ตอนที่ 26 — วิวัฒน์ทมิฬ: กำเนิดกายาอสูร

เสียงคำรามสุดท้ายของพยัคฆ์ทมิฬที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวจางหายไปในความมืดมิดของป่าลึก ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าขนลุก และร่างของเฉินเว่ยที่นอนแน่นิ่งอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง ออร่าสีดำอมม่วงที่เคยแผ่ออกมาอย่างบ้าคลั่งค่อยๆ หดตัวลงช้าๆ ราวกับพายุร้ายที่สงบลง แต่กระนั้นมันก็ยังคงคุกรุ่นอยู่รอบกายเขา บ่งบอกถึงบางสิ่งที่เพิ่งถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา ‌และยังไม่สงบลงอย่างสมบูรณ์

ความเจ็บปวดที่เคยกัดกินทุกอณูของร่างกายเฉินเว่ย บัดนี้ได้เลือนหายไปแล้ว ทว่ากลับถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกที่แปลกประหลาด ราวกับว่ามีบางสิ่งที่ไม่ใช่ของเขาได้หลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณและเลือดเนื้อของเขาอย่างสมบูรณ์ ความมืดมิดที่เคยกลืนกินสติสัมปชัญญะได้คลายออกช้าๆ เปิดทางให้แสงเลือนรางแห่งความตระหนักรู้ส่องผ่านเข้ามา สัมผัสแรกที่เฉินเว่ยรับรู้ได้คือความหนักอึ้งและชาหนึบไปทั่วสรรพางค์กาย แต่ท่ามกลางความรู้สึกเหล่านั้น ​กลับมีกระแสพลังงานอันมหาศาลไหลเวียนอยู่ภายใน เส้นเลือดทุกเส้น กล้ามเนื้อทุกมัด กระดูกทุกข้อ ราวกับถูกหลอมใหม่ด้วยพลังงานที่ดำมืดแต่เปี่ยมล้นไปด้วยพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัว

ดวงตาของเฉินเว่ยกระพริบช้าๆ เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นดวงตาคู่เดิมที่บัดนี้ฉายแววสีม่วงเข้มเรืองรองอยู่ภายใน ‍ความรู้สึกแรกที่เขามีคือความสับสนปนเปกับความว่างเปล่า เขาจำได้เพียงภาพสุดท้ายของการต่อสู้ที่ดุเดือด ความสิ้นหวังที่เข้าครอบงำ และความเจ็บปวดที่แสนสาหัสก่อนที่ทุกอย่างจะมืดดับไป แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เขาตายไปแล้วหรือ?

ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำ เย็นชา ‌แต่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของเขา

"ติ๊ง! ตรวจพบสภาวะใกล้ตายรุนแรง! ระบบได้กระตุ้น 'กลไกเอาชีวิตรอดฉุกเฉินระดับสูงสุด' สำเร็จ!" "ติ๊ง! ตรวจพบการดูดซับแก่นพลังชีวิตและพลังปราณอสูรจากอสูรระดับสูง 'ราชาวานรทมิฬ' ในปริมาณมหาศาล!" "ติ๊ง! ‍การหลอมรวม 'จิตวิญญาณอสูรโบราณ' ที่แฝงเร้นอยู่ในสายเลือดของผู้ใช้กับแก่นพลังที่ดูดซับเข้ามา ดำเนินการสำเร็จ!" "ติ๊ง! ระบบได้ทำการ 'วิวัฒนาการระดับสูง' แก่ผู้ใช้!" "ติ๊ง! ผู้ใช้ ​'เฉินเว่ย' ได้รับ 'กายาจักรพรรดิอสูร' ระดับเริ่มต้น!" "ติ๊ง! พลังกายและพลังจิตของท่านได้เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล! เส้นชีพจรและเส้นลมปราณได้รับการขยายและเสริมความแข็งแกร่งอย่างสมบูรณ์!" "ติ๊ง! ได้รับทักษะใหม่: 'ออร่าราชันย์ทมิฬ', ​'ฝ่ามือแยกนภา', 'สัญชาตญาณอสูร'." "ติ๊ง! สถานะของผู้ใช้ได้รับการอัปเดต! โปรดตรวจสอบสถานะปัจจุบันของท่าน!"

ข้อความแจ้งเตือนสีทองอร่ามปรากฏขึ้นรัวๆ ตรงหน้าเฉินเว่ย แม้จะยังคงมึนงงอยู่บ้าง แต่สัญชาตญาณของนักธุรกิจผู้ชาญฉลาดก็ทำให้เขารีบพยายามทำความเข้าใจข้อมูลที่ปรากฏขึ้น สมองของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็ว ​แม้จะรู้สึกว่าความคิดของเขาคมชัดและรวดเร็วกว่าเดิมหลายเท่า

"กายาจักรพรรดิอสูร? จิตวิญญาณอสูรโบราณ? นี่มันอะไรกัน?" เฉินเว่ยพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาแหบพร่า แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจบางอย่างที่เขาเองก็ไม่คุ้นเคย

เขาพยายามขยับตัว ช้าๆ และเชื่องช้า กล้ามเนื้อทุกส่วนส่งเสียงครืนครานราวกับกำลังบิดตัวปรับสภาพ แต่เมื่อเขาขยับได้สำเร็จ เขาก็พบว่าร่างกายของเขาไม่เจ็บปวดอย่างที่คิดไว้เลย แม้จะมีร่องรอยบาดแผลฉกรรจ์อยู่ทั่วร่าง แต่บาดแผลเหล่านั้นกลับหยุดเลือดไปแล้ว และกำลังสมานตัวอย่างรวดเร็วด้วยอัตราที่น่าเหลือเชื่อ

"เปิดหน้าต่างสถานะ!" เฉินเว่ยออกคำสั่งในใจ

หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับข้อมูลสถานะที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ทั้งหมด:

ชื่อ: เฉินเว่ย เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (ผสมผสานอสูรโบราณ) ระดับ: ก่อกำเนิดปราณขั้นที่ 7 (ปลุกพลังอสูร) ฉายา: จักรพรรดิระบบโกยเงิน, ผู้ปลุกอสูร พลังชีวิต: 100% (ฟื้นฟูอัตโนมัติ 5% ต่อวินาที) พลังปราณ: 10,000/10,000 (ฟื้นฟูอัตโนมัติ 100 ต่อวินาที) ค่าประสบการณ์: 0/500,000 (ระดับต่อไป: ก่อกำเนิดปราณขั้นที่ 8)

สถานะพื้นฐาน:

• ความแข็งแกร่ง: 350 (+200 จากกายาจักรพรรดิอสูร)
• ความว่องไว: 280 (+150 จากกายาจักรพรรดิอสูร)
• ความอึด: 400 (+250 จากกายาจักรพรรดิอสูร)
• สติปัญญา: 250 (+100 จากการวิวัฒนาการ)
• จิตวิญญาณ: 300 (+150 จากการวิวัฒนาการ)

ทักษะ:

• ระบบธุรกิจโกยเงิน (ระดับ 1): ช่วยเหลือในการสร้างและบริหารธุรกิจ
• ออร่าราชันย์ทมิฬ (ระดับเริ่มต้น): ปลดปล่อยออร่าแห่งความหวาดกลัวและอำนาจ กดดันศัตรู ลดประสิทธิภาพการต่อสู้ 10-30% ขึ้นอยู่กับระดับพลังของศัตรู
• ฝ่ามือแยกนภา (ระดับเริ่มต้น): รวบรวมพลังปราณอสูรที่ฝ่ามือ สร้างแรงกระแทกมหาศาล ทำลายล้างสิ่งกีดขวางหรือโจมตีศัตรู
• สัญชาตญาณอสูร (ระดับเริ่มต้น): เพิ่มความสามารถในการรับรู้ถึงอันตราย, การตรวจจับสิ่งมีชีวิต, และความสามารถในการต่อสู้ในสถานการณ์วิกฤติ

ความสามารถพิเศษ:

• กายาจักรพรรดิอสูร (ระดับเริ่มต้น): ร่างกายได้รับการเสริมความแข็งแกร่งอย่างมหาศาล ฟื้นฟูบาดแผลรวดเร็ว ต้านทานความเจ็บปวด และมีศักยภาพในการเติบโตไร้ขีดจำกัด
• แก่นพลังอสูรจักรพรรดิ (ระดับเริ่มต้น): แหล่งพลังงานหลักของผู้ใช้ หลอมรวมพลังปราณบริสุทธิ์และพลังงานอสูรโบราณเข้าด้วยกัน ทำให้พลังโจมตีและพลังป้องกันเพิ่มขึ้นอย่างมาก

เฉินเว่ยจ้องมองตัวเลขและข้อความที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ตัวเลขของสถานะต่างๆ พุ่งสูงขึ้นจนน่าเหลือเชื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความแข็งแกร่งและความอึดที่เพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว! และที่สำคัญคือทักษะใหม่ๆ ที่ดูเหมือนจะมาจากพลังอสูรโดยตรง

"นี่มัน... ไม่ใช่แค่รอดตาย แต่ฉันได้วิวัฒนาการไปอีกขั้นเลยงั้นหรือ?" เขาคิดในใจอย่างยากจะเชื่อ

"ระบบ ช่วยอธิบายเรื่อง 'จิตวิญญาณอสูรโบราณ' และ 'กายาจักรพรรดิอสูร' ให้ละเอียดกว่านี้ได้ไหม?" เฉินเว่ยเอ่ยถามด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำและแฝงไว้ด้วยอำนาจที่เขาเองก็ยังไม่คุ้นชิน

"ติ๊ง! ผู้ใช้ 'เฉินเว่ย' มีสายเลือดโบราณที่แฝงเร้นอยู่ในตัว ซึ่งเป็นมรดกตกทอดจากยุคบรรพกาล เมื่อเผชิญหน้ากับสภาวะใกล้ตายและได้รับแก่นพลังชีวิตจากอสูรระดับสูง ระบบจึงกระตุ้นการหลอมรวมจิตวิญญาณอสูรที่หลับใหลอยู่ให้ตื่นขึ้นมา และหลอมรวมเข้ากับแก่นพลังดังกล่าว ทำให้เกิดการวิวัฒนาการของร่างกายและจิตวิญญาณ กลายเป็น 'กายาจักรพรรดิอสูร' ซึ่งเป็นร่างที่แข็งแกร่งและมีศักยภาพในการควบคุมพลังงานอสูรโบราณได้อย่างสมบูรณ์" ระบบตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา แต่ก็ยังคงความลึกลับอยู่บ้าง

"มรดกตกทอดจากยุคบรรพกาล? สายเลือดโบราณ?" เฉินเว่ยทวนคำ เขานึกถึงชีวิตในโลกเก่าที่เป็นนักธุรกิจธรรมดาๆ ไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองจะมีอะไรแบบนี้อยู่ในตัว

"แล้วตอนนี้ฉันเป็นอะไรกันแน่? มนุษย์? หรืออสูร?"

"ติ๊ง! ผู้ใช้ยังคงเป็นมนุษย์โดยพื้นฐาน แต่ร่างกายและจิตวิญญาณได้หลอมรวมกับพลังงานอสูรโบราณ ทำให้ได้รับความสามารถพิเศษของอสูรระดับสูงมาอย่างสมบูรณ์ ผู้ใช้คือ 'มนุษย์อสูร' ที่มีศักยภาพในการพัฒนาไปสู่จุดสูงสุดของทั้งสองเผ่าพันธุ์"

เฉินเว่ยเงียบไปชั่วขณะ เขาพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ นี่ไม่ใช่เรื่องที่ใครจะยอมรับได้ง่ายๆ การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ใหญ่หลวงเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ เขาไม่ได้แค่ได้รับพลังเพิ่ม แต่ตัวตนของเขาเองก็เปลี่ยนไปแล้ว

เขามองไปยังซากศพของราชาวานรทมิฬที่อยู่ไม่ไกล กองเนื้อที่กระจัดกระจายไปทั่วบริเวณบ่งบอกถึงความรุนแรงของการต่อสู้ครั้งสุดท้าย และเฉินเว่ยก็จำได้รางๆ ว่าเขาเองคือผู้ที่สังหารราชาวานรตัวนั้นด้วยพลังที่ควบคุมไม่ได้

"ติ๊ง! ตรวจพบซาก 'ราชาวานรทมิฬ' อสูรระดับสูง ผู้ใช้สามารถเลือกที่จะ 'เก็บเกี่ยว' หรือ 'ดูดซับ' แก่นพลังที่เหลืออยู่ได้"

"เก็บเกี่ยว? ดูดซับ?" เฉินเว่ยเลิกคิ้ว

"ติ๊ง! 'เก็บเกี่ยว' จะทำให้ผู้ใช้ได้รับวัสดุล้ำค่าจากซากอสูร เช่น แก่นอสูร, หนัง, กระดูก ซึ่งสามารถนำไปขายหรือใช้ในการสร้างไอเท็มได้ 'ดูดซับ' จะทำให้ผู้ใช้ได้รับค่าประสบการณ์และพลังปราณส่วนหนึ่งจากซากอสูร"

เฉินเว่ยครุ่นคิด ระบบของเขาในตอนนี้ดูเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์และปรับตัวให้เข้ากับ 'กายาจักรพรรดิอสูร' ของเขาได้เป็นอย่างดี เขามองไปที่ซากราชาวานรทมิฬอีกครั้ง สภาพของมันเละเทะเกินกว่าจะเก็บเกี่ยวอะไรที่มีมูลค่าสูงได้มากนัก และเขาก็รู้สึกได้ถึงความอ่อนล้าที่เริ่มคืบคลานเข้ามาหลังจากที่พลังอสูรสงบลง

"ดูดซับ" เฉินเว่ยตัดสินใจ เขายังต้องการเพิ่มระดับและฟื้นฟูพลังปราณ

ทันทีที่เขาสั่ง ร่างของราชาวานรทมิฬก็เริ่มส่องแสงสีดำอมม่วงจางๆ พลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็นค่อยๆ ไหลเข้าสู่ร่างของเฉินเว่ย เขารู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย พลังปราณที่เคยพร่องไปเมื่อครู่ค่อยๆ เต็มเปี่ยมอีกครั้ง และหน้าต่างแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้น:

"ติ๊ง! ผู้ใช้ได้ดูดซับแก่นพลังจาก 'ราชาวานรทมิฬ' ได้รับค่าประสบการณ์ 10,000 หน่วย!" "ติ๊ง! ได้รับพลังปราณ 1,000 หน่วย!"

เขาเหลือบมองแถบค่าประสบการณ์ที่เพิ่งเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้จะยังไม่เพียงพอต่อการเลื่อนระดับ แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี

เฉินเว่ยพยายามลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างกายของเขายังคงรู้สึกหนักอึ้ง แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงพลังที่อัดแน่นอยู่ภายในอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาขยับแขน ลองกำหมัด แรงบีบที่เขาสัมผัสได้นั้นมหาศาลเกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไปจะทำได้ เขาหันไปมองต้นไม้ใหญ่ที่ล้มระเนระนาดอยู่ข้างๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาใช้ 'ฝ่ามือแยกนภา' ที่เพิ่งได้รับมาโดยสัญชาตญาณ พลังปราณสีดำอมม่วงจำนวนหนึ่งไหลมารวมกันที่ฝ่ามือของเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะตบออกไปเบาๆ

เปรี้ยง!

แรงอัดกระแทกที่มองไม่เห็นพุ่งออกไปกระทบกับลำต้นของต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ยังคงยืนหยัดอยู่ ทำให้มันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยเสียงอันดัง แรงลมจากการโจมตีทำให้เส้นผมของเฉินเว่ยปลิวไสว

"น่าทึ่ง!" เฉินเว่ยพึมพำด้วยความตื่นเต้น นี่คือพลังที่แท้จริง! พลังที่จะทำให้เขาสามารถปกป้องตัวเองและอาณาจักรธุรกิจของเขาได้ เขาไม่จำเป็นต้องพึ่งพาแต่เพียงสมองและระบบธุรกิจอีกต่อไป ตอนนี้เขามีกำลังภายในที่แท้จริงแล้ว!

แต่ท่ามกลางความตื่นเต้นนั้น เฉินเว่ยก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่กัดกินอยู่ภายใน มันคือความหิวโหย ความหิวโหยที่รุนแรงกว่าความหิวธรรมดาหลายเท่า มันไม่ใช่ความหิวอาหาร แต่มันเป็นความหิวโหยพลังงาน ความหิวโหยที่ต้องการจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเติมเต็มช่องว่างอันไร้ก้นบึ้งที่เพิ่งเกิดขึ้นภายในกายาอสูรของเขา

ดวงตาของเฉินเว่ยกลับกลายเป็นสีม่วงเข้มขึ้นอีกครั้ง แววตานั้นฉายความปรารถนาอันรุนแรงออกมา เขามองไปรอบๆ ป่าที่เงียบสงัดราวกับกำลังค้นหาเหยื่อ

"ติ๊ง! ผู้ใช้ 'เฉินเว่ย' กำลังประสบกับ 'ภาวะโหยหาพลังงาน' เนื่องจากกายาจักรพรรดิอสูรที่เพิ่งตื่นขึ้น ต้องการพลังงานมหาศาลเพื่อรักษาสมดุลและเติบโต โปรดรีบหาแหล่งพลังงานเพื่อเติมเต็มความต้องการ มิฉะนั้นร่างกายอาจเข้าสู่สภาวะอ่อนแออย่างรุนแรง!"

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอีกครั้ง ยืนยันความรู้สึกที่เขากำลังเผชิญอยู่ เฉินเว่ยกัดฟันแน่น เขารู้สึกถึงความทรมานที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมีบางสิ่งกำลังจะฉีกทึ้งเขาจากภายใน

"พลังงาน... แหล่งพลังงาน..." เขาพึมพำ ดวงตาคมกริบสแกนไปทั่วบริเวณ ทว่ารอบกายมีแต่ซากศพของอสูรระดับต่ำและต้นไม้ที่หักโค่น ซึ่งไม่สามารถให้พลังงานที่เพียงพอต่อความต้องการของเขาได้

ความมืดมิดของยามราตรีเริ่มโรยตัวลงมาอีกครั้ง พร้อมกับความรู้สึกหิวโหยที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เฉินเว่ยรู้ดีว่าเขาต้องหาทางจัดการกับความต้องการอันมหาศาลนี้โดยเร็วที่สุด ก่อนที่มันจะกลืนกินสติสัมปชัญญะของเขาไปอย่างสมบูรณ์ และทำให้เขากลายเป็นเพียงอสูรกายที่กระหายพลังงาน

เขาเหลือบมองไปยังทิศทางที่พยัคฆ์ทมิฬวิ่งหนีไป ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในสมองของเขา