ตอนที่ 5 — คำประกาศแห่งโชคชะตา

อากาศที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นอายดินปืนจากการประลองเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเงียบงันชนิดที่แม้แต่เสียงลมหายใจยังแทบไม่ได้ยิน สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่หยุนเฟิง ร่างกายของเขายังคงสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นและอ่อนล้า แต่จิตใจกลับเปี่ยมด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน… ชัยชนะอันบริสุทธิ์ ชัยชนะที่คว้ามาด้วยสองมือของตนเอง แม้จะอาศัย ‘ระบบเซียนอมตะ’ ‌เป็นตัวช่วย แต่ความพยายามและการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงก็คือสิ่งที่เขาแลกมา

“ภารกิจหลักสำเร็จ: เอาชนะหลี่ซานในการประลอง” เสียงทิพย์ของระบบดังก้องขึ้นในห้วงความคิดของหยุนเฟิง “รางวัล: 2000 แต้มประสบการณ์, 100 ​แต้มทักษะ, เปิดใช้งานฟังก์ชัน ‘เส้นชีพจรเซียน’ ขั้นแรก”

หยุนเฟิงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองผู้อาวุโสทั้งสี่ที่นั่งประจำตำแหน่งบนแท่นสูง ใบหน้าของแต่ละท่านนิ่งสงบจนยากจะคาดเดาความรู้สึก เขากำหมัดแน่น แม้จะรู้สึกหวาดหวั่น ‍แต่ประกายไฟแห่งความมุ่งมั่นกลับโชนแสงในดวงตา เขาจะยอมแพ้ไม่ได้ เขาจะต้องพิสูจน์ตนเองให้ได้ ไม่ใช่เพียงเพื่ออยู่รอดในสำนัก แต่เพื่อพิสูจน์ว่าคนไร้พรสวรรค์อย่างเขาก็สามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้!

เจียงห่าว… เขาจะต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือผู้นี้ในวันพรุ่งนี้ และชัยชนะคือหนทางเดียวที่จะทำให้เขาอยู่รอด

ความเงียบกินเวลานานราวกับชั่วนิรันดร์ ก่อนที่ผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่สวมชุดคลุมสีดำสนิท ‌ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นแต่ดวงตายังคงคมกริบราวกับเหยี่ยว จะเอ่ยปากขึ้น น้ำเสียงของท่านแผ่วเบาแต่ก้องกังวานไปทั่วทั้งลานประลอง “หยุนเฟิง… เจ้าแสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญและความมุ่งมั่นที่ไม่ธรรมดา การที่เจ้าเอาชนะหลี่ซานได้นั้น แม้จะดูเหมือนโชคช่วยอยู่บ้าง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเจ้ามีพลังซ่อนเร้นบางอย่าง”

ผู้อาวุโสอีกท่านหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างกัน ‍สวมชุดสีเขียวมรกต ใบหน้าอ่อนเยาว์กว่าเล็กน้อยแต่แฝงด้วยรังสีอำนาจเสริมขึ้น “ถึงกระนั้น พลังปราณของเจ้ายังคงอยู่ในระดับที่ไม่คู่ควรกับการเป็นศิษย์ชั้นใน การประลองกับเจียงห่าวในวันพรุ่งนี้ยังคงเป็นไปตามกำหนดเดิม หากเจ้าพ่ายแพ้… เจ้าก็จะต้องออกจากสำนักไป”

คำพูดนั้นราวกับค้อนทุบลงกลางใจของหยุนเฟิง เขารู้ดีอยู่แล้ว ​แต่การได้ยินมันประกาศออกมาอย่างชัดเจนเช่นนี้ก็ยังคงสร้างความสะท้านสะเทือน ผู้อาวุโสกำลังบอกเป็นนัยว่าพวกเขาไม่เชื่อในความสามารถที่แท้จริงของเขา พวกเขาคิดว่าเขาแค่ฟลุค หรือมีกลเม็ดอะไรบางอย่าง แต่ไม่ว่าจะอย่างไร การตัดสินใจก็ออกมาแล้ว เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสู้!

หลังจากนั้นไม่นาน บรรดาผู้อาวุโสก็ลุกขึ้นและเดินจากไป ​ทิ้งให้หยุนเฟิงยืนอยู่กลางลานประลองที่ว่างเปล่า ความรู้สึกโดดเดี่ยวเข้าครอบงำ แต่เพียงชั่วครู่เดียวมันก็ถูกแทนที่ด้วยความฮึกเหิม เขาหันหลังเดินออกจากลานประลอง มุ่งหน้ากลับไปยังห้องพักของตนเอง ในใจมีเพียงเป้าหมายเดียวคือการเตรียมพร้อมสำหรับศึกใหญ่ในวันพรุ่งนี้

เมื่อกลับมาถึงห้องพัก หยุนเฟิงแทบจะล้มตัวลงนอนทันที ความอ่อนล้าจากพลังงานที่ใช้ไปเมื่อครู่ยังคงกัดกิน ​แต่เขารู้ว่าไม่มีเวลาให้พักผ่อน เสียงของระบบดังก้องขึ้นอีกครั้งในความคิดของเขา “ท่านได้รับ 2000 แต้มประสบการณ์ และ 100 แต้มทักษะ”

เขาเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นดู: ชื่อ: หยุนเฟิง ระดับ: ก่อเกิดปราณขั้นที่ 4 (2000/5000) พลังปราณ: 400/400 แต้มประสบการณ์: 2000 แต้มทักษะ: 100 ทักษะ:

• หมัดสะท้านปฐพี (ระดับ 1: 50/100) – เพิ่มพลังโจมตี 10% มีโอกาส 5% ที่จะทำให้เป้าหมายติดสถานะสั่นสะเทือน
• วิชาตัวเบาไร้เงา (ระดับ 1: 30/100) – เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ 15% ใช้พลังปราณน้อยลง 5%

หยุนเฟิงมองไปยังแต้มทักษะ 100 แต้มที่เพิ่งได้รับมา มันเป็นจำนวนที่มากพอที่จะอัปเกรดทักษะของเขาได้ เขาคิดหนักว่าจะเลือกทักษะใดดี ‘หมัดสะท้านปฐพี’ เพิ่มพลังโจมตีโดยตรง ซึ่งสำคัญสำหรับการต่อสู้ แต่ ‘วิชาตัวเบาไร้เงา’ ก็สำคัญไม่แพ้กัน เพราะจะช่วยให้เขามีความคล่องตัวและหลบหลีกการโจมตีได้ ในที่สุด เขาก็ตัดสินใจอัปเกรด ‘หมัดสะท้านปฐพี’ เพราะเขาเชื่อว่าการสร้างความเสียหายที่รุนแรงจะช่วยพลิกสถานการณ์ได้

“ต้องการใช้ 100 แต้มทักษะเพื่ออัปเกรด ‘หมัดสะท้านปฐพี’ หรือไม่?” ระบบถาม “ใช่!” หยุนเฟิงตอบอย่างไม่ลังเล

ทันใดนั้น แสงสีทองก็สาดส่องออกจากร่างของเขาชั่วขณะ ความรู้สึกคุ้นเคยของการเปลี่ยนแปลงภายในเกิดขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันรุนแรงกว่าเดิม เหมือนมีพลังงานบางอย่างไหลเวียนไปทั่วแขนและมือของเขา กำปั้นของเขารู้สึกหนักแน่นและแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ทักษะ:

• หมัดสะท้านปฐพี (ระดับ 2: 0/200) – เพิ่มพลังโจมตี 20% มีโอกาส 10% ที่จะทำให้เป้าหมายติดสถานะสั่นสะเทือน

พลังโจมตีเพิ่มขึ้นสองเท่า! หยุนเฟิงรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก นี่เป็นเพียงทักษะเดียวที่อัปเกรด แต่เขากลับรู้สึกถึงความแตกต่างอย่างมหาศาล เขาเชื่อมั่นว่านี่จะช่วยเพิ่มโอกาสในการเอาชนะเจียงห่าวได้ไม่น้อย

แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือฟังก์ชันใหม่ที่ระบบเพิ่งเปิดใช้งาน ‘เส้นชีพจรเซียน’ หยุนเฟิงจดจ่อกับชื่อนี้ และข้อมูลเกี่ยวกับมันก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา

ฟังก์ชัน: เส้นชีพจรเซียน (ขั้นแรก) คำอธิบาย: เป็นการปลดล็อกและปรับแต่งเส้นชีพจรภายในร่างกายของผู้ฝึกฝนให้มีความบริสุทธิ์และกว้างขวางขึ้นในระดับที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป ทำให้สามารถดูดซับพลังปราณได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น, ลดเวลาในการฟื้นฟูพลังปราณ, และเพิ่มขีดจำกัดสูงสุดของพลังปราณ ฟังก์ชันนี้เป็นรากฐานสำคัญสู่การเป็นเซียนอมตะ

ผลลัพธ์ (ขั้นแรก):

• เพิ่มความเร็วในการดูดซับพลังปราณ 50%
• ลดเวลาในการฟื้นฟูพลังปราณ 30%
• เพิ่มขีดจำกัดสูงสุดของพลังปราณ 100 แต้ม
• เพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายและเส้นชีพจร 10%
• ปลดล็อกทักษะใหม่: ‘ลมหายใจเซียน’

หยุนเฟิงแทบจะกลั้นหายใจด้วยความตื่นเต้น นี่คือของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดที่ระบบมอบให้จนถึงตอนนี้ ‘เส้นชีพจรเซียน’ ไม่ได้เป็นเพียงการเพิ่มพลังชั่วคราว แต่มันคือการยกระดับรากฐานการบ่มเพาะของเขาอย่างแท้จริง! การเพิ่มความเร็วในการดูดซับพลังปราณและลดเวลาฟื้นฟูจะทำให้เขาสามารถฝึกฝนได้นานขึ้นและฟื้นตัวได้เร็วยิ่งขึ้นในการต่อสู้ ยิ่งไปกว่านั้น การเพิ่มขีดจำกัดสูงสุดของพลังปราณ 100 แต้มจะทำให้เขามีพลังปราณสำรองที่มากขึ้น

และทักษะใหม่ ‘ลมหายใจเซียน’ คืออะไร? เขาเปิดดูข้อมูลของทักษะนี้ทันที

ทักษะ: ลมหายใจเซียน (ระดับ 1) คำอธิบาย: ทักษะการปรับลมปราณขั้นพื้นฐานที่ได้จากการเปิดใช้งาน ‘เส้นชีพจรเซียน’ ช่วยให้ผู้ฝึกฝนสามารถควบคุมการไหลเวียนของพลังปราณในร่างกายได้อย่างละเอียดอ่อนยิ่งขึ้น เพิ่มความเสถียรของพลังปราณ ลดโอกาสการถูกรบกวนจากพลังภายนอก และเสริมสร้างความแข็งแกร่งภายใน

ผลลัพธ์ (ระดับ 1):

• เพิ่มความเสถียรของพลังปราณ 10%
• ลดผลกระทบจากสถานะผิดปกติ 5%
• เพิ่มความสามารถในการต้านทานความเจ็บปวด 5%

หยุนเฟิงคิดอย่างรวดเร็ว ด้วยฟังก์ชัน ‘เส้นชีพจรเซียน’ และทักษะ ‘ลมหายใจเซียน’ ที่ได้มา เขาไม่เพียงแต่จะมีพลังปราณที่มากขึ้นและฟื้นฟูได้เร็วขึ้น แต่ยังมีความสามารถในการต้านทานและควบคุมพลังปราณที่ดีขึ้นอีกด้วย นี่คือสิ่งที่เขาต้องการที่สุดในการเผชิญหน้ากับยอดฝีมืออย่างเจียงห่าว

เขาไม่มีเวลาจะมาเฉลิมฉลอง เขาต้องใช้ประโยชน์จากความสามารถใหม่เหล่านี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนรุ่งเช้า เขาเริ่มนั่งขัดสมาธิทันที หลับตาลงและเริ่มโคจรพลังปราณตามหลักการที่เขาเรียนรู้มา พร้อมกับเปิดใช้งานฟังก์ชัน ‘เส้นชีพจรเซียน’

ทันทีที่เขาสั่งให้ระบบทำงาน ความรู้สึกร้อนระอุราวกับไฟเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างของเขา เส้นเลือดและเส้นชีพจรทั้งหมดของเขารู้สึกเหมือนถูกบีบรัดแล้วคลายออกซ้ำๆ ความเจ็บปวดแล่นแปลบไปทั่วทุกอณูของร่างกาย หยุนเฟิงกัดฟันแน่น เหงื่อกาฬไหลซึมออกมาจากหน้าผาก เขาเคยสัมผัสความเจ็บปวดจากการฝึกฝนมาแล้วนับไม่ถ้วน แต่ครั้งนี้มันรุนแรงกว่าที่เคยเป็นมาหลายเท่า

ความเจ็บปวดนั้นราวกับกำลังบดขยี้กระดูกและเนื้อหนังของเขา แต่ในความเจ็บปวดนั้น เขากลับรู้สึกได้ถึงพลังงานบริสุทธิ์บางอย่างที่กำลังไหลเวียนไปตามเส้นชีพจร เส้นชีพจรที่เคยแคบและอ่อนแอของเขาค่อยๆ ขยายกว้างขึ้น แข็งแกร่งขึ้น และบริสุทธิ์ผุดผ่องยิ่งขึ้นราวกับถูกชะล้างด้วยน้ำทิพย์จากสวรรค์

ผ่านไปหลายชั่วยาม ความเจ็บปวดเริ่มลดลง และถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกสดชื่นและกระปรี้กระเปร่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หยุนเฟิงลืมตาขึ้น ลมหายใจของเขาหนักแน่นและยาวนานขึ้น พลังปราณในร่างกายของเขาไหลเวียนอย่างราบรื่นและเปี่ยมล้นกว่าเดิมมาก เขารู้สึกว่าตนเองมีพลังที่ไม่เคยมีมาก่อน ความคิดของเขากระจ่างใสขึ้น และประสาทสัมผัสของเขาก็คมชัดยิ่งขึ้น

เขาตรวจสอบสถานะอีกครั้ง: ชื่อ: หยุนเฟิง ระดับ: ก่อเกิดปราณขั้นที่ 4 (2000/5000) พลังปราณ: 500/500 (สูงสุดเพิ่มขึ้น 100 แต้ม) แต้มประสบการณ์: 2000 แต้มทักษะ: 0 ทักษะ:

• หมัดสะท้านปฐพี (ระดับ 2: 0/200) – เพิ่มพลังโจมตี 20% มีโอกาส 10% ที่จะทำให้เป้าหมายติดสถานะสั่นสะเทือน
• วิชาตัวเบาไร้เงา (ระดับ 1: 30/100) – เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ 15% ใช้พลังปราณน้อยลง 5%
• ลมหายใจเซียน (ระดับ 1: 0/100) – เพิ่มความเสถียรของพลังปราณ 10%, ลดผลกระทบจากสถานะผิดปกติ 5%, เพิ่มความสามารถในการต้านทานความเจ็บปวด 5%

หยุนเฟิงลุกขึ้นยืน เขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่ไหลเวียนอยู่ในทุกส่วนของร่างกาย เขาขยับแขนขาเบาๆ การเคลื่อนไหวของเขารู้สึกเบาและคล่องตัวยิ่งขึ้นกว่าเดิมมาก ราวกับว่าร่างกายของเขาได้รับการปรับจูนใหม่ทั้งหมด

“ระบบ… มีภารกิจเกี่ยวกับเจียงห่าวหรือไม่?” หยุนเฟิงถามในใจ “ภารกิจด่วน: พิสูจน์ตนเอง! เอาชนะเจียงห่าวในการประลอง” ระบบตอบกลับทันที “รางวัล: 5000 แต้มประสบการณ์, 200 แต้มทักษะ, ปลดล็อก ‘เส้นชีพจรเซียน’ ขั้นที่สอง, ตำราทักษะระดับสูง 1 เล่ม”

รางวัลนั้นน่าดึงดูดใจอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปลดล็อก ‘เส้นชีพจรเซียน’ ขั้นที่สอง และตำราทักษะระดับสูง! นี่เป็นโอกาสทองที่จะก้าวไปข้างหน้าอีกขั้น หยุนเฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาจะต้องชนะให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

คืนนั้น หยุนเฟิงไม่ได้พักผ่อน เขาใช้เวลาที่เหลือทั้งหมดในการฝึกฝนทักษะ ‘หมัดสะท้านปฐพี’ และ ‘วิชาตัวเบาไร้เงา’ ด้วย ‘เส้นชีพจรเซียน’ ที่ได้รับการปรับแต่งใหม่ การดูดซับพลังปราณของเขาเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทำให้เขาสามารถฝึกฝนได้นานขึ้นโดยไม่ต้องกังวลว่าพลังปราณจะหมดเร็ว นอกจากนี้ทักษะ ‘ลมหายใจเซียน’ ก็ช่วยให้เขารู้สึกสงบและมีสมาธิกับการฝึกฝนได้อย่างเต็มที่ เขาโคจรพลังปราณผ่านเส้นชีพจรที่บริสุทธิ์ขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน ฝึกซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแทบจะหมดแรง

“หมัดสะท้านปฐพี!” หยุนเฟิงซัดหมัดออกไปในอากาศอย่างรุนแรง เสียงลมแหวกอากาศดัง ‘ฟิ้ว’ กำปั้นของเขาเต็มไปด้วยพลังที่หนักแน่นกว่าเดิมหลายเท่า เขารู้สึกถึงพลังที่อัดแน่นอยู่ในหมัด และจินตนาการถึงภาพของเจียงห่าวที่ยืนอยู่ตรงหน้า เขาจะต้องไม่พ่ายแพ้!

เขายังคงฝึกฝนวิชาตัวเบาไร้เงา วิ่งไปรอบๆ ห้องด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น พยายามควบคุมการเคลื่อนไหวให้ไร้เสียงและไร้ร่องรอยให้มากที่สุด แม้ห้องจะเล็ก แต่เขาก็ใช้ทุกพื้นที่อย่างมีประสิทธิภาพ ในแต่ละการเคลื่อนไหว เขาพยายามที่จะผสานพลังปราณเข้าไปเพื่อเสริมความเร็วและความคล่องตัว

ยามรุ่งอรุณมาถึง แสงแรกของวันสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างเล็กๆ หยุนเฟิงหยุดการฝึกฝน ร่างกายของเขาอ่อนล้าจนแทบหมดแรง แต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความมุ่งมั่นที่ไม่เคยลดเลือนไปแม้แต่น้อย เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ สัมผัสถึงพลังปราณที่ยังคงไหลเวียนอยู่ในร่างกาย แม้จะเหนื่อยล้า แต่เขากลับรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เขาไม่รู้ว่าการฝึกฝนตลอดทั้งคืนจะเพียงพอหรือไม่ แต่สิ่งที่เขารู้คือเขาได้ทำทุกอย่างเท่าที่เขาจะทำได้แล้ว เขาได้ใช้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ระบบมอบให้ เขาได้ทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับวันนี้

เจียงห่าว… ชื่อนี้ยังคงดังก้องอยู่ในใจของเขา เขาคือยอดฝีมือที่ได้รับการยอมรับจากสำนัก ศิษย์ชั้นในที่ไม่มีใครกล้าท้าทาย แต่หยุนเฟิงไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ เขาเป็นคนที่เคยถูกมองว่าเป็นคนไร้พรสวรรค์ เป็นเศษสวะที่ไม่มีค่า แต่ตอนนี้เขามีระบบเซียนอมตะ มีเส้นชีพจรเซียน และมีพลังที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน

เสียงระฆังของสำนักเริ่มดังก้องขึ้น เป็นสัญญาณบ่งบอกถึงการเริ่มต้นของวันใหม่ และการประลองครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตของหยุนเฟิง เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองไปยังลานประลองที่อยู่ไกลออกไป ผู้คนเริ่มทยอยกันมารวมตัวกันแล้ว ความรู้สึกประหม่าปนกับความฮึกเหิมเข้าครอบงำหัวใจของเขา เขาจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าคนไร้พรสวรรค์ก็สามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้

“ถึงเวลาแล้ว” หยุนเฟิงพึมพำกับตัวเอง เขากำหมัดแน่น สูดหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง ก่อนจะก้าวออกจากห้องพัก มุ่งหน้าสู่ลานประลองแห่งโชคชะตา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า ราวกับเปลวเพลิงที่ไม่มีวันดับมอด เขาไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร แต่เขารู้ว่าเขาจะสู้จนกว่าลมหายใจสุดท้ายจะดับไป และในความมืดมิดของเช้าตรู่ก่อนรุ่งสาง เขารู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ซ่านมาจากลานประลอง ราวกับมีดวงตาหลายคู่กำลังจ้องมองมาที่เขา