ตอนที่ 187 — อสูรสุญญตาตื่นขึ้น

เสียงคำรามอันไร้เสียงสั่นสะเทือนไปทั่วห้วงแห่งความว่างเปล่าไร้ขีดจำกัด ไม่ใช่เสียงที่กระทบโสตประสาท แต่เป็นคลื่นพลังงานที่บิดเบือนมิติ โสตประสาทของซู่หมิงแทบจะฉีกขาดออกเป็นเสี่ยง ๆ แม้จะไร้ซึ่งอากาศให้คลื่นเสียงเดินทาง ผิวของวิหารแห่งอเวจีที่เคยดูมั่นคงดุจภูผาโบราณ บัดนี้กลับปริร้าวราวกับเปลือกไข่ที่กำลังจะฟักตัว รอยร้าวเล็ก ๆ ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นทางยาวระโยงระยาง เผยให้เห็นแสงสีแดงฉานอันน่