ตอนที่ 256 — สู่ใจกลางความว่างเปล่า

ซู่หมิงมิได้รีรอแม้แต่วินาทีเดียว ดวงตาของเขาฉายแววมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว ร่างกายที่เปี่ยมล้นด้วย “แก่นแท้แห่งผู้สร้าง” ส่องประกายริบหรี่ท่ามกลางความมืดมิดอันไร้ขอบเขตเบื้องหน้า เขาสูดลมหายใจลึก เฮือกสุดท้ายที่ยังคงสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของลมหายใจ ก่อนจะก้าวเข้าไปในห้วงแห่งความว่างเปล่าที่กำลังจ้องมองเขาอยู่ ราวกับเชื้อเชิญสู่การลบเลือนอันเป็นนิรันดร์

ทันทีที่ก้าวพ้นขีดจำกัดแห่ง “เขตแดนแห่งการมีอยู่”