ตอนที่ 159 — ห้องสมุดดาราและความว่างเปล่า

มิติที่บิดเบี้ยวกลืนกินยานสำรวจขนาดเล็กของซู่หมิงอย่างไม่รีรอ ความรู้สึกเหมือนถูกฉีกทึ้งและบดขยี้แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย แต่ด้วยพลังคุ้มครองจากชุดเกราะเทวะและจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งจากการฝึกฝนในหอคอยแห่งปัญญา เขาจึงสามารถอดทนต่อแรงกดดันมหาศาลนั้นได้ รอบกายมืดมิดสนิท ไร้ซึ่งทิศทาง ไร้ซึ่งกาลเวลา มีเพียงเสียงกระซิบที่ก้องกังวานอยู่ในห้วงสำนึก “ค้นหา… แสงสว่าง… ในความว่างเปล่า…”

มันเป็นเสียงที่ไม่ได้