ตอนที่ 314 — กำเนิดเซียนอเวจี

แสงสว่างแห่งดวงดาวเลือนหายไป… และความว่างเปล่าอันไร้สิ้นสุดก็กลืนกินทุกสิ่ง

หยุนเฟิงรู้สึกราวกับถูกฉีกกระชากเป็นเสี่ยงๆ ทุกอณูของกายและจิตวิญญาณถูกดึงยืดออกอย่างไร้ความปราณี ความรู้สึกของการเป็น “ตัวตน” กำลังสลายไปอย่างรวดเร็ว ความทรงจำ ภาพใบหน้าของผู้คนที่เขารัก วิถีแห่งเซียนที่เขาบ่มเพาะมานับพันปี… ทุกสิ่งเลือนราง จางหายไปในความมืดมิดที่ไร้ขอบเขต เสียงเตือนของระบบเงียบงันไปแล้ว ราวกับมันเองก็ถู