ตอนที่ 43 — แก่นแท้แห่งเทพเจ้า

แสงสีทองอันเจิดจรัสพุ่งทะยานขึ้นจากแกนพลังงานเทวะโบราณ มันไม่ใช่เพียงแสงสว่าง แต่คือคลื่นพลังงานบริสุทธิ์ที่เก่าแก่จนไม่อาจประมาณค่าได้ แสงนั้นปะทะเข้ากับ "มิติว่างเปล่ากลืนกิน" ของจอมอสูรแห่งความว่างเปล่าอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งห้วงมิติที่บิดเบี้ยว แรงปะทะนั้นเปรียบดั่งการชนกันของดวงดาวสองดวง พลังทำลายล้างที่แผ่ซ่านออกมาเพียงพอที่จะฉีกกระชากทุกสิ่งให้แหลกสลาย แต่กลับถูกจำกัด