ตอนที่ 125 — แก่นแท้แห่งปฐมภูมิ: กำไรหรือหายนะ

ก้อนพลังงานสีดำสนิทที่ผู้พิทักษ์ธาตุว่างเปล่าโยนมานั้น ไม่ได้มีน้ำหนักทางกายภาพ ทว่าเมื่อมันลอยมาแตะปลายนิ้วของเฉินเว่ย เขากลับรู้สึกราวกับกำลังแบกรับภูเขาทั้งลูกเอาไว้ คลื่นพลังงานโบราณที่เก่าแก่ไร้ก้นบึ้งถาโถมเข้าสู่จิตสำนึกของเขา ไม่ใช่แค่ความรู้สึก แต่เป็นภาพ เสียง และกลิ่นอายของยุคสมัยที่ยังไม่มีการจำแนกธาตุ ไม่มีสรรพสิ่ง มีเพียงความว่างเปล่าอันไร้จุดสิ้นสุดและศักยภาพอันไร้ขีดจำกัด

“ตู้มมม!”