ตอนที่ 48 — อสุรกายแห่งความว่างเปล่า

ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นปรากฏขึ้นพร้อมกับความมืดมิดที่ดูดกลืนทุกสิ่ง มันไม่ใช่แค่แสงที่หายไป แต่เป็นความรู้สึกของการดำรงอยู่ที่ถูกกัดกร่อนไปทีละน้อย เฉินเว่ยรู้สึกราวกับว่าอากาศรอบกายเขาถูกบีบอัดจนแทบไม่มีที่ให้หายใจ พลังงานปราณกำเนิดที่ไหลเวียนอยู่ในกายาปราณกำเนิดขั้นต้นของเขากลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับว่ามันกำลังถูกคุกคามโดยบางสิ่งที่อยู่เหนือความเข้าใจ

“นี่มันอะไรกันแน่?” เฉินเว่ยพึมพำ น้ำเส