ตอนที่ 41 — จอมอสูรแห่งความว่างเปล่า

“โดยเฉพาะ!”

เสียงกรีดร้องอันน่าขนลุกยังคงก้องกังวานอยู่ในหูของซู่หมิง มันไม่ใช่เสียงที่เกิดจากลำคอ หากแต่เป็นคลื่นเสียงที่บิดเบี้ยวจากส่วนลึกของมิติ ทำให้แก้วหูของเขาสั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ รัศมีสีดำทมิฬที่ซาร์กอนเตือนได้แผ่ซ่านเข้ามาจากช่องทางเข้าที่พังทลายอย่างรวดเร็ว มันไม่ใช่แค่ความมืด แต่เป็นความว่างเปล่าที่จับต้องได้ ทุกอย่างที่รัศมีสีดำนี้เคลื่อนผ่าน ไม่ว่าจะเป็นเศษหิน ผงฝุ่น หรือแม้กระท