ป่วนใจนายต๋อง

ตอนที่ 5 — ออกเดทแรก...กับความหายนะ

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 862 คำ

═══════════════════════════════════

หลังจากความล้มเหลวในการสมัครงาน ต๋องก็ไม่ได้รู้สึกท้อแท้แต่อย่างใด ตรงกันข้าม เขากลับมองว่ามันเป็น “โอกาส” ที่จะได้ทุ่มเทเวลาให้กับการทำภารกิจที่สำคัญกว่า นั่นก็คือการพิชิตใจนก สาวสวยข้างบ้านที่เขาแอบปลื้มมานาน ‌“ฉันเกิดมาเพื่อความรัก ไม่ใช่เพื่อเอกสาร! ฮ่าๆๆ” ต๋องกล่าวกับตัวเองอย่างมั่นใจ

และแล้ว วันที่ต๋องรอคอยก็มาถึงอย่างไม่คาดฝัน นกเดินมาหาต๋องที่หน้าบ้านด้วยรอยยิ้มหวานๆ “คุณต๋องคะ คืนนี้พอจะว่างไหมคะ”

ต๋องถึงกับตาโต ​หัวใจเต้นรัว “ว่างครับ! ว่างมากครับ! ว่างจนไม่รู้จะว่างยังไงแล้วครับ!” เขาตอบเสียงสูงด้วยความดีใจสุดขีด

“พอดีเพื่อนฉันจองร้านอาหารไว้ แต่ไปไม่ได้ค่ะ เลยอยากชวนคุณต๋องไปดินเนอร์ด้วยกันแทน” นกพูดอย่างเป็นกันเอง

“ไปครับ! ‍ไปแน่นอนครับ!” ต๋องรับคำทันทีโดยไม่ลังเล เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะลอยได้ “นี่แหละ! โอกาสสำคัญที่ฉันจะได้โชว์ความเท่ ความโรแมนติกให้คุณนกเห็น!”

ต๋องใช้เวลาทั้งบ่ายในการเตรียมตัว เขาเลือกชุดที่คิดว่าหล่อที่สุด นั่นคือเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีฟ้าอ่อนที่เขาเคยซื้อมาเก็บไว้ ‌(แต่ไม่เคยใส่เพราะกลัวเลอะ) และกางเกงยีนส์ฟิตๆ ที่รัดจนแทบจะหายใจไม่ออก เขายืนส่องกระจกเป็นร้อยรอบ จัดแต่งทรงผมจนตั้งเด่เป็นรูปทรงประหลาด และฉีดน้ำหอมกลิ่นเย้ายวนจนเวียนหัวไปหมด

“หล่อมากไอ้ต๋อง! หล่อจนสาวเหลียวหลัง!” ต๋องชี้หน้าตัวเองในกระจกพลางยิ้มมั่นใจ

เมื่อถึงเวลา ‍ต๋องก็เดินอาดๆ ไปที่บ้านนกอย่างมั่นใจ เขาเคาะประตูบ้านนกด้วยความตื่นเต้น เมื่อนกเปิดประตูออกมา ต๋องถึงกับตะลึง นกสวมเดรสสีขาวพลิ้วไหวดูสวยงามราวกับนางฟ้า

“คุณต๋องก็หล่อมาเลยนะคะ” นกยิ้มเล็กน้อย

“คุณนกก็สวยมากครับ! สวยจนผมแทบหยุดหายใจ!” ​ต๋องพูดด้วยความจริงใจปนโอเวอร์เล็กน้อย

นกส่งรายละเอียดร้านอาหารและเวลาให้ต๋องดู “ร้านนี้ค่ะ ชื่อว่า ‘โรแมนติค รูฟท็อป’ ฉันจองไว้ตอนหนึ่งทุ่มค่ะ”

ต๋องมองชื่อร้านแล้วพยักหน้าหงึกๆ “โรแมนติค รูฟท็อป... ​ชื่อเพราะจังครับ! บรรยากาศต้องดีแน่ๆ!”

ต๋องอาสาขับรถไปเอง เขามั่นใจว่าการเป็นสุภาพบุรุษขับรถพาไปเดทจะสร้างความประทับใจให้แก่สาวเจ้าได้อย่างแน่นอน เขาขับรถตาม GPS ไปยังที่หมาย แต่ด้วยความที่ต๋องเป็นคนไม่ชอบอ่านป้ายดีๆ เขาจึงเลี้ยวเข้าซอยที่ดูคล้ายกันไปโดยไม่รู้ตัว

สุดท้าย ​ต๋องก็มาจอดรถอยู่หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่งที่ชื่อว่า “รูท 66 ก๋วยเตี๋ยวเนื้อตุ๋น” ซึ่งมีป้ายเขียนว่า “เปิดถึงสี่ทุ่ม” และเต็มไปด้วยรถกระบะและมอเตอร์ไซค์จอดอยู่หน้าร้าน กลิ่นน้ำซุปก๋วยเตี๋ยวลอยอบอวล

“เอ่อ... คุณต๋องคะ” นกมองร้านก๋วยเตี๋ยวด้วยความงุนงง “นี่มันร้านอาหารที่เราจองไว้เหรอคะ”

ต๋องมองป้ายร้าน “รูท...เอ้ย! รูฟ...อ๋อ! นี่มันร้าน ‘รูทท็อป’ ครับนก! เขาคงหมายถึง ‘รูท 66’ แหละครับ! สไตล์คลาสสิกๆ”

นกพยายามกลั้นหัวเราะ “แต่...ฉันว่าชื่อมันไม่ค่อยเหมือนกันนะคะ”

“โอ๊ย! ชื่อคล้ายๆ กันแหละครับนก! บางทีร้านอาหารสมัยนี้เขาอาจจะอยากลองแหวกแนวดูบ้าง!” ต๋องพูดอย่างมั่นใจพลางเดินนำเข้าไปในร้านก๋วยเตี๋ยว

บรรยากาศในร้านก๋วยเตี๋ยวเต็มไปด้วยเสียงตะโกนสั่งอาหาร และกลิ่นหอมฉุนของเนื้อตุ๋น ไม่มีความโรแมนติกใดๆ ทั้งสิ้น ต๋องเดินตรงไปที่โต๊ะว่างตัวหนึ่งที่อยู่ติดกับห้องน้ำพอดี

“นี่แหละครับนก! โต๊ะ VIP!” ต๋องยิ้มกว้าง

นกได้แต่ถอนหายใจเล็กน้อย เธอนั่งลงอย่างจำใจ ต๋องรีบยื่นเมนูให้เธอ “เชิญเลือกเลยครับนก! วันนี้ผมเลี้ยง!”

เมนูก๋วยเตี๋ยวเนื้อตุ๋นที่เต็มไปด้วยรูปภาพน่ากินปรากฏอยู่ตรงหน้า นกพยายามกลั้นหัวเราะ เธอเลือกก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กเนื้อตุ๋น ส่วนต๋องก็สั่งเกาเหลารวมพิเศษทุกอย่าง

ขณะที่กำลังรออาหาร ต๋องก็พยายามชวนนกคุยเรื่องต่างๆ ด้วยความพยายามที่จะดูเป็นสุภาพบุรุษผู้มีความรู้รอบตัว แต่เขาก็ยังคงความซุ่มซ่ามของเขาไว้เสมอ

“คุณนกครับ! ผมว่าอาหารไทยนี่เป็นศิลปะอย่างหนึ่งเลยนะครับ! อย่างเช่นก๋วยเตี๋ยวเนื้อตุ๋นเนี่ย! เขาต้องใช้ฝีมือและความอดทนในการตุ๋นเนื้อให้เปื่อยนุ่ม...” ต๋องพูดไปพลางกวาดมือประกอบท่าทาง แต่ด้วยความที่ชุดผ้าไหมที่เขาสวมมันค่อนข้างลื่น และเขาใส่กางเกงที่ฟิตมากเกินไป ทำให้จังหวะที่เขายื่นมือไปข้างหน้า ข้อศอกของเขาก็ไปเกี่ยวเข้ากับแก้วน้ำเปล่าที่วางอยู่บนโต๊ะพอดี

“ฉาดดดดด!”

น้ำเปล่าทั้งแก้วหกกระจายลงบนกางเกงยีนส์ฟิตๆ ของต๋องเต็มๆ

ต๋องถึงกับสะดุ้งเฮือก “โอ๊ย!” เขาร้องลั่น

นกถึงกับอ้าปากค้าง “คุณต๋อง! เป็นอะไรมากไหมคะ!”

ต๋องพยายามทำเป็นไม่รู้สึกรู้สา “ไม่เป็นไรครับนก! แค่น้ำเปล่าเอง! ถือซะว่าเป็นการเติมพลังก่อนกินอาหารครับ!” แต่ใบหน้าของเขาซีดเผือดเพราะกางเกงที่เปียกแนบเนื้อทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัวอย่างยิ่ง

จังหวะนั้นเอง อาหารก็มาเสิร์ฟ กลิ่นหอมฉุยของก๋วยเตี๋ยวเนื้อตุ๋นลอยขึ้นมา นกพยายามทำตัวให้เป็นปกติ เธอคีบเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าปาก ส่วนต๋องก็ก้มหน้าก้มตากินเกาเหลาของตัวเองอย่างรวดเร็วเพื่อดับความอับอาย

ขณะที่ต๋องกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย เขาก็เผลอทำช้อนตกลงไปในชามเกาเหลาด้วยความไม่ระมัดระวัง น้ำซุปเกาเหลาที่กระเด็นขึ้นมาก็พุ่งเข้าใส่เสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีฟ้าอ่อนของเขาอีกครั้ง

“โธ่เว้ย!” ต๋องอุทานเบาๆ เสื้อผ้าของเขาตอนนี้เปียกโชกไปด้วยน้ำเปล่าและน้ำซุปเกาเหลา แถมกางเกงยังเปียกน้ำจนน่าอับอาย

นกมองสภาพต๋องที่ตอนนี้เหมือนเพิ่งไปอาบน้ำมา เธออดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ “คุณต๋องคะ... ไปเข้าห้องน้ำเช็ดตัวดีไหมคะ”

ต๋องพยักหน้ารับด้วยความอับอายสุดขีด เขาเดินตุปัดตุเป๋ไปยังห้องน้ำ โดยที่ไม่รู้เลยว่า ความเปิ่นยังไม่หมดแค่นั้น

เมื่อต๋องเดินไปถึงหน้าห้องน้ำ เขาก็เปิดประตูเข้าไปอย่างรวดเร็ว แต่ด้วยความที่กางเกงมันเปียกและรัดแน่น ทำให้จังหวะที่เขาก้าวเข้าไปในห้องน้ำ ขากางเกงก็ไปเกี่ยวเข้ากับกรอบประตูไม้ที่ผุกร่อน...

“แควกกกกก!!!”

เสียงกางเกงขาดดังสนั่น! ต๋องถึงกับยืนตัวแข็งทื่อ เขาค่อยๆ หันไปมอง กางเกงยีนส์ฟิตๆ ของเขาขาดเป็นทางยาวตั้งแต่ต้นขาลงไปจนถึงเข่า เผยให้เห็นกางเกงชั้นในลายซูเปอร์แมนที่เขาใส่มาอย่างมั่นใจ

“โอ๊ยยยยยยย!” ต๋องร้องลั่นด้วยความตกใจและอับอายสุดขีด!

เสียงร้องของต๋องทำให้ลูกค้าคนอื่นๆ ในร้านหันมามองอย่างพร้อมเพรียง เฮียโก๊ะที่บังเอิญมากินก๋วยเตี๋ยวร้านนี้พอดี ก็หันมามองด้วยความตกใจก่อนจะหัวเราะลั่น “ฮ่าๆๆๆๆ! ไอ้ต๋อง! มึงนี่มันตัวหายนะจริงๆ เลยว่ะ!”

นกถึงกับปิดปากกลั้นหัวเราะจนตัวโยน เธอพยายามกลั้นอย่างสุดความสามารถ แต่สุดท้ายก็หลุดหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

เดทแรกของต๋องจบลงด้วยหายนะอย่างแท้จริง เขาต้องนั่งห่อเหี่ยวอยู่ในห้องน้ำครึ่งชั่วโมงเพื่อรอให้นกออกไปซื้อกางเกงขาสั้นตัวใหม่มาให้ใส่ก่อนที่จะพากลับบ้านได้

เมื่อต๋องกลับมาถึงบ้าน เขาเดินคอตกเข้าบ้านไป เฮียโก๊ะที่ยังคงหัวเราะไม่หยุดก็ตามมาแซวถึงหน้าบ้าน “เป็นไงวะไอ้ต๋อง! เดทแรกกับคุณนก! โรแมนติกสมชื่อร้านก๋วยเตี๋ยวเลยนะมึง!”

ต๋องไม่ตอบอะไร ได้แต่ก้มหน้าหงอยๆ แต่ในใจกลับคิดว่า “ไม่เป็นไร! ความผิดพลาดมันเกิดขึ้นได้! พรุ่งนี้ค่อยหาทางสร้างความประทับใจใหม่! ยังไงซะ นกก็ยังคงหัวเราะอยู่ดี! นั่นแปลว่าเธอมีความสุขกับฉัน!”

และนั่นแหละคือต๋อง ชายหนุ่มผู้มีความมั่นใจเกินร้อยที่พร้อมจะสร้างความป่วนและรอยยิ้มให้กับทุกคนรอบข้างอยู่เสมอ!

═══════════════════════════════════

หน้านิยาย
หน้านิยาย
ป่วนใจนายต๋อง

ป่วนใจนายต๋อง

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!