ตอนที่ 319 — สมรภูมิสุญญตา

เบื้องหน้าของซู่หมิงคือภาพแห่งความว่างเปล่าที่มิอาจหยั่งถึง มิติมืดมิดนั้นไม่ใช่เพียงแค่ภาพลวงตา หากแต่เป็นพื้นที่จริงที่ถูกบิดเบือนจนเกินจะจินตนาการ คล้ายกับผืนผ้าใบแห่งจักรวาลที่ถูกฉีกขาดและย้อมด้วยหมึกสีดำสนิท มีเงาตะคุ่มของอารยธรรมที่เคยรุ่งโรจน์แต่บัดนี้เหลือเพียงซากปรักหักพังลอยเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางความมืดมิดไร้ขอบเขต ปราสาทลอยฟ้าที่เคยเป็นศูนย์รวมแห่งอารยธรรมบัดนี้พังทลายลงเหลือเพียงเสาหิน