ตอนที่ 255 — สู่ใจกลางความว่างเปล่า

ซู่หมิงยืนอยู่บนขอบเหวแห่งการดำรงอยู่ เบื้องหน้าเขาไม่ใช่ความมืดมิดที่ว่างเปล่าอย่างที่เคยรู้จัก แต่เป็นมหาสมุทรแห่งการลบเลือนอันไร้ขอบเขต ไร้รูปร่าง ไร้เสียง มีเพียงความรู้สึกอันน่าสะพรึงกลัวของการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับความว่างเปล่า การถูกกลืนกินอย่างไร้ร่องรอย แก่นแท้แห่งความว่างเปล่าที่ตื่นขึ้นแล้วนั้นกำลังจ้องมองมาที่เขา ราวกับเป็นดวงตาที่ไร้แววของจักรวาลที่กำลังจะดับสูญ มันไม่ใช่สิ่งมีชีว