ตอนที่ 337 — กำเนิดเทพผู้สร้างสรรค์

แสงสว่างเจิดจ้าจากหัวใจของปฐมภูมิแห่งกำเนิดกลืนกินซู่หมิงจนหมดสิ้น เขารู้สึกราวกับร่างกายวิญญาณของตนกำลังถูกยืดออกไปอย่างไร้ขีดจำกัด ทะลุผ่านมิติเวลาและห้วงอวกาศที่บิดเบี้ยว ราวกับเมล็ดพันธุ์ที่ถูกปลิวลอยไปในกระแสลมสุริยะอันกว้างใหญ่ไพศาล แรงดึงดูดอันมหาศาลไม่ได้สร้างความเจ็บปวด หากแต่เป็นความรู้สึกแปลกประหลาดที่ผสมผสานระหว่างความว่างเปล่ากับการเติมเต็ม เขารู้สึกได้ถึงพลังงานบริสุทธิ์นับอนันต์ที่ห