ตอนที่ 12 — บทเพลงสุดท้ายในราตรี

ตอนที่ 12: บทเพลงสุดท้ายในราตรี\n\nหลังจากคลี่คลายคดีฆาตกรรมในตำหนักร้างได้สำเร็จ ชื่อเสียงของหลิวอิ่งก็ยิ่งโด่งดังไปทั่วทั้งวังหลวง นางกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความยุติธรรมและความหวังของผู้คน แต่ในใจของนางกลับเต็มไปด้วยความว่างเปล่าและความเศร้าสร้อย\n\nนางยังคงได้ยินเสียงกระซิบของหญิงสาวที่ถูกฆ่าตายในความฝันทุกคืน เสียงนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความโศกเศร้า ทำให้นางนอนไม่หลับและร่างกายก็เริ่มอ่อนแอลง\n\nวันหนึ่ง ‌หลิวอิ่งได้ไปร่วมงานเลี้ยงที่ตำหนักขององค์หญิงองค์หนึ่ง ในงานเลี้ยงนั้น นางได้พบกับนักดนตรีตาบอดคนหนึ่งที่กำลังบรรเลงเพลงพิณอย่างไพเราะ บทเพลงของเขามีท่วงทำนองที่เศร้าสร้อยและงดงามจับใจ ทำให้หลิวอิ่งรู้สึกเหมือนกับว่านางได้หลุดเข้าไปในอีกโลกหนึ่ง\n\nหลังจากที่นักดนตรีบรรเลงเพลงจบ หลิวอิ่งก็ได้เข้าไปพูดคุยกับเขา นางถามเขาว่าบทเพลงที่เขาบรรเลงนั้นชื่อว่าอะไรและใครเป็นคนแต่ง\n\nนักดนตรีตาบอดบอกกับนางว่าบทเพลงนั้นชื่อว่า “บทเพลงสุดท้ายในราตรี” ​และเขาเป็นคนแต่งมันขึ้นมาเอง เขาบอกว่าเขาแต่งเพลงนี้ขึ้นมาจากความฝันที่เขามักจะฝันถึงอยู่บ่อยๆ ในความฝันนั้น เขาจะเห็นภาพของหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังร้องไห้อยู่ในตำหนักร้าง\n\nหลิวอิ่งตกใจมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น นางรู้ทันทีว่าหญิงสาวในความฝันของนักดนตรีตาบอดคนนั้นคือคนเดียวกับหญิงสาวที่ถูกฆ่าตายในตำหนักร้าง\n\nนางขอให้นักดนตรีตาบอดเล่าความฝันของเขาให้ฟังอย่างละเอียด นักดนตรีตาบอดบอกว่าในความฝันนั้น หญิงสาวคนนั้นได้บอกกับเขาว่านางถูกฆ่าตายโดยคนรักของนางเอง และนางขอให้เขาช่วยนำความจริงไปเปิดเผยให้ทุกคนได้รู้\n\nหลิวอิ่งรู้ทันทีว่านี่คือเงื่อนงำชิ้นสุดท้ายที่จะไขปริศนาทั้งหมด ‍นางขอให้นักดนตรีตาบอดไปกับนางเพื่อเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิ\n\nเมื่อไปถึงวังหลวง หลิวอิ่งก็ได้ทูลขอให้องค์จักรพรรดิทรงมีพระบรมราชานุญาตให้นักดนตรีตาบอดได้บรรเลงเพลง “บทเพลงสุดท้ายในราตรี” ให้ทุกคนในท้องพระโรงได้ฟัง\n\nขณะที่นักดนตรีตาบอดกำลังบรรเลงเพลงอยู่นั้น องค์ชายองค์หนึ่งก็มีท่าทีร้อนรนและพยายามที่จะหนีออกจากท้องพระโรง แต่ก็ถูกทหารของหลิวอิ่งสกัดไว้ได้ทัน\n\nในที่สุด องค์ชายองค์นั้นก็ยอมสารภาพผิดทั้งหมด เขาบอกว่าเขาคือคนรักของหญิงสาวที่ถูกฆ่าตายและเขาคือคนที่ฆ่านางเพราะนางตั้งท้องกับเขาและขู่ว่าจะเปิดโปงความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสอง\n\nองค์จักรพรรดิทรงพิโรธมาก ‌พระองค์สั่งให้ประหารชีวิตองค์ชายองค์นั้นทันที\n\nคดีฆาตกรรมในตำหนักร้างถูกคลี่คลายลงอย่างสมบูรณ์ วิญญาณของหญิงสาวที่ถูกฆ่าตายก็ได้รับการปลดปล่อยและไปสู่สุคติ\n\nหลิวอิ่งมองไปที่นักดนตรีตาบอดด้วยความขอบคุณ นางรู้ดีว่าถ้าไม่ได้เขา นางก็คงไม่สามารถไขปริศนานี้ได้\n\nและบทเพลงสุดท้ายในราตรี... ก็ได้กลายเป็นบทเพลงแห่งความยุติธรรมที่จะถูกขับขานไปตลอดกาล...\n\n---\n\n(จบตอนที่ 12)