ตอนที่ 234 — ห้วงว่างกลืนกิน

“จริงคืออะไร!”

ดวงตาสีม่วงขนาดใหญ่บนหน้าผากของผู้ปลดปล่อยจ้องมองมาที่หยุนเฟิง มันเป็นดวงตาที่ไร้อารมณ์ใดๆ มีเพียงความว่างเปล่าและความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้งสะท้อนอยู่ในนั้น

จากนั้น ร่างของผู้ปลดปล่อยก็พุ่งเข้าใส่หยุนเฟิงด้วยความเร็วที่เหนือกว่าที่เขาเคยเห็นมา รอยร้าวบนมิติที่อยู่เหนือหัวของพวกเขาก็เริ่มเรืองแสงสีม่วงอย่างน่ากลัว และมีบางสิ่งบางอย่างที่ใหญ่โตกว่าหนวดเมื่อครู่ กำลังเคลื่อนไหวอยู่ภายใน