ตอนที่ 94 — ปฐมอสูรแห่งอเวจี

เสียงคำรามต่ำลึกดุจพายุหมุนจากขุมนรกก้องสะท้อนไปทั่วฟ้าดิน รอยแยกสีดำทะมึนบนท้องฟ้าฉีกขาดกว้างขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เผยให้เห็นกรงเล็บมหึมาสีดำสนิทที่โผล่พรวดออกมาจากความมืดมิดนั้น มันใหญ่โตพอที่จะบดขยี้ภูเขาทั้งลูกให้แหลกละเอียดได้ในพริบตา ผิวหนังของมันปกคลุมด้วยเกล็ดหนาเตอะสีดำอมม่วงเข้ม มีหนามแหลมคมยาวเป็นฟุตงอกออกมาจากทุกข้อต่อ ดวงตาแดงก่ำดุจโลหิตร้อนระอุสองคู่สาดประกายความกระหายเลือดออกมาจากความมื