ตอนที่ 95 — หลอมรวมแก่นโลก

แสงสีฟ้าครามเจิดจ้าพุ่งเข้าใส่ซู่หมิงดุจกระแสน้ำวนแห่งดวงดาวที่ไร้จุดสิ้นสุด มันไม่ใช่การปะทะที่รุนแรง แต่เป็นอ้อมกอดที่เร่าร้อนและลึกล้ำยิ่งกว่าสิ่งใดที่เขาเคยสัมผัสมาก่อน ความรู้สึกแรกคือความว่างเปล่าที่ถูกเติมเต็มอย่างฉับพลัน ราวกับจิตวิญญาณของเขาที่เคยเป็นเพียงหยดน้ำเล็กๆ กลับถูกดูดกลืนเข้าสู่มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

“อั่ก!” ซู่หมิงสะท้านเฮือก ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ไม่