ตอนที่ 239 — เงาแห่งหายนะ

ความมืดมิดโอบล้อมซู่หมิง ห้วงจิตสำนึกของเขาจมดิ่งลงสู่ห้วงลึกอันไร้ขอบเขต เสียงหัวเราะเยือกเย็นของผู้เฝ้ารักษาความว่างเปล่ายังคงก้องสะท้อน ราวกับเสียงระฆังแห่งหายนะที่ตีบอกจุดจบของทุกสิ่ง ร่างกายของเขาหนักอึ้งราวกับถูกโซ่ตรวนแห่งความเหนื่อยล้าล่ามไว้ พลังงานปฐมภูมิบริสุทธิ์ที่เคยไหลเวียนอยู่ทั่วร่าง บัดนี้เหือดแห้งหายไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความว่างเปล่าอันเย็นยะเยือก

“ไม่... ข้าจะยอมแพ้ไม่ได้..