ตอนที่ 51 — พลังแห่งความตายบรรพกาล

เสียงร้องด้วยความดีใจของชาวเมืองดังกึกก้องไปทั่วทั้งจัตุรัส แต่เสียงเหล่านั้นดูเหมือนจะเลือนลางและห่างไกลจากหยุนเฟิง ร่างกายของเขาหนักอึ้งราวกับถูกบดขยี้ด้วยภูผานับพันลูก ลมหายใจแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ดวงตาพร่าเลือนมองเห็นเพียงความมืดมิดที่ค่อย ๆ กลืนกินสติสัมปชัญญะไปช้า ๆ

เลือดสีแดงฉานไหลซึมจากบาดแผลนับไม่ถ้วนบนร่างของเขา หยดลงบนพื้นหิน สร้างเป็นแอ่งเล็ก ๆ ที่สะท้อนแสงจันทร์เลือนราง ความร้อนรุ่มภ