ตอนที่ 193 — แก่นแท้แห่งโลกบรรพกาล

ซู่หมิงไม่อาจต้านทานความอ่อนล้าได้อีกต่อไป สติของเขาดับวูบลงราวกับเปลวเทียนที่ถูกลมพัดดับ ภาพสุดท้ายคือแสงสีฟ้าครามที่ส่องสว่างอยู่ปลายอุโมงค์ ความรู้สึกเหมือนลอยคว้างในห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่เข้าครอบงำร่างกายที่บอบช้ำของเขา พลังงานสุญญะที่กัดกร่อนยังคงส่งเสียงคำรามก้องอยู่ในความทรงจำ แต่แล้วเสียงเหล่านั้นก็เริ่มจางหายไป ถูกแทนที่ด้วยความสงบเงียบที่ลึกซึ้ง พลังงานบริสุทธิ์ที่สัมผัสได้นั้นอ่อนโยนและอ