ตอนที่ 25 — แผนหนีตายจากเงาโลหิต

วินาทีที่ระบบแจ้งเตือนถึง "เงาโลหิตโบราณ" ซู่หมิงรู้สึกราวกับถูกกระชากลงสู่ห้วงเหวแห่งความเย็นยะเยือก หัวใจของเขาเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกจากอก พลังงานที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้นั้นหนักหน่วง อัดแน่นไปด้วยความตายและความมืดมิดที่ไม่อาจหยั่งถึง มันไม่ใช่แค่การคุกคาม แต่เป็นการประกาศก้องถึงจุดจบที่กำลังจะมาถึง ‌ภาพเงาร่างมหึมาที่เคลื่อนที่อย่างเชื่องช้า แต่กลับสร้างแรงกดดันมหาศาล กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ เขาไม่จำเป็นต้องเห็นรายละเอียดใดๆ เพียงแค่รับรู้ถึงการมีอยู่ของมันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดของเขาตื่นตัวถึงขีดสุด

"เคลื่อนที่เข้าใกล้! คำเตือน: พลังงานของสิ่งมีชีวิตนี้เกินกว่าระดับปัจจุบันของผู้ใช้มาก การเผชิญหน้าโดยตรงคือการฆ่าตัวตาย!"

คำเตือนของระบบสะท้อนซ้ำในหูของซู่หมิง ​ย้ำเตือนถึงสถานการณ์อันสิ้นหวังที่เขาเผชิญอยู่ เงาโลหิตโบราณ... ชื่อนั้นบ่งบอกถึงความเก่าแก่และความร้ายกาจที่เหนือจินตนาการ เขาไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะต่อสู้ การต่อต้านใดๆ ก็มีแต่จะเร่งความตายให้มาถึงเร็วขึ้น สิ่งเดียวที่เขามีคือความเร็วและทักษะอำพรางที่เพิ่งยกระดับขึ้นมา เขาพยายามควบคุมลมหายใจที่สั่นเทา ‍ดวงตาฉายแววความมุ่งมั่นภายใต้ความหวาดกลัวที่กัดกินจิตใจ

"ต้องหนี!" เสียงในใจของซู่หมิงตะโกนก้อง เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพุ่งหนีสุดชีวิต

พรึ่บ!

เส้นสายพลังงานชีวิตสีเขียวมรกตพลันพุ่งออกจากฝ่าเท้าของซู่หมิง ทักษะ "พรแห่งพฤกษา" ที่เพิ่งได้รับการพัฒนาเป็นระดับ 3 ถูกใช้งานอย่างเต็มกำลัง ‌ร่างของเขาพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับสายลมที่พัดผ่านหมู่ไม้ ความเร็วที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของป่า ราวกับกิ่งไม้และใบหญ้ากำลังโอบอุ้มและนำทางเขาไป ทักษะย่อย "กระซิบพฤกษา" ทำงานโดยอัตโนมัติ ส่งกระแสคลื่นพลังงานชีวิตออกไปรอบตัว รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวทุกอย่างในป่าโดยละเอียด ‍ทำให้เขาสามารถหลบหลีกกิ่งไม้ที่เกะกะและพื้นผิวที่ขรุขระได้อย่างไร้รอยต่อ

แต่ถึงกระนั้น แรงกดดันจาก "เงาโลหิตโบราณ" ก็ยังคงตามติดมาไม่ห่าง มันไม่ใช่ความเร็วเชิงกายภาพที่น่ากลัว หากแต่เป็นพลังงานอันมืดมิดที่แผ่ขยายออกไปรอบตัว ทำให้พื้นที่โดยรอบดูเหมือนจะบิดเบี้ยวและถูกกลืนกิน ต้นไม้ที่เขาเพิ่งวิ่งผ่านไปเมื่อครู่ดูเหมือนจะเหี่ยวเฉาลงในทันที ​ใบไม้เปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำราวกับถูกสาปแช่ง สัตว์ป่าทุกชนิดเงียบงัน ไม่มีเสียงร้องใดๆ มีเพียงความเงียบงันที่น่าขนลุกซึ่งเป็นสัญญาณของการคุกคามที่ไม่อาจต้านทานได้ ซู่หมิงรู้สึกเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบคั้นหัวใจของเขา เขาต้องใช้สมาธิอย่างหนักเพื่อไม่ให้ความหวาดกลัวเข้าครอบงำจนทำให้การเคลื่อนไหวสะดุด

"ระบบ! มีข้อมูลเกี่ยวกับเงาโลหิตโบราณนี้หรือไม่? จุดอ่อน? ​วิธีการหลบหนี?" ซู่หมิงถามในใจอย่างร้อนรนขณะที่เขายังคงวิ่งไม่หยุด

[กำลังสแกน... ข้อมูล "เงาโลหิตโบราณ" อยู่ในระดับ "ภัยคุกคามสูงพิเศษ" เกินกว่าฐานข้อมูลปัจจุบันของผู้ใช้จะระบุจุดอ่อนที่เฉพาะเจาะจงได้ การเผชิญหน้าโดยตรงคือการฆ่าตัวตาย ​ผู้ใช้ควรหลีกเลี่ยงการปะทะและหาทางหนีให้เร็วที่สุด]

คำตอบของระบบไม่ได้ช่วยให้เขาสบายใจขึ้นเลยแม้แต่น้อย แต่กลับตอกย้ำถึงความสิ้นหวังที่เผชิญอยู่ ซู่หมิงกัดฟันกรอด เขารู้สึกถึงร่องรอยของการบิดเบือนพลังงานชีวิตและ "ตราแห่งเงา" ที่เขาเพิ่งพบเจอเมื่อครู่ ซึ่งบัดนี้มันดูเหมือนจะสั่นไหวและปล่อยคลื่นพลังงานประหลาดออกมา มันกำลังดึงดูดสิ่งนั้นเข้ามาหาเขา!

"แย่แล้ว! ตราแห่งเงา! มันกำลังทำให้เงาโลหิตโบราณรู้ตำแหน่งของฉัน!" ซู่หมิงตระหนักได้ทันทีถึงภัยคุกคามที่สอง เขาคว้าไปที่เข็มขัดที่เขามัดวัตถุโบราณชิ้นนั้นไว้ แต่ก็ต้องชะงัก มันไม่ใช่สิ่งที่เขาจะทิ้งขว้างได้ง่ายๆ เพราะมันอาจมีข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับโลกนี้ แต่การเก็บมันไว้ตอนนี้ก็เหมือนกับการผูกระเบิดติดตัว

เขาใช้ "กระซิบพฤกษา" เพื่อรับรู้สภาพแวดล้อมอย่างรวดเร็ว ป่าเบื้องหน้าดูหนาทึบและมืดมิดยิ่งขึ้นไปอีก แต่ไกลออกไปทางขวา มีลำธารเล็กๆ ไหลผ่าน ซู่หมิงตัดสินใจในเสี้ยววินาที เขาหักเลี้ยวไปยังลำธารนั้นทันที ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว "น้ำอาจจะช่วยชะล้างหรือกลบกลิ่นอายของตราแห่งเงานั่นได้บ้าง!"

เขาพุ่งตัวลงสู่ลำธารที่ไหลเอื่อย น้ำเย็นเฉียบซึมซาบเข้าสู่ร่างกาย แต่มันกลับช่วยให้เขามีสติมากขึ้น ซู่หมิงไม่กล้าที่จะหยุด เขายังคงวิ่งทวนกระแสน้ำไปเรื่อยๆ เพื่อไม่ให้ทิ้งร่องรอยไว้บนพื้นดิน การเคลื่อนที่ในน้ำนั้นยากลำบากกว่าบนบกหลายเท่า แต่เขาก็ต้องทำ ดวงตาจับจ้องไปที่ความมืดมิดเบื้องหลัง ที่ซึ่งเงาร่างมหึมากำลังเคลื่อนที่เข้ามาอย่างไม่เร่งรีบ ทว่ามั่นคง ราวกับนักล่าที่กำลังหยอกเหยื่อก่อนที่จะกลืนกิน

เสียงคลื่นน้ำกระทบกับโขดหินเป็นเสียงเดียวที่ดังอยู่รอบตัวเขา ซู่หมิงรู้สึกว่าพลังงานในร่างกายเริ่มร่อยหรอลง เขาเหนื่อยล้าจนแทบจะหมดสติ แต่ภาพของเงาโลหิตโบราณที่คืบคลานเข้ามาก็เป็นแรงผลักดันให้เขาก้าวต่อไป พรแห่งพฤกษาช่วยให้เขารักษาสมดุลและเคลื่อนไหวได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ในสภาพแวดล้อมที่ยากลำบากนี้

[การแจ้งเตือน: ตราแห่งเงากำลังปล่อยพลังงานมืดออกมาในระดับที่สูงขึ้น แรงดึงดูดเพิ่มขึ้น 15%!]

คำเตือนของระบบทำให้ซู่หมิงหน้าซีด เขาเหลือบมองไปยังวัตถุโบราณที่เหน็บอยู่ข้างเอว มันเรืองแสงสีดำมืดจางๆ เหมือนกำลังมีชีวิต เขาต้องทำอะไรสักอย่าง เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาดและดึงตราแห่งเงานั้นออกมาจากเข็มขัด เขากำลังจะโยนมันทิ้งไปในลำธาร แต่ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในใจ

"ถ้ามันดึงดูดเงาโลหิตโบราณ... ฉันจะใช้มันเป็นเหยื่อล่อ!"

ซู่หมิงหันไปมองป่าด้านหลังของเขา เขาสังเกตเห็นโพรงไม้ขนาดใหญ่ที่ถูกกัดเซาะจากกาลเวลา มันดูเหมือนจะเป็นทางตัน แต่ก็เป็นจุดที่สามารถซ่อนตัวได้ดีที่สุดในบริเวณนี้ เขาตัดสินใจเสี่ยง เขาพุ่งตัวออกจากลำธารอย่างรวดเร็วด้วย "พรแห่งพฤกษา" ตรงเข้าไปยังโพรงไม้นั้น โดยไม่ลืมที่จะเหวี่ยง "ตราแห่งเงา" ไปทางทิศตรงกันข้ามกับโพรงไม้ที่เขาจะซ่อนตัว โดยใช้แรงทั้งหมดเท่าที่มีเพื่อโยนมันให้ไกลที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ตู้ม!

ตราแห่งเงากระทบเข้ากับต้นไม้เก่าแก่ต้นหนึ่งในระยะไกลออกไปเล็กน้อย แสงสีดำของมันวูบวาบอย่างรุนแรง ก่อนที่มันจะปักแน่นอยู่บนลำต้น ซู่หมิงไม่รอช้า เขารีบมุดเข้าไปในโพรงไม้ทันที ใช้ "พรแห่งพฤกษา" อำพรางกายให้กลมกลืนกับเปลือกไม้และเถาวัลย์ที่ปกคลุมอยู่ เขาแทบจะหยุดหายใจ พยายามควบคุมทุกการเคลื่อนไหวให้เงียบกริบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทักษะ "กระซิบพฤกษา" ยังคงทำงาน มันช่วยให้เขารับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของเงาโลหิตโบราณที่กำลังเปลี่ยนทิศทางเล็กน้อย มันดูเหมือนจะตอบสนองต่อตราแห่งเงาที่เขาโยนออกไป

วินาทีแห่งความตึงเครียดผ่านไปอย่างเชื่องช้า ซู่หมิงรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เงาโลหิตโบราณไม่ได้ตรงมาที่โพรงไม้ของเขาอย่างที่เขาคาดไว้ในตอนแรก มันเคลื่อนที่เข้าใกล้บริเวณที่ตราแห่งเงาปักอยู่ ชั่วครู่หนึ่ง ซู่หมิงรู้สึกโล่งใจ แต่ความโล่งใจนั้นก็มลายหายไปในทันที เมื่อเขาเห็นสิ่งที่เงาโลหิตโบราณทำ

มันไม่ได้สนใจตราแห่งเงานานนัก เพียงแค่หยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าตราแห่งเงาชั่วครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประเมิน ก่อนที่พลังงานมืดมิดอันน่าสะพรึงกลัวจะแผ่ซ่านออกมาจากร่างของมัน พลังงานนั้นปกคลุมตราแห่งเงาไว้ทั้งหมด ราวกับจะดูดซับหรือทำลายมัน ซู่หมิงรู้สึกเหมือนพลังงานชีวิตรอบตัวถูกบีบอัดจนแทบหายใจไม่ออก

[การแจ้งเตือน: เงาโลหิตโบราณกำลังดูดซับพลังงานของวัตถุโบราณ "ตราแห่งเงา" เพื่อเสริมความแข็งแกร่ง! การตรวจจับพลังงานชีวิตของผู้ใช้กำลังอ่อนแอลงชั่วคราวเนื่องจากพลังงานมืดมิดที่ปั่นป่วน]

ระบบแจ้งเตือนอีกครั้ง ซู่หมิงตกใจ "มันดูดซับได้ด้วยงั้นหรือ!?" แผนของเขาผิดพลาดอย่างมหันต์ การโยนตราแห่งเงาไปกลับกลายเป็นการมอบเสบียงพลังงานให้ศัตรู ยิ่งไปกว่านั้น การตรวจจับของเขายังอ่อนแอลงชั่วคราว เขาไม่รู้ว่านี่เป็นโอกาสหรือความหายนะที่แท้จริง

ทันใดนั้นเอง แรงกดดันอันมหาศาลก็หายไปชั่วขณะ ซู่หมิงรู้สึกได้ถึงความว่างเปล่าที่เข้ามาแทนที่ความอัดแน่นเมื่อครู่ เหมือนกับว่าเงาโลหิตโบราณได้หันเหความสนใจไปจากเขาอย่างสิ้นเชิง มันกำลังดูดซับตราแห่งเงาอย่างเต็มที่ นี่คือโอกาสเดียวของเขา!

ซู่หมิงใช้ช่วงเวลาสั้นๆ นี้เพื่อฟื้นฟูพลังงานที่ร่อยหรอ เขาหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมพลังงานชีวิตที่เหลืออยู่ในร่างกาย เขามองไปยังทิศทางของเทือกเขาทางตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นจุดหมายเดิมของเขา "ต้องไปที่นั่น! ไม่ว่าจะมีอะไรก็ตาม!"

เขาพุ่งตัวออกจากโพรงไม้ พรแห่งพฤกษาทำงานอีกครั้งอย่างเต็มกำลัง ซู่หมิงไม่หันกลับไปมอง เขาใช้ "กระซิบพฤกษา" เพื่อหาเส้นทางที่เร็วที่สุดและปลอดภัยที่สุด ผ่านป่าที่บัดนี้เต็มไปด้วยความมืดมิดที่เข้มข้นขึ้นกว่าเดิม พลังงานมืดมิดจากการดูดซับตราแห่งเงาได้แผ่ขยายออกไปไกลกว่าเดิม ทำให้พืชพรรณรอบตัวเหี่ยวเฉาและตายไปอย่างรวดเร็ว

[การแจ้งเตือน: พลังงานมืดมิดกำลังแผ่ขยาย การตรวจจับพลังงานชีวิตของผู้ใช้จะถูกปิดกั้นอย่างสมบูรณ์ภายใน 10 วินาที!]

"นี่แหละโอกาส!" ซู่หมิงคิดอย่างรวดเร็ว การที่การตรวจจับพลังงานชีวิตของเขาจะถูกปิดกั้นหมายความว่าเงาโลหิตโบราณก็จะหาเขาได้ยากขึ้นเช่นกัน เขาเร่งความเร็วให้ถึงขีดสุดเท่าที่จะทำได้ พุ่งทะยานผ่านหมู่ไม้ที่บิดเบี้ยวราวกับภาพหลอน วิ่งขึ้นเนินเขาลาดชันที่นำไปสู่เทือกเขาทางตะวันออกเฉียงใต้

เขาได้ยินเสียงคำรามต่ำๆ จากด้านหลัง เสียงนั้นไม่ใช่เสียงคำรามของสัตว์ป่า แต่มันเป็นเสียงที่มาจากความลึกของบางสิ่งบางอย่างที่เก่าแก่และชั่วร้าย ซู่หมิงไม่จำเป็นต้องหันกลับไปมอง เขารู้ว่าเงาโลหิตโบราณกำลังจะเสร็จสิ้นการดูดซับตราแห่งเงาแล้ว และมันกำลังจะกลับมาตามล่าเขาอีกครั้ง

ทันใดนั้นเอง แสงสว่างจางๆ ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า แสงจันทร์สาดส่องลงมาบนยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะบางๆ ซู่หมิงรู้สึกถึงลมหายใจที่เปลี่ยนไป อากาศบนเทือกเขาเบาบางและหนาวเย็นกว่าในป่ามาก ร่างกายของเขาเริ่มทนไม่ไหว แต่เขาก็ยังคงพยายามต่อไป

[การแจ้งเตือน: การตรวจจับพลังงานชีวิตของผู้ใช้ถูกปิดกั้นชั่วคราว!]

เสียงระบบแจ้งเตือน ซู่หมิงรู้สึกโล่งใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เขาไม่รู้ว่าการปิดกั้นนี้จะอยู่นานแค่ไหน แต่ในตอนนี้ เขาได้มีเวลาหายใจ เขาพุ่งตัวไปยังซอกหินขนาดใหญ่ที่มองเห็นอยู่ข้างหน้า มันดูเหมือนจะเป็นทางเข้าถ้ำ หรืออย่างน้อยก็เป็นที่กำบังชั่วคราวที่สามารถซ่อนตัวจากสายตาของเงาโลหิตโบราณได้

เขาซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของซอกหิน หายใจหอบถี่ พยายามสงบสติอารมณ์และฟังเสียงรอบข้าง แต่ไม่มีเสียงใดๆ มีเพียงความเงียบงันและเสียงลมที่พัดโชยบนยอดเขาเท่านั้น เงาโลหิตโบราณหายไปแล้วอย่างนั้นหรือ? หรือมันแค่กำลังรอเวลา?

ซู่หมิงมองไปยังรอยเท้าที่เขาทิ้งไว้บนหิมะบางๆ พวกมันดูโดดเด่นและชัดเจน ราวกับกำลังบอกตำแหน่งของเขา เขารู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก ไม่ใช่แค่จากความเย็นของอากาศ แต่จากความรู้สึกของการถูกจ้องมอง

[การแจ้งเตือน: เงาโลหิตโบราณกำลังปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ พลังงานมืดมิดเริ่มแผ่ซ่านสู่เทือกเขา...]

[การแจ้งเตือน: ตรวจพบร่องรอยพลังงานโบราณที่ปะปนกับพลังงานชีวิตในเทือกเขาเบื้องหน้า... พลังงานนี้เป็นปฏิปักษ์ต่อพลังงานมืดมิด... คาดการณ์: อาจเป็นแหล่งที่มาของการปกป้องหรือกับดักที่คาดไม่ถึง]

ซู่หมิงรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นผิดจังหวะอีกครั้ง แหล่งที่มาของการปกป้อง? หรือกับดัก? เขามองลึกเข้าไปในความมืดมิดของเทือกเขาเบื้องหน้า ซึ่งดูเหมือนจะมีแสงเรืองรองจางๆ ส่องออกมาจากส่วนลึกของซอกเขา ราวกับมีบางสิ่งกำลังรอเขาอยู่ และไม่ว่ามันจะเป็นอะไร มันก็ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับชะตากรรมของเขา

ทันใดนั้นเอง เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันอยู่ใกล้กว่าเดิมมาก และมันไม่ได้มาจากป่าเบื้องล่าง แต่มันมาจากด้านบน! ซู่หมิงเงยหน้าขึ้นมอง เขาเห็นเงาร่างมหึมาปรากฏขึ้นบนยอดเขาที่สูงที่สุด มันไม่ได้เคลื่อนที่บนพื้นดินเหมือนเมื่อก่อน แต่กลับลอยอยู่กลางอากาศ พลังงานมืดมิดแผ่ซ่านออกมาจากร่างของมันอย่างเข้มข้น เปลี่ยนท้องฟ้ายามค่ำคืนให้กลายเป็นสีดำมืดมิดยิ่งกว่าเดิม

"มันบินได้!?" ซู่หมิงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ นี่คือความสามารถใหม่ที่มันแสดงออกมาหลังจากดูดซับตราแห่งเงาเข้าไปอย่างนั้นหรือ? ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม มันหมายความว่าทางหนีบนพื้นดินของเขาไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว และมันกำลังมองลงมาที่เขา... จากเบื้องบน

[การแจ้งเตือน: ภัยคุกคามกำลังเข้ามาใกล้ในระดับที่รวดเร็วขึ้นอย่างก้าวกระโดด ผู้ใช้ควรเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้าในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า!]

ซู่หมิงมองไปยังซอกหินเบื้องหน้าที่เป็นเหมือนปากทางเข้าถ้ำ ซึ่งบัดนี้มีแสงเรืองรองสีฟ้าจางๆ ส่องออกมาอย่างชัดเจนขึ้น ราวกับกำลังเรียกหาเขา นี่คือทางรอดเดียวของเขา หรือเป็นกับดักแห่งความตายที่รอคอยอยู่? เขาไม่มีเวลาคิดอีกต่อไปแล้ว

โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วทั้งเทือกเขา ก้อนหินขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่จุดที่ซู่หมิงยืนอยู่เมื่อครู่ ซู่หมิงหลบได้หวุดหวิด แต่แรงระเบิดทำให้เขาเซถลาไปข้างหน้า ร่างของเขาพุ่งเข้าไปในความมืดมิดของถ้ำนั้น...