ตอนที่ 136 — มรสุมแห่งความว่างเปล่า

แสงริบหรี่ของดาบปฐมกาลในมือของซู่หมิงดูราวกับหิ่งห้อยตัวน้อยที่พยายามเปล่งประกายท้าทายความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดเบื้องหน้า เขายืนหยัดอยู่เพียงลำพังท่ามกลางห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ที่ถูกกลืนกินด้วยรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวของกองทัพแห่งความว่างเปล่า พวกมันไม่ใช่สิ่งมีชีวิต ไม่ใช่พลังงานบริสุทธิ์ แต่เป็น "ช่องว่าง" ที่เดินได้ เป็น "ความไร้ตัวตน" ที่มีเจตนาจะกลืนกินทุกสิ่งให้กลับคืนสู่ความว่างเปล่าดั้งเดิม