ตอนที่ 347 — มหาเทพปะทะความว่างเปล่า

รอยแยกแห่งความมืดมิดที่ปรากฏขึ้นเหนือจักรวาลหลัก มิใช่เพียงช่องว่างทางกายภาพ หากแต่เป็นบาดแผลฉกรรจ์ที่ฉีกขาดผ่านผืนผ้าแห่งความเป็นจริง มันมิได้มืดสนิทด้วยไร้แสง หากแต่เป็นความว่างเปล่าที่กลืนกินแม้กระทั่งแนวคิดของแสงสว่าง ความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมานั้นมิใช่เพียงอุณหภูมิที่ต่ำ หากแต่เป็นความหนาวเหน็บที่แช่แข็งแม้กระทั่งเจตจำนงแห่งการมีอยู่ ทุกอะตอมในบริเวณใกล้เคียงพลันสลายตัวกลายเป็นอนุภาคมูลฐานที่