ตอนที่ 63 — ห้วงอเวจีมืดมิด

เฉินเว่ยรู้สึกราวกับถูกฉีกกระชากออกจากความเป็นจริง ความมืดมิดที่ไม่อาจหยั่งถึงกลืนกินทุกสิ่งรอบตัวเขา แสงสว่างจาง ๆ จากตราผนึกโบราณที่เคยช่วยเขาต่อสู้กับอสูรเงาทมิฬบัดนี้ดับมืดลงสิ้น เหลือเพียงความว่างเปล่าไร้ขอบเขต เสียงคำรามจากห้วงลึกที่เคยได้ยินก่อนหน้านี้บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นเสียงหวีดหวิวของกระแสลมที่ถาโถมเข้าใส่ร่างกายราวกับคมมีดนับพัน

เขาร่วงหล่นอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกไร้น้ำหนักและไร้ทิศทางท