ตอนที่ 84 — มิติว่างเปล่าแห่งบรรพกาล

ความมืดมิดเข้ากลืนกินหยุนเฟิงในพริบตา ความรู้สึกแรกคือความเวิ้งว้างไร้ขอบเขต ราวกับร่างกายกำลังถูกฉีกกระชากออกจากทุกสิ่งทุกอย่าง แรงบิดเบี้ยวของมิติรุนแรงจนเส้นเอ็นและกระดูกส่งเสียงลั่น ปราณเซียนมารอมตะในร่างกายหมุนเวียนอย่างบ้าคลั่งเพื่อต่อต้านแรงฉุดมหาศาล เขาพยายามที่จะตั้งสติ ทว่าทุกสิ่งรอบกายกลับมืดมิดและไร้ทิศทาง เขาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังตกลงไปในห้วงเหวหรือถูกฉุดลอยขึ้นสู่เบื้องบน มิติที่เคยเป็