้าได้งั้นหรือ?” เสียงนั้นดังขึ้นในใจของเทพ “เจ้าไม่มีทางทำได้!”
เทพพยายามที่จะต่อต้านเสียงนั้น แต่จิตใจของเขากำลังถูกครอบงำ ความรู้สึกสิ้นหวังถาโถมเข้ามาในใจ
“อย่าไปยอมแพ้มัน เทพ!” เสียงของอาริสาดังขึ้นในหูฟังของเขา “จำไว้ว่าเรามาที่นี่เพื่ออะไร!”
คำพูดของอาริสาเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจของเทพ มันปลุกเขาให้ตื่นขึ้นจากภวังค์ เขาหันไปมองแกนกลางของใยแห่งความว่างเปล่าอีกครั้ง ความกลัวยังคงอยู่ในใจของเขา แต่บัดนี้มันถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นที่จะปกป้องโลกที่เขารัก
เขาหลับตาลง พยายามที่จะรวบรวมพลังทั้งหมดที่มีอยู่ในตัว แสงสีขาวนวลที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขาเริ่มเข้มข้นขึ้น ก่อตัวเป็นคลื่นพลังงานมิติขนาดใหญ่
“เครื่องขยายสัญญาณมิติพร้อมแล้ว!” เสียงของ AI รายงานจาก NEXUS “กำลังเปิดใช้งาน!”
คลื่นพลังงานมิติที่เทพสร้างขึ้น พุ่งตรงไปยังแกนกลางของใยแห่งความว่างเปล่า แสงสีขาวนวลปะทะเข้ากับโครงสร้างสีดำทะมึนของแกนกลาง เกิดเป็นแรงระเบิดมหาศาล แสงสว่างจ้าไปทั่วทั้งบริเวณ
แกนกลางของใยแห่งความว่างเปล่าส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด มันพยายามที่จะต่อต้านคลื่นพลังงานที่ถาโถมเข้ามา แต่พลังงานที่แผ่ออกมาจากเทพนั้นบริสุทธิ์และทรงพลังเกินกว่าที่มันจะต้านทานได้
เส้นใยพลังงานมิติสีดำเข้มเริ่มขาดสะบั้น โครงสร้างสีดำทะมึนเริ่มแตกสลาย แสงสีขาวนวลยังคงพวยพุ่งออกจากเทพอย่างไม่หยุดยั้ง กลืนกินแกนกลางของใยแห่งความว่างเปล่าไปทีละน้อย
ในที่สุด แกนกลางของใยแห่งความว่างเปล่าก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ แสงสีขาวนวลพวยพุ่งไปทั่วทั้งบริเวณ ก่อนที่จะจางหายไปพร้อมกับความมืดมิด
ใยแห่งความว่างเปล่าที่ปกคลุมโลกอยู่ เริ่มสลายตัวไปทีละน้อย ท้องฟ้าที่เคยบิดเบี้ยวผิดรูป เริ่มกลับคืนสู่สภาพปกติ ผู้คนที่เคยแสดงอาการผิดปกติทางจิตประสาท เริ่มกลับมามีสติ
เทพรู้สึกถึงความอ่อนล้าที่ถาโถมเข้ามาในร่างกาย เขารู้สึกเหมือนพลังทั้งหมดในตัวเขาถูกดูดกลืนไปจนหมดสิ้น แต่เขาก็รู้สึกถึงความโล่งใจที่ถาโถมเข้ามาในใจ
“เราทำสำเร็จแล้ว” เทพกระซิบ เสียงของเขาแผ่วเบาเต็มที
อาริสาพยุงร่างของเขาไว้ เธอรู้สึกถึงความโล่งใจที่ถาโถมเข้ามาในใจ พวกเขาทำสำเร็จแล้ว พวกเขาได้ปกป้องโลกไว้ได้แล้ว
แต่ในขณะที่พวกเขากำลังจะเดินทางกลับไปยังโลก เสียงกระซิบที่เคยได้ยินในใจของเทพ ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ใช่เสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น แต่เป็นเสียงที่เย้ายวน ลึกล้ำ และน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน
“เจ้าคิดว่าเจ้าทำลายข้าได้งั้นหรือ?” เสียงนั้นดังขึ้น “เจ้าคิดว่าเจ้าจะรอดพ้นจากข้าไปได้งั้นหรือ?”
เทพรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แล่นไปทั่วร่าง เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุด แต่มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหม่ การต่อสู้กับมิติที่ศูนย์ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ และกับเงาตามติดที่ยังคงอยู่ในตัวเขาเอง
พิทักษ์รอยมิติ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก