ตอนที่ 216 — มิติว่างเปล่ากลืนกินโลก

ร่างของหยุนเฟิงกระเด็นลอยละลิ่ว เลือดสีแดงฉานพุ่งกระฉูดออกจากปากประหนึ่งน้ำพุร้อนที่ถูกแรงกดดันมหาศาลอัดดันขึ้นมา ความเจ็บปวดที่แทบจะฉีกกระชากวิญญาณแล่นพล่านไปทั่วทุกอณู ความว่างเปล่าที่กลับมารุนแรงยิ่งกว่าเก่ากัดกินกายหยาบของเขาราวกับสัตว์ร้ายที่อดอยากมานับแสนปี ทุกครั้งที่ผิวหนังของเขาสัมผัสกับไอแห่งความว่างเปล่า มันก็สลายไปเป็นอนุภาคเล็กจ้อยราวกับไม่เคยมีอยู่จริง

เขาพยายามดิ้นรน แม้กระดูกจะลั่