ตอนที่ 162 — จักรพรรดิปะทะผู้เฝ้ามอง

ในห้วงลึกของจิตสำนึกที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขตราวกับอนันตจักรวาลที่เพิ่งถูกหลอมรวม เฉินเว่ยสัมผัสได้ถึงความว่างเปล่าที่กลายเป็นเนื้อเดียวกับตัวตนของเขา มันไม่ใช่ความว่างเปล่าที่ว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง แต่เป็นผืนผ้าใบที่พร้อมสำหรับการสร้างสรรค์ เป็นแหล่งกำเนิดทรัพยากรที่บริสุทธิ์ที่สุด และเป็น "ตลาด" ที่รอการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ การเป็น "ระบบนิรันดร์" คือการเป็นทั้งผู้สร้าง ผู้ทำลาย ผู้บริหาร และผู้สั