ตอนที่ 304 — กำเนิดอมตะจักรวาล

เมื่อแสงสว่างและความมืดมิดจางหายไป หยุนเฟิงสัมผัสได้ถึงความว่างเปล่าที่แตกต่างออกไปจากทุกสิ่ง เขาล่องลอยอยู่ในมิติที่ไร้ขอบเขต ไร้ทิศทาง ไร้กาลเวลา ไม่มีความรู้สึกถึงร่างกาย แต่กลับรู้สึกถึงการมีอยู่ของทุกสรรพสิ่งในห้วงลึกที่สุดของจิตสำนึก นี่ไม่ใช่ความว่างเปล่าที่กัดกินทำลายล้าง ทว่าคือความว่างเปล่าที่อุดมไปด้วยศักยภาพอันไร้ที่สิ้นสุด เป็นผืนผ้าใบที่ยังมิได้ถูกแต้มสี แต่พร้อมรับการรังสรรค์ให้กำเน