ตอนที่ 305 — สมรภูมิทะเลมิติ

แสงเจิดจรัสที่เคยกลืนกินซู่หมิงบัดนี้ได้สลายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตเบื้องหน้าเขา ทว่าความว่างเปล่านี้มิได้ไร้ซึ่งสิ่งใด หากแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยอณูแห่งความเป็นไปได้ เส้นใยแห่งมิติที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า บัดนี้กลับปรากฏชัดเจนต่อจิตสำนึกของซู่หมิง ราวกับเขาได้สวมแว่นตาที่เผยให้เห็นโครงสร้างอันซับซ้อนของจักรวาล เขามิได้ยืนอยู่บนพื้นดินอีกต่อไป ทว่าล่องลอยอยู่ท่ามกลางสิ่งที่เรียกว่