ตอนที่ 15 — การตื่นจากนิทราอมตะ

จิตวิญญาณของเส้าหลินล่องลอยอยู่ในห้วงอันเวิ้งว้างไร้ขอบเขต เขาไม่ได้หลับใหลอย่างสมบูรณ์ หากแต่ถูกโอบอุ้มไว้ด้วยกระแสพลังงานอันบริสุทธิ์และลึกล้ำ พลังงานที่ก่อตัวขึ้นภายในจิตวิญญาณของเขาเองนั้น ไม่ใช่แค่กระแสพลังธรรมดา แต่เป็นเมล็ดพันธุ์แห่งความเป็นอมตะที่กำลังหยั่งรากลึก แผ่กิ่งก้านสาขาอย่างช้าๆ มันดูดซับแก่นแท้ของผนึกเทพมังกรอมตะ ‌ซึมซับพลังชีวิตจากมังกรทอง และค่อยๆ แปรสภาพจิตวิญญาณที่บอบช้ำของเขาให้กลายเป็นสิ่งใหม่

เขาไม่รับรู้ถึงกาลเวลาที่ผ่านไป ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่เขาจมดิ่งอยู่ในห้วงนิรันดร์แห่งนี้ ทุกวินาทีคือความเป็นอมตะ ทุกการหายใจคือการหลอมรวมกับแก่นแท้แห่งจักรวาล พลังงานแปลกประหลาดนั้นไม่ใช่แค่รักษาบาดแผล แต่ยังหลอมรวมจิตวิญญาณของเขากับผนึกเทพมังกรอย่างสมบูรณ์ ​ทำให้เขากลายเป็นผู้พิทักษ์อย่างแท้จริง มิใช่เพียงแค่ในนามอีกต่อไป เขาสัมผัสได้ถึงการเต้นระรัวของหัวใจมังกรทองที่ถูกผนึกไว้ใต้ผืนดิน รู้สึกถึงความพยายามอันอ่อนล้าของมหาอสูรกลืนภพที่ยังคงดิ้นรนอยู่ภายในกักขัง และรับรู้ถึงพลังงานอันมหาศาลที่ค่อยๆ ไหลเวียนอยู่ในทุกอณูของสิ่งที่เคยเป็นจิตวิญญาณของเขา

หลายครั้งที่เสียงของระบบดังขึ้นแผ่วเบาในห้วงลึกของจิตสำนึก คล้ายกับสายลมที่พัดผ่าน แต่เขาก็ไม่สามารถตอบสนองได้โดยสมบูรณ์ ‍เขากำลังอยู่ในกระบวนการแปรสภาพที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะขัดขวาง การผสานรวมที่สมบูรณ์แบบกำลังดำเนินไปอย่างช้าๆ แต่ไม่หยุดยั้ง ทุกเส้นใยแห่งจิตวิญญาณถูกถักทอใหม่ด้วยพลังงานอมตะ กลายเป็นสิ่งที่แข็งแกร่งกว่าเดิม ลึกซึ้งกว่าเดิม และเต็มไปด้วยศักยภาพอันไร้ขีดจำกัด เมล็ดพันธุ์นั้นได้แตกหน่อ ‌ก่อร่างสร้างแก่นแท้แห่งความเป็นอมตะขึ้นภายในตัวเขา เป็นเสมือนดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ ที่กำลังส่องแสงเรืองรองอยู่ในห้วงอวกาศอันมืดมิดของจิตใจ

ในที่สุด หลังจากช่วงเวลาที่ไม่อาจนับได้ เมล็ดพันธุ์แห่งความเป็นอมตะก็เบ่งบานเต็มที่ พลังงานมหาศาลพวยพุ่งเข้าใส่จิตวิญญาณของเส้าหลินราวกับเขื่อนที่พังทลาย มันไม่ใช่ความเจ็บปวดอีกต่อไป แต่เป็นกระแสธารแห่งชีวิตที่หลั่งไหลท่วมท้นทุกส่วนของความเป็นเขา

“ติ๊ง!”

เสียงระบบที่เคยแผ่วเบาพลันดังกึกก้อง ‍ราวกับระฆังแห่งการปลุกให้ตื่น เสียงนั้นชัดเจนและทรงพลัง จนทำให้จิตวิญญาณของเส้าหลินที่เคยล่องลอยกลับมารวมศูนย์อีกครั้ง

“ผู้พิทักษ์ผนึกอมตะ เส้าหลิน ตื่นขึ้นแล้ว!”

“ระบบทำการประเมินสถานะปัจจุบัน…”

“การผสานรวมจิตวิญญาณกับผนึกเทพมังกรอมตะสมบูรณ์แบบ 100%!”

“สถานะผู้พิทักษ์ผนึกอมตะถูกยกระดับเป็น ‘จิตวิญญาณอมตะแห่งผนึก’!”

“ได้รับพลังงานอมตะจากแก่นแท้ของผนึก เทพมังกรอมตะและมหาอสูรกลืนภพ ​จำนวนมหาศาล!”

“ระดับพลังวิญญาณทะลวงผ่าน: 25 -> 26 -> 27 -> 28 ​-> 29 -> 30!”

“ระดับพลังกายทะลวงผ่าน: 25 -> 26 -> ​27 -> 28 -> 29 -> 30!”

“ระดับพลังภายในทะลวงผ่าน: 25 -> 26 -> 27 -> 28 -> 29 -> 30!”

“ทะลวงสู่ระดับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นก่อกำเนิดวิญญาณ (ระดับ 30)!”

“ได้รับพลังชีวิตอมตะ! พลังฟื้นฟูไร้ขีดจำกัด!”

“ได้รับความสามารถใหม่: ‘กายาสมบูรณ์แห่งอมตะ’ – ร่างกายอมตะที่ไม่เสื่อมสลาย ทนทานต่อการโจมตีทางกายภาพและพลังงานทุกรูปแบบในระดับหนึ่ง!”

“ได้รับความสามารถใหม่: ‘จิตวิญญาณผนึก’ – สามารถควบคุมพลังของผนึกเทพมังกรอมตะได้ดุจดั่งแขนขาของตนเอง!”

“ได้รับความสามารถใหม่: ‘เจตจำนงอมตะ’ – สามารถบดขยี้เจตจำนงของศัตรูที่อ่อนแอกว่าได้อย่างง่ายดาย และต้านทานการโจมตีทางจิตวิญญาณทุกชนิด!”

“ได้รับความสามารถใหม่: ‘มิติผืนภพ’ – สามารถสร้างมิติส่วนตัวขึ้นภายในจิตวิญญาณเพื่อเก็บสิ่งของหรือใช้เป็นที่พักพิงได้!”

“ได้รับรางวัลพิเศษ: ‘อัฐิอมตะ’ – แก่นแท้แห่งความเป็นอมตะที่ก่อกำเนิดขึ้นในตัวผู้พิทักษ์ เป็นแหล่งพลังงานไม่สิ้นสุดและเป็นรากฐานแห่งการบรรลุความเป็นเทพ!”

“เวลาที่ผ่านไปในการหลับใหล: 3 ปี 5 เดือน 12 วัน!”

ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่จิตสำนึกของเส้าหลินอย่างรวดเร็วราวกับกระแสน้ำป่า เขารู้สึกประหลาดใจกับระยะเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงยิ่งกว่าคือการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับตัวเขาเอง

‘สามปี… ข้าหลับไปนานถึงสามปีเชียวหรือ?’ เส้าหลินคิดในใจ พลางสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เปี่ยมล้นอยู่ในทุกส่วนของร่างกาย ไม่ใช่เพียงแค่พลังวิญญาณที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด แต่ยังรวมถึงความรู้สึกถึงการเชื่อมโยงกับผนึกเทพมังกรอมตะอย่างสมบูรณ์ ราวกับว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของผนึก และผนึกก็เป็นส่วนหนึ่งของเขา

เขาลืมตาขึ้นช้าๆ แสงสว่างจ้าบาดตาเล็กน้อย แต่ก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว สิ่งแรกที่เขามองเห็นคือเพดานหินอันคุ้นเคยของถ้ำที่เคยเป็นที่ตั้งของผนึกเทพมังกรอมตะ ร่างกายของเขากำลังนอนอยู่บนแท่นหินโบราณที่เคยเป็นจุดศูนย์กลางของพิธีกรรม สภาพแวดล้อมโดยรอบยังคงเหมือนเดิม ยกเว้นแต่ว่ามีพืชพรรณบางชนิดเลื้อยขึ้นมาปกคลุมกำแพงถ้ำ แสดงให้เห็นถึงกาลเวลาที่ผ่านไป

เส้าหลินลองขยับตัว เขารู้สึกเบาอย่างไม่น่าเชื่อ ราวกับว่าร่างกายของเขาไร้น้ำหนัก ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความคล่องตัวและพละกำลังที่เหนือกว่าเดิมหลายเท่า เขาลองกุมมือและบีบเบาๆ เสียงกระดูกลั่นเบาๆ แต่ไม่ใช่เสียงของความเสียหาย หากแต่เป็นเสียงของพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ภายใน อัฐิอมตะที่ระบบกล่าวถึง ส่องแสงเรืองรองอยู่กลางอกของเขา เป็นเสมือนดวงอาทิตย์ดวงที่สองที่ให้พลังงานแก่เขาไม่สิ้นสุด

“ระบบ จงแสดงสถานะของข้า” เส้าหลินกล่าวด้วยเสียงที่นุ่มลึกและเต็มไปด้วยพลังอำนาจมากกว่าเดิม

หน้าต่างสถานะโปร่งใสปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา:

[ระดับ]: ก่อกำเนิดวิญญาณ ขั้นต้น (ระดับ 30) [ประสบการณ์]: 0 / 100,000 [พลังชีวิต]: อมตะ [พลังปราณ]: อมตะ [พลังกาย]: 300,000 [พลังวิญญาณ]: 300,000 [ความเร็ว]: 300,000 [ค่าโชค]: 99 (พิเศษ) [ค่าเสน่ห์]: 85 [ฉายา]: ผู้พิทักษ์ผนึกอมตะ, จิตวิญญาณอมตะแห่งผนึก, ผู้รอดชีวิตจากค่ายกลพยับเมฆา, ผู้ปลุกปั่นแห่งความวุ่นวาย, ผู้พิชิตมหาอสูรกลืนภพ [สกิลใช้งาน]: - กายาสมบูรณ์แห่งอมตะ (Lv.1): อัตราการฟื้นฟูร่างกายและพลังชีวิตเพิ่มขึ้น 1000% ต้านทานความเสียหายทางกายภาพและพลังงาน 50% - จิตวิญญาณผนึก (Lv.1): ควบคุมพลังของผนึกเทพมังกรอมตะได้อย่างสมบูรณ์ สามารถเรียกใช้พลังงานจากผนึกได้ไม่จำกัด - เจตจำนงอมตะ (Lv.1): ต้านทานการโจมตีทางจิตวิญญาณ 100% สามารถบดขยี้เจตจำนงของศัตรูระดับต่ำกว่าได้ - มิติผืนภพ (Lv.1): สร้างมิติส่วนตัวขนาด 1 ตารางกิโลเมตร สามารถพัฒนาและขยายได้ - ดรรชนีสะบั้นนภา (Lv.30): สร้างพลังทำลายล้างที่สามารถผ่าผืนฟ้า - ฝ่ามือมังกรพิชิตมาร (Lv.30): ปลดปล่อยพลังมังกรทำลายล้าง - เคล็ดวิชาลมปราณอมตะ (Lv.30): เพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูพลังปราณ 1000% [สกิลติดตัว]: - เนตรสวรรค์ (Lv.Max): มองเห็นพลังงานและจุดอ่อนของสรรพสิ่ง - โลหิตมังกรทอง (Lv.Max): เพิ่มพลังกายและพลังชีวิต 500% - ทักษะการต่อสู้ด้วยมือเปล่า (Lv.Max): ความชำนาญสูงสุดในการต่อสู้ด้วยมือเปล่า - ทักษะการใช้กระบี่ (Lv.Max): ความชำนาญสูงสุดในการใช้กระบี่ [คลังเก็บของ]: ว่างเปล่า [ภารกิจหลัก]: - จอมเทพระบบอมตะ – เฟส 1: การคืนชีพ - วัตถุประสงค์: ทำความเข้าใจและควบคุมพลังอมตะที่เพิ่งได้รับ - วัตถุประสงค์: ค้นหาสถานะของโลกภายนอก - วัตถุประสงค์: สร้างฐานอำนาจเริ่มต้น - รางวัล: [ไม่เปิดเผย]

เส้าหลินอ่านข้อมูลทั้งหมดด้วยความตกตะลึง ไม่ใช่แค่ระดับพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล แต่ยังรวมถึงความสามารถใหม่ๆ ที่ได้รับ และที่สำคัญที่สุดคือสถานะ "อมตะ" ที่ผูกติดอยู่กับพลังชีวิตและพลังปราณของเขา นี่หมายความว่าเขาแทบจะเป็นอมตะ ตราบใดที่อัฐิอมตะของเขายังคงอยู่ เขาก็จะไม่มีวันตายอย่างแท้จริง!

‘กายาสมบูรณ์แห่งอมตะ… จิตวิญญาณผนึก… เจตจำนงอมตะ… มิติผืนภพ… นี่คือพลังที่แท้จริงของความเป็นอมตะงั้นหรือ?’ เส้าหลินกำหมัดแน่น หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและศักยภาพอันไร้ขีดจำกัดที่เพิ่งได้รับมา

เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม ร่างกายของเขาตอนนี้เปล่งประกายเรืองรองด้วยออร่าสีทองจางๆ บ่งบอกถึงพลังอมตะที่ไหลเวียนอยู่ภายใน เขาลองยกมือขึ้นมาและรวบรวมพลังปราณ ปราณสีทองบริสุทธิ์พวยพุ่งออกจากฝ่ามือของเขาอย่างง่ายดาย มันไม่ใช่ปราณธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นปราณอมตะที่เข้มข้นกว่า ดีกว่า และทรงพลังกว่าเดิมหลายเท่า

“จิตวิญญาณผนึก” เส้าหลินพึมพำ เขาลองใช้ความสามารถนี้ดู ทันใดนั้น ผนึกเทพมังกรอมตะที่อยู่ลึกลงไปใต้ดินก็ตอบสนอง ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขา เขา ‘รู้สึก’ ได้ถึงโครงสร้างของผนึก ความแข็งแกร่งของมัน และแม้กระทั่งการดิ้นรนของมหาอสูรกลืนภพที่ถูกกักขังอยู่ภายใน

‘มิติผืนภพ’ เส้าหลินลองเปิดใช้งาน เขาสัมผัสได้ถึงการแยกมิติเล็กๆ ออกจากโลกภายนอก มันเป็นพื้นที่ว่างเปล่าที่เขาสามารถเข้าไปได้ หรือใช้เก็บสิ่งของต่างๆ ได้ นี่เป็นความสามารถที่น่าทึ่งอย่างยิ่ง!

หลังจากทดสอบพลังใหม่ของเขาได้ไม่นาน เส้าหลินก็ตระหนักว่าเขาจะต้องออกจากถ้ำแห่งนี้และกลับสู่โลกภายนอก เขาได้หลับใหลไปนานถึงสามปี โลกภายนอกจะต้องเปลี่ยนแปลงไปมากอย่างแน่นอน

เขามุ่งหน้าไปยังทางออกถ้ำ แต่ก่อนจะก้าวออกไป เขาก็หันกลับมามองผนึกเทพมังกรอมตะอีกครั้ง ในตอนนี้ ผนึกได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกับเขาไปแล้ว เขาสามารถรู้สึกถึงการเชื่อมโยงอันลึกซึ้ง และรู้ว่าเขาจะต้องปกป้องมันต่อไป

‘มหาอสูรกลืนภพ… แม้จะถูกผนึก แต่พลังของมันก็ยังคงแข็งแกร่ง ข้าคงต้องหาวิธีเสริมความแข็งแกร่งของผนึกในอนาคต’ เส้าหลินคิดในใจ

ก้าวแรกที่เขาก้าวออกจากถ้ำ แสงแดดอันอบอุ่นก็สาดส่องกระทบใบหน้า เขาหลับตาลงรับแสงนั้น พลางสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด สภาพแวดล้อมรอบๆ ถ้ำยังคงเป็นป่าทึบ แต่มีต้นไม้และเถาวัลย์บางชนิดที่เติบโตขึ้นอย่างหนาแน่นและสูงใหญ่กว่าเดิมมาก บ่งบอกถึงกาลเวลาที่ผ่านไปจริงๆ

เขากวาดสายตาไปรอบๆ ด้วยเนตรสวรรค์ที่ได้รับการยกระดับ ทุกสิ่งทุกอย่างในรัศมีหลายสิบกิโลเมตรปรากฏชัดเจนในสายตาของเขา เขาสามารถมองเห็นกระแสพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในสรรพสิ่ง พลังชีวิตของต้นไม้ พลังปราณของสัตว์ป่า และแม้กระทั่งร่องรอยของพลังที่มนุษย์ทิ้งไว้

แต่สิ่งที่ทำให้เส้าหลินขมวดคิ้วก็คือ เขาไม่เห็นร่องรอยของมนุษย์ในบริเวณนี้เลย แม้แต่หมู่บ้านเล็กๆ ที่เคยอยู่ใกล้ๆ ก็ดูเหมือนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย แทนที่ด้วยผืนป่าที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ระบบ จงสแกนสภาพแวดล้อมและระบุตำแหน่งของสิ่งมีชีวิตและอารยธรรมที่ใกล้ที่สุด” เส้าหลินสั่ง

“ติ๊ง! กำลังสแกน…”

“พบสัญญาณพลังปราณของมนุษย์ในระยะ 150 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ!”

“พบหมู่บ้านขนาดกลาง ‘หมู่บ้านหุบเขาเมฆา’ ในระยะ 200 กิโลเมตรทางทิศตะวันออก!”

“พบสัญญาณพลังปราณของสัตว์อสูรระดับสูงหลายตัวในป่าทึบทางทิศใต้!”

เส้าหลินพยักหน้า เขามองไปยังทิศตะวันออก ความรู้สึกบางอย่างบอกเขาว่ามีบางสิ่งบางอย่างเปลี่ยนไปอย่างมากในโลกภายนอก สิ่งที่เขาจะต้องไปค้นหาและทำความเข้าใจ

ทันใดนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงกระแสพลังปราณที่รุนแรงผิดปกติพุ่งเข้ามาจากทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ พลังนั้นไม่เพียงแค่แข็งแกร่ง แต่ยังเต็มไปด้วยเจตนาอาฆาตและทำลายล้าง มันไม่ใช่พลังของสัตว์อสูรทั่วไป แต่เป็นพลังของมนุษย์… หรือบางสิ่งที่คล้ายมนุษย์ และมันกำลังเคลื่อนที่มาทางเขาอย่างรวดเร็ว

เส้าหลินหรี่ตาลง เขารู้สึกได้ถึงความคุ้นเคยกับพลังงานนี้ มันคล้ายคลึงกับพลังที่เขาเคยสัมผัสได้จากศัตรูของตระกูลเส้า นั่นคือพลังของนิกายปีศาจ!

หลังจากหลับใหลไปสามปีเต็ม โลกภายนอกได้เปลี่ยนแปลงไปแล้วจริงๆ และดูเหมือนว่าการเริ่มต้นใหม่ของเขาจะไม่ใช่เรื่องง่ายดายเสียแล้ว!