ตอนที่ 54 — หุบเหวแห่งความมืดมิด

ความมืดมิดที่กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวซู่หมิงไม่ได้เป็นเพียงภาพสุดท้ายที่เขาเห็น หากแต่เป็นห้วงอเวจีอันไร้ขอบเขตที่ดูดกลืนสติสัมปชัญญะของเขาไปโดยสมบูรณ์ ร่างกายที่เคยเปี่ยมด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์บัดนี้อ่อนปวกเปียก ไร้เรี่ยวแรง ราวกับตุ๊กตาผ้าที่ถูกโยนทิ้ง เสียงหัวเราะเยือกเย็นของเจ้าแห่งเงามืดยังก้องกังวานอยู่ในห้วงลึกของจิตใจที่กำลังจะดับวูบลง ก่อนที่ความเย็นยะเยือกอันน่าสะพรึงกลัวจะเข้าครอบงำทุก