ตอนที่ 342 — ปฐมบทแห่งกำเนิดนิรันดร์

ดวงตาของหยุนเฟิงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด ภาพสะท้อนของตนเองในวัยที่ร่วงโรยและเต็มไปด้วยภูมิปัญญาปรากฏอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่ภาพลวงตา ไม่ใช่เงาสะท้อนในกระจก แต่เป็นกายเนื้อที่เปล่งประกายแห่งมหาปัญญาอันไร้ขีดจำกัด คล้ายคลึงกันราวกับถูกหล่อหลอมจากแม่พิมพ์เดียวกัน เพียงแต่ร่างที่อยู่เบื้องหน้าเขานั้นดูโบราณกว่า ลึกซึ้งกว่า และแฝงไว้ด้วยพลังที่ไม่อาจหยั่งถึง

ความรู้สึกหลากหลายถาโถมเข้าใส่หยุนเฟิง ทั้ง