ตอนที่ 88 — จุติอมตะสะบั้นอเวจี

ลำแสงสีดำทมิฬที่พุ่งเข้าหาหยุนเฟิงนั้น ไม่ใช่เพียงแค่พลังงานทำลายล้าง หากแต่เป็นภาพสะท้อนของความว่างเปล่า ความมืดมิด และจุดจบที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง หยุนเฟิงสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่บิดเบือนห้วงมิติรอบตัว ราวกับว่าแม้กระทั่งเวลาและอวกาศก็ยังไม่อาจทนทานต่อพลังอันมหาศาลนี้ได้ ทุกอณูในร่างของเขากรีดร้อง ประสาทสัมผัสทุกส่วนถูกฉาบทับด้วยความหนาวเหน็บที่แผ่ซ่านมาจากลำแสงนั้น

นี่คือการโจมตีที่เหนือกว่าทุกสิ่ง