ตอนที่ 286 — เงื้อมเงาแห่งอนันต์

เสียงกระซิบของ 'ความว่างเปล่าที่แท้จริง' ดังชัดเจนขึ้นในห้วงจิตสำนึกของหยุนเฟิง มันไม่ใช่ภาษา ไม่ใช่ความคิด แต่เป็นคลื่นความรู้สึกอันเย็นยะเยือกที่พยายามจะกัดกินตัวตน สัญญาณของการสลายตัว การกลับคืนสู่ความไม่มีอยู่ เขาเพ่งมองตรงไปยังเบื้องหน้า ณ ใจกลางของสภาแห่งผู้สร้างอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ที่ซึ่งดวงดาวจักรวาลนับไม่ถ้วนโคจรเป็นฉากหลัง ราวกับอัญมณีล้ำค่าที่ถูกโปรยปราย ผู้สร้างที่ถูกกลืนกินยืนตระหง่