ตอนที่ 1 — พลิกผันสู่ยุทธภพ

แสงสีขาวจ้าเข้าครอบงำทุกสรรพสิ่ง ซู่หมิงรู้สึกราวกับร่างของเขาถูกฉีกกระชากเป็นเสี่ยงๆ แรงดึงมหาศาลบิดเบือนห้วงอวกาศโดยรอบ กรีดร้องโหยหวนราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งให้หายไปในความว่างเปล่า เขาจำได้ว่าเมื่อครู่ยังนั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่ในห้องสมุดอันเงียบสงบ จู่ๆ ผนังห้องก็สั่นสะเทือน แสงประหลาดพวยพุ่งออกมาจากรอยแยกกลางอากาศ ‌และก่อนที่สมองอันเฉื่อยชาของเขาจะประมวลผลอะไรได้ ร่างกายก็ถูกดูดกลืนเข้าไปในห้วงแห่งความว่างเปล่านั้นแล้ว

ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความเย็นยะเยือกกัดกินกระดูกสลับกับความร้อนรุ่มที่ลวกผิวหนัง กลิ่นแปลกประหลาดคลุ้งเข้าจมูก ภาพต่างๆ หมุนวนสลับซับซ้อนจนเวียนหัว เหมือนถูกจับเหวี่ยงในเครื่องปั่นขนาดยักษ์ ซู่หมิงกรีดร้องออกมาสุดเสียง ​แต่เสียงนั้นกลับหายไปในความเงียบงันอันไร้ที่สิ้นสุด เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร หนึ่งวินาที หนึ่งนาที หรือชั่วนิรันดร์ แต่ในที่สุด ความทรมานทั้งหมดก็พลันมลายหายไป พร้อมกับความรู้สึกว่างเปล่าที่เข้าแทนที่

เปลือกตาหนักอึ้งพยายามขยับขึ้นช้าๆ ‍แสงสว่างจ้าบาดตาทำให้เขาต้องหรี่ตาลง ร่างกายของเขาฟุบอยู่บนพื้นดินที่เต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพังของสิ่งที่ดูเหมือนต้นไม้ขนาดใหญ่ เนื้อไม้บิดเบี้ยวเป็นเกลียวสีดำสนิท มีรอยไหม้เกรียมเป็นหย่อมๆ กลิ่นเหม็นไหม้และกลิ่นดินชื้นผสมปนเปกันจนคลื่นไส้ ซู่หมิงพยุงตัวลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล ความเจ็บปวดระบมไปทั่วทุกส่วน แต่กลับไม่พบรอยแผลภายนอกใดๆ ‌นี่มันเกิดอะไรขึ้น? เขาอยู่ที่ไหน? รอบกายมีแต่ป่าทึบที่อุดมไปด้วยพืชพันธุ์แปลกตา ต้นไม้สูงเสียดฟ้า ลำต้นขนาดมหึมาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในโลกเดิม ใบไม้มีสีสันประหลาด ทั้งสีม่วงเข้ม สีฟ้าอ่อน ‍และสีแดงฉาน บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง เสียงสัตว์ป่าร้องกึกก้องจากที่ไกลๆ ทำให้หัวใจของซู่หมิงเต้นระรัว

“นี่ฉันฝันไปงั้นเหรอ?” ซู่หมิงพึมพำกับตัวเอง เขาลองหยิกแขนตัวเองแรงๆ ความเจ็บปวดที่แล่นไปทั่วแขนยืนยันว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ​“ไม่จริงน่า นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!”

ทันใดนั้นเอง เสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นก็ดังขึ้นในหัวของเขา ราวกับเสียงกระซิบจากสรวงสวรรค์ “ยินดีต้อนรับสู่ยุทธภพระบบเทพเจ้า ผู้ถูกเลือก!”

ซู่หมิงสะดุ้งสุดตัว เขากวาดตามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว ​แต่ก็ไม่พบใคร เขาเพิ่งจะพูดคนเดียวไปเมื่อครู่ แล้วเสียงนั้นมาจากไหน?

“ไม่ต้องสงสัย ผู้ถูกเลือก เสียงนี้มาจากระบบเทพเจ้าที่ผูกมัดกับจิตวิญญาณของท่านแล้ว” เสียงนั้นกล่าวต่อ ทำให้ซู่หมิงรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ทันใดนั้น แสงสีทองเรืองรองก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา ​ก่อตัวเป็นแผงหน้าจอโปร่งแสงขนาดใหญ่ คล้ายกับอินเทอร์เฟซของเกมออนไลน์ที่เขาเคยเล่น หน้าจอแบ่งเป็นหมวดหมู่ต่างๆ อย่างชัดเจน

“ระบบเทพเจ้า?” ซู่หมิงพึมพำอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“ถูกต้อง ระบบเทพเจ้าได้ตรวจพบจิตวิญญาณของผู้ถูกเลือกที่เหมาะสม และได้ทำการเชื่อมต่อเพื่อนำพาท่านสู่เส้นทางแห่งการเป็นเทพเจ้า จงใช้ระบบนี้เพื่อฝึกฝน เพิ่มพูนพลัง และเอาชีวิตรอดในโลกใบใหม่นี้” เสียงระบบอธิบาย

ซู่หมิงจ้องมองหน้าจอด้วยความสับสนและตื่นเต้นปนกัน เขาค่อยๆ เอื้อมมือออกไปสัมผัสหน้าจอ แต่ก็พบว่ามันเป็นเพียงภาพโฮโลแกรมที่ไม่สามารถจับต้องได้ ทว่าเขากลับรู้สึกราวกับจิตใจของเขาสามารถโต้ตอบกับมันได้

หน้าจอแสดงข้อมูลพื้นฐานของเขา:

[สถานะผู้เล่น] ชื่อ: ซู่หมิง เผ่าพันธุ์: มนุษย์ ระดับ: 0 (ผู้เริ่มต้น) ฉายา: ผู้ถูกเลือกจากระบบเทพเจ้า พลังชีวิต (HP): 100/100 พลังปราณ (MP): 50/50 ค่าประสบการณ์ (EXP): 0/100

[คุณสมบัติพื้นฐาน] พละกำลัง (STR): 5 ความว่องไว (AGI): 5 ความทนทาน (CON): 5 สติปัญญา (INT): 5 จิตวิญญาณ (SPR): 5

[คุณสมบัติพิเศษ] โชค (LUK): 10 (ผลจากฉายา: ผู้ถูกเลือก) เสน่ห์ (CHA): 5

[สถานะผิดปกติ] ไม่มี

ซู่หมิงกวาดสายตาอ่านข้อมูลทีละบรรทัด หัวใจของเขาเต้นรัวแรงขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่ใช่ผู้เล่นเกม แต่ข้อมูลเหล่านี้มันชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใด นี่คือโลกแห่งความเป็นจริง! และเขากำลังถูกบังคับให้เล่นเกมเอาชีวิตรอดในฐานะผู้ถูกเลือกจากระบบเทพเจ้า?

“ผู้ถูกเลือกสามารถใช้จิตสำนึกเพื่อเปิดหรือปิดหน้าจอระบบได้ทุกเมื่อ นอกจากนี้ยังมีฟังก์ชันอื่นๆ เช่น [คลังเก็บของ], [ทักษะ], [ภารกิจ], [ร้านค้า], และ [สมุดภาพ]” เสียงระบบแนะนำ

ซู่หมิงลองนึกในใจ “เปิดคลังเก็บของ” ทันใดนั้น หน้าจอสถานะก็เปลี่ยนไป กลายเป็นช่องสี่เหลี่ยมว่างเปล่าจำนวนมาก มีไอเท็มเพียงไม่กี่ชิ้นปรากฏอยู่

[คลังเก็บของ]

1. ห่อของขวัญผู้เริ่มต้น (1 ชิ้น): บรรจุไอเท็มพื้นฐานสำหรับผู้เริ่มต้น
2. มีดสั้นเหล็กกล้า (1 ชิ้น): อาวุธประชิดพื้นฐาน
3. ยาฟื้นฟูพลังชีวิตระดับต่ำ (5 ขวด): ฟื้นฟู HP 30 หน่วย
4. ยาฟื้นฟูพลังปราณระดับต่ำ (5 ขวด): ฟื้นฟู MP 15 หน่วย
5. คู่มือระบบเทพเจ้า (1 เล่ม): อธิบายการทำงานของระบบอย่างละเอียด

“ห่อของขวัญผู้เริ่มต้น?” ซู่หมิงไม่รอช้า เขาสั่งให้เปิดห่อของขวัญทันที

แสงสีทองเล็กๆ ส่องประกายขึ้นจากช่องเก็บของ ก่อนที่ไอเท็มใหม่จะปรากฏขึ้นมา

[ท่านได้รับ]

• ชุดเสื้อผ้าผู้เริ่มต้น (1 ชุด): เพิ่มค่าความทนทานเล็กน้อย
• อาหารแห้งสำหรับเดินทาง (5 ชิ้น): ฟื้นฟู HP 10 หน่วย, ลดความหิว
• น้ำสะอาด (5 ขวด): ฟื้นฟู HP 5 หน่วย, ลดความกระหาย
• แผนที่พื้นที่เริ่มต้น (1 ชิ้น): แสดงภูมิประเทศโดยรอบในรัศมี 10 กิโลเมตร
• สกิล: ตรวจจับ (ระดับ 1) (1 เล่ม): เรียนรู้เพื่อใช้ทักษะตรวจจับสิ่งมีชีวิตและวัตถุ

ซู่หมิงรู้สึกดีใจอย่างประหลาด นี่มันเหมือนกับเกม RPG ที่เขาเคยเล่นไม่มีผิด เขาหยิบมีดสั้นเหล็กกล้าออกมาจากคลังเก็บของ มันเป็นมีดสั้นปลายแหลม คมกริบ และมีน้ำหนักพอดีมือ เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นของโลหะที่อยู่ในมือ นี่คือของจริง! เขาหยิบชุดเสื้อผ้าออกมาสวมทับชุดนักเรียนที่ขาดรุ่งริ่งของเขา ชุดใหม่เป็นเสื้อผ้าที่ทำจากใยผ้าหยาบๆ สีเข้ม ให้ความรู้สึกสบายและทนทานกว่ามาก

“เรียนรู้ทักษะ: ตรวจจับ” ซู่หมิงสั่งในใจ แสงสีเขียวอ่อนเรืองรองขึ้นจากคู่มือทักษะแล้วพุ่งเข้าสู่หน้าผากของเขา ข้อมูลจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในสมอง ทำให้เขารู้สึกปวดศีรษะเล็กน้อย แต่เพียงครู่เดียวอาการก็หายไป

[ท่านได้เรียนรู้ทักษะ: ตรวจจับ (ระดับ 1)] [ทักษะ: ตรวจจับ] ระดับ: 1 คำอธิบาย: สามารถตรวจจับสิ่งมีชีวิตและวัตถุในรัศมี 10 เมตร แสดงข้อมูลพื้นฐานของเป้าหมาย ใช้พลังปราณ 1 หน่วยต่อการใช้งาน 1 ครั้ง

ซู่หมิงลองใช้ทักษะ “ตรวจจับ” ทันที ภาพตรงหน้าของเขาดูเหมือนจะชัดเจนขึ้นเล็กน้อย และเขาสามารถมองเห็นข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ ลอยอยู่เหนือต้นไม้และหินรอบๆ ตัว

[ต้นไม้โบราณ] ประเภท: พืช สถานะ: แข็งแกร่ง

[หินขนาดใหญ่] ประเภท: วัตถุ สถานะ: มั่นคง

มันได้ผล! ซู่หมิงรู้สึกตื่นเต้น เขาค่อยๆ เดินสำรวจไปรอบๆ ด้วยความระมัดระวัง เขาเปิดแผนที่พื้นที่เริ่มต้นขึ้นมาดู แผนที่เป็นภาพสามมิติโปร่งแสง แสดงถึงผืนป่าอันกว้างใหญ่ที่เขายืนอยู่ จุดสีแดงเล็กๆ กระพริบแสดงตำแหน่งของเขา และมีสัญลักษณ์อื่นๆ แสดงถึงแหล่งน้ำและทิศทางของภูเขาไกลๆ แผนที่ยังบ่งบอกว่าเขาอยู่ในเขตป่าลึกที่เรียกว่า “ป่าลี้ลับแห่งการเริ่มต้น”

“ป่าลี้ลับแห่งการเริ่มต้น?” ซู่หมิงพึมพำ เขาใช้ทักษะตรวจจับไปเรื่อยๆ จนกระทั่งได้ยินเสียงขุกขักจากพุ่มไม้ใกล้ๆ หัวใจของเขาเต้นแรงอีกครั้ง เขากำมีดสั้นในมือแน่น เตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่กำลังจะปรากฏ

“ตรวจจับ!”

[กระต่ายป่ากลายพันธุ์] ระดับ: 1 พลังชีวิต (HP): 50/50 พละกำลัง: 3 ความว่องไว: 8 ความทนทาน: 2 สติปัญญา: 1 จิตวิญญาณ: 1 ทักษะ: กัด, หลบหนีรวดเร็ว สถานะ: เคลื่อนที่อย่างระมัดระวัง

กระต่ายป่ากลายพันธุ์ตัวหนึ่งโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ มันมีขนาดใหญ่กว่ากระต่ายทั่วไปถึงสองเท่า ขนสีดำสนิท ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองมาที่เขาอย่างดุร้าย เขี้ยวแหลมคมโผล่ออกมาจากปาก ซู่หมิงรู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่กระต่ายธรรมดาที่จะวิ่งหนีคน

“ต้องฆ่ามันเพื่อเอาชีวิตรอดสินะ” ซู่หมิงกัดฟันแน่น เขายังไม่เคยฆ่าอะไรมาก่อนในชีวิต แต่ความกลัวตายกระตุ้นสัญชาตญาณดิบของเขาให้ลุกโชนขึ้น

กระต่ายป่าพุ่งเข้าใส่ซู่หมิงด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ซู่หมิงเบิกตากว้าง เขาไม่เคยเห็นสัตว์อะไรเคลื่อนที่เร็วขนาดนี้มาก่อน เขายกมีดสั้นขึ้นป้องกันอย่างสัญชาตญาณ เขี้ยวของกระต่ายกระทบเข้ากับคมมีดเกิดเสียงดัง ‘แกร๊ก!’ แรงกระแทกส่งผลให้แขนของเขาชาไปทั้งแถบ

“มันแข็งแกร่งกว่าที่คิด!” ซู่หมิงคิดในใจ เขาก้าวถอยหลังเพื่อรักษาระยะห่าง ในเวลาเดียวกัน เขาก็นึกถึงทักษะที่เพิ่งเรียนรู้

“ไม่มีทักษะโจมตีเลยเหรอ?” เขาคิด

“ผู้ถูกเลือกสามารถใช้พลังปราณเพื่อเสริมความแข็งแกร่งในการโจมตีพื้นฐานได้” เสียงระบบดังขึ้นในหัว

ซู่หมิงไม่รอช้า เขารวบรวมสมาธิ พยายามดึงพลังงานแปลกๆ ที่เขารู้สึกได้ภายในร่างกายมารวมไว้ที่ปลายมีดสั้น พลังปราณของเขา ลดลงไปเล็กน้อย

กระต่ายป่าไม่รอช้า มันกระโจนเข้าใส่อีกครั้ง ซู่หมิงหลบหลีกไปด้านข้างอย่างฉิวเฉียด ปล่อยให้มันพุ่งเลยไป แล้วรีบฟันมีดสั้นลงไปที่ลำตัวของมันอย่างสุดแรง

‘ฉัวะ!’

เสียงเนื้อถูกกรีดขาดดังขึ้น เลือดสีแดงสดกระเซ็นออกมาจากบาดแผลที่สีข้างของกระต่ายป่ากลายพันธุ์ มันส่งเสียงร้องแหลมสูงด้วยความเจ็บปวด พยายามจะหนีไป แต่ซู่หมิงไม่ยอมปล่อย เขาพุ่งเข้าใส่ซ้ำอีกครั้ง ไม่สนว่าตัวเองจะรู้สึกขยะแขยงแค่ไหน

เขาฟันซ้ำแล้วซ้ำเล่า มีดสั้นในมือกลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีถูกกลบด้วยสัญชาตญาณดิบของการเอาตัวรอด ในที่สุด กระต่ายป่าก็ล้มลงแน่นิ่ง ลมหายใจสุดท้ายขาดหายไป

[ท่านสังหาร: กระต่ายป่ากลายพันธุ์ (ระดับ 1)] [ท่านได้รับค่าประสบการณ์ 20 หน่วย] [ท่านได้รับ: หนังกระต่ายป่า (1 ชิ้น), เนื้อกระต่ายป่า (1 ชิ้น)]

ซู่หมิงหอบหายใจอย่างหนัก ร่างกายของเขาสั่นสะท้านไปหมด ไม่ใช่เพราะความเหนื่อย แต่เป็นเพราะความตกใจและสิ่งที่เขาเพิ่งทำไป เขามองมือที่เปื้อนเลือดของตัวเอง ความรู้สึกอยากอาเจียนพุ่งขึ้นมา แต่เขาก็ต้องข่มเอาไว้

“นี่แหละคือโลกใบใหม่ของฉัน” เขาพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “โลกที่ต้องฆ่าเพื่ออยู่รอด”

เขาใช้ทักษะตรวจจับอีกครั้ง เพื่อตรวจสอบศพของกระต่ายป่า แล้วจึงเก็บของที่ได้มาใส่ในคลังเก็บของอย่างระมัดระวัง

[ค่าประสบการณ์ของท่านเพิ่มขึ้นเป็น 20/100]

เขาต้องการอีก 80 EXP เพื่อเลื่อนระดับ เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น!

ซู่หมิงเริ่มเดินสำรวจไปตามแผนที่ เขาพบแหล่งน้ำใสสะอาดที่ไหลมาจากลำธารเล็กๆ จึงดื่มกินจนหายกระหาย และเติมน้ำใส่ขวดเก็บไว้ เขาพยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่ไม่รู้จัก เพื่อประหยัดพลังงานและหลีกเลี่ยงความเสี่ยง จนกระทั่งดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า อากาศก็เริ่มเย็นลงอย่างรวดเร็ว

เขาพบถ้ำเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ซ่อนอยู่หลังม่านน้ำตกขนาดเล็ก ถ้ำไม่ลึกมากนัก แต่ก็กว้างขวางพอที่จะเป็นที่พักพิงได้ชั่วคราว ซู่หมิงรู้สึกโล่งใจ เขานั่งลงพิงผนังถ้ำอย่างเหนื่อยล้า พลางนึกย้อนถึงเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันเหมือนกับฝันร้ายที่กลายเป็นความจริง

“ภารกิจ!” ซู่หมิงนึกขึ้นได้ เขาลองเปิดหน้าจอภารกิจดู

[ภารกิจหลัก: จุดเริ่มต้นแห่งเทพเจ้า] คำอธิบาย: เอาชีวิตรอดในป่าลี้ลับแห่งการเริ่มต้นเป็นเวลา 24 ชั่วโมง และเลื่อนระดับเป็น 1 สถานะ: ยังไม่สำเร็จ รางวัล: หีบสมบัติผู้กล้า, สกิล: แก่นแท้แห่งเทพเจ้า (ระดับ 1)

[ภารกิจรายวัน: สังหารสัตว์ป่า (0/5)] คำอธิบาย: สังหารสัตว์ป่า 5 ตัว เพื่อฝึกฝนทักษะการต่อสู้ สถานะ: 1/5 (สังหารกระต่ายป่ากลายพันธุ์) รางวัล: ค่าประสบการณ์ 50 หน่วย, ยาฟื้นฟูพลังชีวิตระดับต่ำ (2 ขวด)

ซู่หมิงถอนหายใจยาว “ภารกิจหลักนี่มันยากเอาเรื่อง แต่ภารกิจรายวันก็พอจะช่วยให้แข็งแกร่งขึ้นได้”

คืนนี้เขาต้องพักผ่อนและวางแผน เขาต้องคิดหาวิธีที่จะเลื่อนระดับโดยเร็วที่สุด และที่สำคัญที่สุดคือ ต้องหาทางเอาชีวิตรอดให้ได้

ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น เสียงคำรามกึกก้องก็ดังสนั่นมาจากส่วนลึกของป่า เสียงนั้นดุดันและเต็มไปด้วยพลังงานที่น่าสะพรึงกลัว ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆ ซู่หมิงรู้สึกได้ถึงพลังอำนาจที่ซ่อนอยู่ในเสียงนั้น มันไม่ใช่เสียงของกระต่ายป่ากลายพันธุ์ที่เขาเพิ่งสังหารไป แต่มันคือเสียงของสัตว์ร้ายที่ทรงพลังกว่ามาก

[คำเตือนจากระบบเทพเจ้า: ตรวจพบสิ่งมีชีวิตระดับสูงในบริเวณใกล้เคียง โปรดระมัดระวัง]

ซู่หมิงเงยหน้าขึ้นมองความมืดมิดเบื้องหน้า ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว เขาเพิ่งจะคิดว่าตัวเองปลอดภัย แต่ดูเหมือนว่าอันตรายที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น