ตอนที่ 348 — มหาเทพปะทะสุญญะ

วินาทีที่รอยแยกแห่งความมืดมิดฉีกขาดเหนืออนันตจักรวาลนั้น ไม่ใช่เพียงแค่ท้องฟ้าที่ปริแยกออก แต่เป็นผืนผ้าแห่งความเป็นจริงที่ถูกกัดกร่อน รอยแยกนั้นมิได้เป็นเพียงช่องทางเชื่อมต่อ แต่เป็นปากแห่งความว่างเปล่าที่หิวกระหาย มันแผ่รัศมีแห่งการกลืนกินที่ทำให้แสงดาวหรี่ลง ดึงดูดพลังงานและแม้แต่ความทรงจำของจักรวาลให้ไหลบ่าเข้าไปราวกับแม่น้ำที่เชี่ยวกราก ไร้ซึ่งรูปทรง แต่สัมผัสได้ถึงเจตจำนงอันมืดมิด ไร้ซึ่งเสี