ยุทธภพระบบเทพเจ้า

ตอนที่ 24 — เงาแห่งความมืดมิด

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

362 ตอน · 1,558 คำ

ซู่หมิงกลั้นลมหายใจแทบขาด เสียงหัวใจของเขาเต้นรัวราวกับกลองศึกอยู่ภายในอก กระแสพลังชีวิตจาก "พรแห่งพฤกษา" ไหลเวียนไปทั่วร่าง ช่วยปลอบประโลมบาดแผลและกระตุ้นประสาทสัมผัสให้เฉียบคมยิ่งขึ้น แต่ถึงกระนั้น มันก็มิอาจขจัดความหวาดกลัวที่เกาะกุมจิตใจของเขาได้

ร่างในชุดเกราะสีเข้มที่ก้าวเข้ามาในโพรงไม้นั้นไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดา ‌ดวงตาที่เรืองแสงสีแดงฉานของมันไม่เหมือนดวงตาของมนุษย์ทั่วไป หากแต่คล้ายกับอัญมณีสีเลือดที่ส่องประกายในความมืดมิด มันสอดส่องไปทั่วโพรงไม้ช้าๆ ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความระมัดระวังและอันตราย พลังงานมืดมิดที่แผ่ออกมาจากร่างนั้นเย็นยะเยือกและกดดัน ราวกับอากาศรอบตัวถูกบีบอัดจนหนักอึ้ง

ซู่หมิงรู้สึกได้ถึงปลายผมที่ลุกชัน เขากดร่างตัวเองให้แนบชิดไปกับรากไม้ขนาดใหญ่ พยายามทำให้แม้แต่ลมหายใจของตัวเองก็เงียบเชียบที่สุด ​พรแห่งพฤกษาที่เพิ่งได้รับมานั้นแผ่ซ่านไปทั่วตัวราวกับผ้าคลุมที่มองไม่เห็น มันช่วยให้เขากลมกลืนกับกลิ่นอายของพืชพรรณรอบข้าง ราวกับว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของต้นไม้โบราณที่ตายแล้วนี้อย่างแท้จริง

ร่างในชุดเกราะเดินลึกเข้ามาในโพรงไม้ช้าๆ มันหยุดลงตรงจุดที่ซู่หมิงเคยนอนพักฟื้น มันก้มลงมองพื้นดินที่ยังคงมีร่องรอยของการต่อสู้และพลังงานที่หลงเหลืออยู่เล็กน้อย ก่อนที่มันจะสูดดมอากาศอีกครั้ง เสียงฮึดฮัดเบาๆ เล็ดลอดออกมาจากภายใต้หมวกเกราะ ‍ราวกับกำลังแสดงความไม่พอใจ

"ตรวจสอบรอบนอก" เสียงห้าวทุ้มต่ำดังก้องขึ้นภายในโพรงไม้ เป็นภาษาที่แปลกประหลาด แต่ด้วยพลังของระบบเทพเจ้า ซู่หมิงกลับเข้าใจความหมายของมันได้อย่างน่าอัศจรรย์ "กลิ่นอายของพลังเทพเจ้าอ่อนแรงลงที่นี่ มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตอื่น"

อีกร่างหนึ่งที่ยืนอยู่ปากโพรงไม้รับคำ มันหันหลังกลับและเดินจากไปอย่างเงียบเชียบ ‌เหลือเพียงร่างแรกที่ยังคงค้นหาอยู่ภายในโพรงไม้แห่งนี้ ซู่หมิงรู้สึกโล่งใจเพียงเล็กน้อยที่จำนวนศัตรูลดลง แต่ความกดดันก็ยังคงมีอยู่เต็มเปี่ยม ร่างที่เหลืออยู่ยังคงเป็นภัยคุกคามอันใหญ่หลวง

มันเดินวนเวียนไปรอบๆ ราวกับกำลังสแกนหาบางสิ่ง พลังงานมืดมิดของมันแผ่กระจายออกไปสัมผัสกับรากไม้และผนังโพรง ราวกับมือที่มองไม่เห็นกำลังลูบคลำไปทั่ว ซู่หมิงรู้สึกเหมือนพลังงานนั้นกำลังกรีดแทงเข้ามาในตัวเขา ‍เขาสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นที่แทรกซึมผ่านเสื้อผ้าและผิวหนัง ราวกับวิญญาณของเขาถูกแช่แข็ง

เพียงเสี้ยววินาทีของการเคลื่อนไหวที่ผิดพลาด ก็อาจทำให้เขาถูกพบเจอได้ ซู่หมิงพยายามควบคุมการเต้นของหัวใจให้ช้าลง ใช้พลังพรแห่งพฤกษาเพื่อขจัดพลังงานมืดที่พยายามจะแทรกซึมเข้ามา มันเป็นการต่อสู้ที่มองไม่เห็น เป็นการปะทะกันของพลังงานสองขั้วที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ทันใดนั้น ดวงตาสีแดงฉานของร่างในชุดเกราะก็หันมาหยุดนิ่งที่บริเวณที่ซู่หมิงซ่อนอยู่ ​มันนิ่งค้างไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังลังเล ซู่หมิงรู้สึกเหมือนถูกจับจ้อง เขารู้ว่าถึงแม้พรแห่งพฤกษาจะช่วยพรางกาย แต่ก็มิอาจหลอกลวงสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวเช่นนี้ได้โดยสมบูรณ์

"ระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมใกล้เคียงกับผู้ใช้ 'พรแห่งพฤกษา' พลังพรางกายกำลังถูกทดสอบระดับสูง!"

เสียงของระบบดังก้องในหัวของซู่หมิง ​ทำให้เขารู้สึกถึงความตื่นตัว ร่างในชุดเกราะยกมือขึ้นช้าๆ นิ้วที่แข็งกระด้างของมันชี้ตรงมาที่ซู่หมิง ราวกับกำลังจะส่งสัญญาณบางอย่าง ก่อนที่มันจะก้าวเท้าเข้ามาใกล้ขึ้นอีกหนึ่งก้าว

ซู่หมิงรู้ว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องเคลื่อนไหว เขาใช้พรแห่งพฤกษาอย่างเต็มที่ พลังชีวิตสีเขียวอ่อนเรืองรองออกจากตัวเขาอย่างแผ่วเบา มันมิได้ส่องแสงออกมาให้เห็นด้วยตาเปล่า ​หากแต่เป็นกระแสพลังที่กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม ซู่หมิงกระโดดออกไปจากที่ซ่อนอย่างรวดเร็วราวกับเงา เขาพุ่งทะยานไปอีกด้านหนึ่งของโพรงไม้ที่มืดมิดที่สุด หวังที่จะอาศัยความมืดเป็นเกราะกำบัง

"พบแล้ว!" เสียงห้าวทุ้มต่ำตะโกนขึ้น ร่างในชุดเกราะพุ่งเข้าใส่จุดที่ซู่หมิงเคยซ่อนตัวอย่างรวดเร็ว แต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า มันหันขวับกลับมาทันที ดวงตาสีแดงฉานสอดส่องไปทั่วความมืดมิด ราวกับกำลังล่าเหยื่อ

ซู่หมิงไม่รอช้า เขาวิ่งเลียบไปตามผนังโพรงไม้ที่เต็มไปด้วยรากไม้ขนาดใหญ่ พยายามหาทางออกอีกทางหนึ่ง โพรงไม้แห่งนี้กว้างขวางกว่าที่เขาคิด มันมีทางแยกและช่องว่างมากมายที่เกิดขึ้นจากการเติบโตของรากไม้ที่บิดเบี้ยว

"ระบบ: ทักษะ 'พรแห่งพฤกษา' ระดับ 2! การหลอมรวมกับธรรมชาติเพิ่มขึ้น 10%, ความสามารถในการเคลื่อนที่ในพื้นที่พืชพรรณเพิ่มขึ้น 5%"

การแจ้งเตือนของระบบทำให้ซู่หมิงประหลาดใจ การเคลื่อนไหวของเขารู้สึกเบาขึ้น ราวกับเขาสามารถลอยตัวไปพร้อมกับกระแสลมได้ รากไม้ที่เคยเป็นอุปสรรคกลับกลายเป็นบันไดและที่ยึดเกาะ การสัมผัสของเขากับพื้นผิวของต้นไม้รู้สึกเป็นธรรมชาติมากขึ้น ราวกับว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของมันจริงๆ

แต่ถึงกระนั้น ร่างในชุดเกราะก็ยังคงไล่ตามมาติดๆ มันเคลื่อนไหวได้รวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ แม้จะอยู่ในความมืดมิดและทางเดินที่คดเคี้ยว มันปล่อยคลื่นพลังงานมืดมิดออกมาเป็นระยะๆ เพื่อสแกนหาตำแหน่งของซู่หมิง

ซู่หมิงรู้สึกได้ถึงความร้อนจากพลังงานมืดที่ปะทะกับแผ่นหลังของเขาหลายครั้ง แต่พรแห่งพฤกษาช่วยลดผลกระทบลงอย่างมาก มันดูดซับพลังงานเหล่านั้นราวกับรากไม้ที่ดูดซับน้ำ ทำให้เขาไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส

เขาพุ่งตัวผ่านช่องว่างแคบๆ ระหว่างรากไม้สองต้นที่พันกันยุ่งเหยิง ร่างในชุดเกราะที่ใหญ่กว่าพยายามเบียดตามเข้ามา แต่ก็ติดขัด ซู่หมิงไม่หยุด เขากลิ้งตัวไปตามทางเดินที่ลาดเอียงลงไปด้านล่าง ลึกลงไปในส่วนที่มืดมิดที่สุดของโพรงไม้แห่งนี้

เสียงคำรามด้วยความไม่พอใจดังขึ้นจากด้านหลัง ร่างในชุดเกราะพยายามทุบทำลายรากไม้ที่ขวางทาง แต่มันก็ทำได้เพียงสร้างรอยร้าวเล็กน้อยเท่านั้น พลังของต้นไม้โบราณแห่งนี้แข็งแกร่งกว่าที่มันคิด

ซู่หมิงหยุดพักหายใจเพียงชั่วครู่ เขาสัมผัสได้ถึงความชื้นที่เพิ่มขึ้น และกลิ่นอายของแร่ธาตุที่เข้มข้นขึ้น เขาพยายามจดจำเส้นทางที่เขาใช้หลบหนี มันคดเคี้ยวซับซ้อนราวกับเขาวงกต

"ระบบ: ตรวจพบแร่ธาตุหายากระดับต่ำ: แร่ธาตุพลังชีวิต แร่ธาตุเหล็กสีชาด"

การแจ้งเตือนของระบบทำให้ซู่หมิงประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าจะพบสิ่งใดที่นี่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะสำรวจ เขาต้องหนีให้พ้นจากเงาแห่งความมืดมิดนี้ให้ได้ก่อน

เขาเร่งฝีเท้าอีกครั้ง เสียงฝีเท้าของเขาเบาหวิวราวกับใบไม้ที่ร่วงหล่น พรแห่งพฤกษาทำให้เขาสามารถเคลื่อนที่ไปตามรากไม้และผนังได้อย่างคล่องแคล่ว ราวกับลิงที่ชำนาญป่า

ในที่สุด เขาก็เห็นแสงสว่างรำไรอยู่เบื้องหน้า มันเป็นช่องว่างเล็กๆ ที่เชื่อมออกสู่โลกภายนอก ซู่หมิงพุ่งตัวออกไปทันทีโดยไม่ลังเล เขากระโดดออกมาจากโพรงไม้ ล้มกลิ้งไปบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยซากใบไม้และกิ่งไม้แห้ง

อากาศบริสุทธิ์และแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาทำให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง เขาหันกลับไปมองโพรงไม้ที่เพิ่งออกมา ร่างในชุดเกราะนั้นยังคงติดอยู่ภายใน มันพยายามทุบทำลายทางออก แต่ดูเหมือนจะติดขัด

"ระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานกำลังเคลื่อนที่จากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มุ่งหน้ามายังตำแหน่งผู้ใช้"

การแจ้งเตือนของระบบทำให้ซู่หมิงรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ก่อนจะเห็นเงาดำขนาดใหญ่กำลังพุ่งตรงมายังเขา มันเป็นร่างในชุดเกราะอีกคนหนึ่งที่แยกไปตรวจสอบรอบนอก

ซู่หมิงกัดฟัน เขารู้ว่าการหลบหนีเพียงคนเดียวเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เขาจะต้องใช้สติปัญญาและทักษะใหม่ที่เพิ่งได้รับมา

เขาพุ่งตัวเข้าสู่พุ่มไม้หนาทึบที่อยู่ใกล้เคียง ใช้พรแห่งพฤกษาเพื่ออำพรางตัวอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาไม่ได้ซ่อนตัวเฉยๆ เขาสัมผัสได้ถึงการเชื่อมโยงกับพืชพรรณรอบตัว พลังงานชีวิตของเขาไหลเวียนไปรวมกับพลังงานของป่า ราวกับว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของผืนป่าแห่งนี้

"ระบบ: ทักษะ 'พรแห่งพฤกษา' ระดับ 3! การหลอมรวมกับธรรมชาติเพิ่มขึ้น 15%, ความสามารถในการเคลื่อนที่ในพื้นที่พืชพรรณเพิ่มขึ้น 10%, ได้รับทักษะย่อยใหม่ 'กระซิบพฤกษา' (Whisper of the Flora) – สามารถรับรู้การเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตในระยะ 50 เมตรในพื้นที่พืชพรรณได้"

การแจ้งเตือนของระบบทำให้ซู่หมิงรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก 'กระซิบพฤกษา' เป็นทักษะที่มีประโยชน์อย่างยิ่งในสถานการณ์นี้ เขาสัมผัสได้ถึงการสั่นสะเทือนเล็กน้อยจากพื้นดินและพืชพรรณรอบตัว เขารับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของร่างในชุดเกราะที่กำลังพุ่งตรงมาทางเขา และอีกร่างหนึ่งที่กำลังพยายามออกจากโพรงไม้

เขารู้ว่าเขามีเวลาไม่มากนัก ซู่หมิงเริ่มเคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบ เขาวิ่งเลาะไปตามแนวพุ่มไม้และต้นไม้ ใช้เงาของมันเป็นเกราะกำบัง พรแห่งพฤกษาทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของป่า เขาเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วและไร้เสียง

ร่างในชุดเกราะที่กำลังเข้ามาใกล้หยุดลง มันเงยหน้าขึ้นสูดดมอากาศอีกครั้ง ดวงตาสีแดงฉานสอดส่องไปทั่วบริเวณ แต่ก็ดูเหมือนจะมองไม่เห็นเขา

ซู่หมิงตัดสินใจที่จะไม่ปะทะ เขาจะต้องหาที่ปลอดภัยกว่านี้ และวางแผนใหม่

เขาใช้ทักษะ 'กระซิบพฤกษา' อย่างเต็มที่ เขารับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตในป่า ทั้งสัตว์ป่าและแมลง และแน่นอน สิ่งมีชีวิตในชุดเกราะสีเข้มสองร่างนั้น

ร่างแรกที่ออกมาจากโพรงไม้ได้แล้วเริ่มเคลื่อนที่เข้ามาสมทบกับอีกร่างหนึ่ง ทั้งสองเริ่มกระจายตัวออกค้นหาอย่างเป็นระบบ ราวกับเครื่องจักรที่ถูกตั้งโปรแกรมมาเพื่อการล่าโดยเฉพาะ

ซู่หมิงหันไปมองเทือกเขาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ที่ระบบเคยแจ้งเตือนว่าจ้าวอสูรกำลังฟื้นฟูพลัง เขารู้ว่านั่นคือทิศทางที่อันตราย แต่ในขณะเดียวกัน ก็อาจเป็นทิศทางที่ร่างในชุดเกราะเหล่านี้จะไม่คาดคิดว่าเขาจะมุ่งหน้าไป

เขาไม่มีทางเลือกมากนัก การหลบหนีจากเงาแห่งความมืดมิดเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้

ซู่หมิงมุ่งหน้าไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ พรแห่งพฤกษาช่วยให้เขากลืนหายไปกับความมืดมิดของป่า ราวกับเป็นเพียงเงาที่ผ่านไป

เขาเดินทางไปได้ไม่นานก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง พรแห่งพฤกษาทำให้เขาสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของพลังงานในป่า พืชพรรณรอบข้างดูเหมือนจะเหี่ยวเฉาลงเล็กน้อย และมีกลิ่นอายบางอย่างที่แปลกประหลาด

"ระบบ: ตรวจพบร่องรอยของการบิดเบือนพลังงานชีวิต พลังงานมืดมิดระดับสูงแผ่กระจายอยู่ในบริเวณใกล้เคียง"

ซู่หมิงหยุดชะงัก เขาสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นที่แผ่ซ่านเข้ามาในกระดูก มันไม่ใช่พลังงานมืดมิดที่มาจากร่างในชุดเกราะเหล่านั้น แต่เป็นพลังงานที่มืดมิดกว่า ลึกซึ้งกว่า และน่ากลัวกว่ามาก

เขาก้าวเข้าไปใกล้ต้นไม้ขนาดใหญ่ต้นหนึ่ง พรแห่งพฤกษาช่วยให้เขาสัมผัสได้ถึง 'กระซิบ' ของต้นไม้ ต้นไม้กำลังส่งสัญญาณเตือนภัยบางอย่าง

ซู่หมิงก้มลงมองพื้นดิน เขาเห็นรอยเท้าขนาดใหญ่ปรากฏอยู่บนพื้นดินที่ชื้นแฉะ รอยเท้านั้นไม่เหมือนรอยเท้าของมนุษย์ หรือสัตว์ป่าใดๆ ที่เขาเคยเห็น มันมีขนาดใหญ่กว่ามาก และมีร่องรอยของกรงเล็บที่แหลมคม

ทันใดนั้น แสงจันทร์ก็ส่องกระทบลงมาบนพื้นดิน เผยให้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่น่าขนลุก

มันคือเครื่องประดับโลหะสีดำสนิทที่ตกอยู่บนพื้น เครื่องประดับนั้นมีสัญลักษณ์แปลกประหลาดบางอย่างสลักอยู่ มันดูคล้ายกับรูปดวงตาที่กำลังจ้องมองออกมาจากความมืดมิด

"ระบบ: ตรวจพบ 'ตราแห่งเงา' วัตถุโบราณที่เกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์แห่งความมืด มีพลังงานมืดมิดโบราณแฝงอยู่ การสัมผัสอาจเป็นอันตราย"

ซู่หมิงถอยหลังออกมาทันที เขารู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากวัตถุนั้น มันเป็นความเย็นที่ต่างจากพลังงานของร่างในชุดเกราะ เป็นความเย็นที่เก่าแก่และชั่วร้ายกว่ามาก

เขารู้ว่าเขาเข้ามาใกล้กับบางสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่ง การปรากฏตัวของตราแห่งเงา และร่องรอยของการบิดเบือนพลังงานชีวิต บ่งบอกถึงการมีอยู่ของสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าร่างในชุดเกราะเหล่านั้น

ซู่หมิงมองไปรอบๆ ป่าที่มืดมิด สายลมพัดพากลิ่นอายแปลกประหลาดมาปะทะจมูก กลิ่นของโลหะสนิมปนกับกลิ่นของเลือดจางๆ

เขาตระหนักว่าเขาไม่ได้เพียงแค่หนีจากนักล่าสองคนเท่านั้น แต่เขากำลังก้าวเข้าสู่เขตแดนของภัยคุกคามที่ใหญ่กว่าและน่ากลัวกว่ามาก

เสียงกรีดร้องอันโหยหวนดังขึ้นจากที่ไกลออกไป เสียงนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความหวาดกลัว มันทำให้ขนของซู่หมิงลุกชันไปทั่วทั้งตัว

สิ่งที่สร้างเสียงนั้นไม่น่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตธรรมดาในป่าแห่งนี้ และมันอยู่ไม่ไกลจากเขาเลย

ซู่หมิงกัดฟัน เขาไม่มีเวลาคิดมากนัก พรแห่งพฤกษาทำให้เขาสามารถรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา มันเป็นพลังงานมืดมิดที่ทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าพลังของจ้าวอสูรที่เขาเคยเผชิญหน้า

เขาจะต้องหนีให้พ้นจากที่นี่ แต่จะไปที่ไหนดี? ป่าแห่งนี้เต็มไปด้วยอันตรายที่มองไม่เห็น และเขากำลังเดินเข้าไปในใจกลางของมัน

"ระบบ: ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูงพิเศษ: 'เงาโลหิตโบราณ' กำลังเคลื่อนที่เข้าใกล้! คำเตือน: พลังงานของสิ่งมีชีวิตนี้เกินกว่าระดับปัจจุบันของผู้ใช้มาก การเผชิญหน้าโดยตรงคือการฆ่าตัวตาย!"

ซู่หมิงรู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้น 'เงาโลหิตโบราณ' คำเตือนของระบบทำให้เขารู้สึกถึงความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา เขาเงยหน้าขึ้นมองความมืดมิดเบื้องหน้า ท่ามกลางหมู่ต้นไม้ที่บิดเบี้ยว ร่างเงาขนาดมหึมาที่มองไม่เห็นตัวตนชัดเจน กำลังเคลื่อนที่เข้ามาอย่างช้าๆ มันดูเหมือนจะมองเห็นเขา...

หน้านิยาย
หน้านิยาย
ยุทธภพระบบเทพเจ้า

ยุทธภพระบบเทพเจ้า

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!