ตอนที่ 228 — แดนปฐมภูมิ: กำเนิดและมลาย

แสงสีขาวอันเจิดจ้ายิ่งกว่าดวงอาทิตย์พันดวงกลืนกินร่างของซู่หมิงไปโดยสมบูรณ์ ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีแรงกระแทก มีเพียงความรู้สึกของการแตกสลายราวกับทุกอะตอมในกายถูกแยกออกจากกัน ก่อนที่จะถูกรวบรวมเข้าด้วยกันอีกครั้งในพริบตา ความรู้สึกคล้ายกับการทะลวงผ่านประตูมิติที่หยาบกระด้างที่สุด ทว่ายังคงแฝงไว้ด้วยความศักดิ์สิทธิ์อันไร้ขอบเขต

เมื่อความพร่ามัวจางหายไป สิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าไม่ใช่ผืนดิน ท้องฟ้า หรือ