ตอนที่ 61 — ดูดซับแก่นแท้เงา

เฉินเว่ยหอบหายใจอย่างหนัก ร่างกายของเขาแทบจะหมดแรง เขาทรุดตัวลงนั่งข้างกองเศษหินนั้น พลางมองไปยังแก่นแท้แห่งเงาทมิฬที่ยังคงเปล่งประกายทึบแสงอยู่บนแท่นบูชา มันไม่ใช่แสงเจิดจ้า แต่เป็นความมืดที่รวมตัวกันจนหนาแน่น เป็นประกายวูบวาบราวกับดวงวิญญาณที่ถูกกักขังไว้ภายใน แรงดึงดูดลึกลับแผ่ออกมาจากมัน ชวนให้จิตใจของผู้คนเคลิบเคลิ้มและปรารถนา แรงเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ครั้งก่อนยังคงประท้วงถึงความอ่อนเพลีย แต่