ตอนที่ 155 — ปะทะจ้าวอสูรบรรพกาล

ร่างของหยุนเฟิงลอยคว้างกลางอากาศ แรงกระแทกจากหมัดเดียวของจ้าวอสูรบรรพกาลทำให้เลือดลมในกายปั่นป่วน สัมผัสได้ถึงกระดูกซี่โครงที่ร้าวฉาน แม้แต่พลังปราณมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่ห่อหุ้มกายอยู่ก็ยังไม่อาจต้านทานพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวนั้นได้ ดวงตาของเขาฉายแววตกตะลึง แต่ในความตกตะลึงนั้นกลับแฝงด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า เขาสลัดอาการวิงเวียนออกไปพลางกัดฟันกรอด ยันกายให้ตั้งมั่นในพริบตา

“หึ… แข็งแกร่งกว่