ตอนที่ 122 — บททดสอบเบื้องบน

เฉินเว่ยยืนนิ่งดุจหินสลัก แม้กายไม่ไหวติง แต่ภายในจิตใจกลับปั่นป่วนราวพายุคลั่ง รอยแยกมิติเบื้องบนกว้างใหญ่จนกลืนกินแสงดาว เผยให้เห็น 'ตา' คู่มหึมาที่ไร้ซึ่งขอบเขต มันไม่ใช่ดวงตาที่สามารถมองเห็นได้ด้วยกายเนื้อ แต่มันคือการรวมศูนย์ของพลังงานอันบริสุทธิ์ ไร้รูปลักษณ์ ทว่ากลับส่งผ่านความเยือกเย็นอันไร้ที่สิ้นสุดตรงเข้ามาในห้วงความคิดของเขา ราวกับกำลังวิเคราะห์ทุกอณูของตัวตน ความรู้สึกถูกประเมินค่าจาก