ตอนที่ 18 — พลิกฟื้นอัฐิอมตะ

วินาทีที่พลังงานโลหิตอันบ้าคลั่งของผู้อาวุโสโลหิตพุ่งเข้าปะทะ เส้าหลินรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่รุนแรงจนแทบจะฉีกกระชากวิญญาณออกจากร่าง ดวงตาของเขาพร่าเลือน ทว่าจิตสำนึกสุดท้ายยังคงฝังแน่นกับความไม่ยอมแพ้ ร่างกายที่บอบช้ำแตกสลายถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีทองจางๆ อันเป็นผลจากการเปิดใช้งาน "ผนึกเทพมังกรอมตะ" ในระดับที่หนึ่งอย่างฉับพลัน ‌แสงนั้นริบหรี่ราวเปลวเทียนในพายุ เพียงพอที่จะปกป้องชีวิตอันแสนเปราะบางของเขาไว้ได้ ผู้อาวุโสโลหิตมองดูร่างที่ร่วงหล่นของเส้าหลินด้วยแววตาเย็นชา เขาสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่อ่อนล้าจนแทบดับมอด และผนึกที่จางหายไปนั้นก็ไม่น่าจะคงอยู่ได้นานนัก

"ฮึ่ม... เจ้าหนูจากตระกูลเซี่ยวหลิน แม้จะมีอัฐิอมตะแต่ก็ยังอ่อนหัดเกินไป" ผู้อาวุโสโลหิตพึมพำด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย ​เขาส่ายหน้าเล็กน้อยราวกับเสียดายที่ต้องเปลืองพลังงานไปกับเด็กหนุ่มเช่นนี้ "คงเป็นเพราะพลังที่เหนือกว่าขีดจำกัดทำให้ผนึกนั้นแตกสลายไปแล้ว พร้อมกับชีวิตของมัน" เขามั่นใจว่าเส้าหลินไม่มีทางรอดพ้นจากสภาพเช่นนี้ไปได้ ทว่าในใจลึกๆ ก็ยังมีความรู้สึกบางอย่างคล้ายกับเงามืดที่วูบผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผู้อาวุโสโลหิตไม่รอช้า พลันสะบัดแขนเสื้ออย่างไม่แยแส ‍แล้วทะยานร่างอันใหญ่โตราวภูผาจากไป ทิ้งไว้เพียงซากปรักหักพังและความเงียบงันที่น่าขนลุก ทั่วบริเวณรายล้อมไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและไอพลังปราณที่วุ่นวายบ่งบอกถึงการต่อสู้ที่ดุเดือด ผืนดินแตกระแหงเป็นวงกว้าง ต้นไม้หินที่เคยตั้งตระหง่านพังทลายเป็นผุยผง และท่ามกลางความพินาศนั้น ร่างของเส้าหลินนอนนิ่งราวกับไร้ชีวิต เลือดสีแดงฉานไหลซึมออกจากบาดแผลจำนวนมากจนอาบย้อมผืนดินเบื้องล่าง ‌เส้นชีพจรของเขาแทบจะหยุดนิ่ง ลมหายใจแผ่วเบาราวกับสายลมที่ใกล้จะดับ แสงสีทองจาก "ผนึกเทพมังกรอมตะ" หายไปแล้ว เหลือเพียงความมืดมิดและบาดแผลฉกรรจ์ที่เผยให้เห็นกระดูกภายใน

[WC: 298]

ในห้วงแห่งความมืดมิดและไร้สำนึก เส้าหลินรู้สึกราวกับล่องลอยอยู่ในห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง ‍ร่างกายไร้ซึ่งความรู้สึก ทว่าจิตวิญญาณยังคงรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่กัดกินอยู่ภายใน มันเป็นความเจ็บปวดที่อยู่เหนือขีดจำกัดของมนุษย์ บาดแผลภายนอกไม่อาจเทียบได้กับความเสียหายของแก่นวิญญาณและเส้นชีพจรที่ถูกทำลายย่อยยับ พลังปราณทั้งหมดถูกใช้ไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความว่างเปล่า ระบบเตือนภัยดังขึ้นอย่างต่อเนื่องในห้วงจิตสำนึกที่พร่าเลือนของเขา

"ติ๊ง! ตรวจพบสภาพร่างกายวิกฤต! ​พลังชีวิตเหลือ 0.001%! แก่นวิญญาณแตกร้าว! เส้นชีพจรถูกทำลาย 99%! ระบบเข้าสู่โหมดฉุกเฉิน!" "ติ๊ง! เปิดใช้งานโปรโตคอลฟื้นฟูฉุกเฉิน! ตรวจสอบแหล่งพลังงาน... ​ไม่เพียงพอ! จำเป็นต้องใช้โอสถทิพย์ระดับสูงหรือหินปราณบริสุทธิ์จำนวนมาก!" "ติ๊ง! ตรวจพบ 'อัฐิอมตะพิฆาตอสูร' อยู่ในสภาวะกระตุ้นขั้นสูงสุด! เริ่มดูดซับพลังงานธรรมชาติรอบข้างเพื่อฟื้นฟู! การฟื้นฟูจะดำเนินไปอย่างช้าๆ และเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส!" "ติ๊ง! ​'ผนึกเทพมังกรอมตะ' ระดับหนึ่งทำงานล้มเหลว! ทิ้งร่องรอยการป้องกันพลังงานเทพมังกรไว้ในไขกระดูก! ตรวจพบศักยภาพในการวิวัฒนาการ!"

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังระงมในความมืดมิดของจิตใต้สำนึก แม้เส้าหลินจะอยู่ในสภาวะโคม่า แต่จิตวิญญาณของเขากลับตื่นตัวอย่างประหลาด เขาเห็นภาพหลอนอันพร่าเลือน ภาพของบุรุษผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนกำลังฟาดฟันกับอสูรร้ายที่น่าเกรงขาม ภาพเงาเหล่านั้นล้วนมีกระดูกที่เรืองรองด้วยแสงสีทองเช่นเดียวกับของเขา พวกเขาร่ำร้องและบำเพ็ญเพียรอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เพื่อปกป้องบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญยิ่ง

เขาเห็นภาพบรรพบุรุษของตระกูลเซี่ยวหลินที่ล้มตายไปในสนามรบ ปกป้องแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ด้วยชีวิต ภาพเหล่านั้นฉายชัดถึงความหมายของ "อัฐิอมตะพิฆาตอสูร" มันไม่ใช่เพียงแค่พรสวรรค์ แต่เป็นภาระหน้าที่อันหนักอึ้งที่สืบทอดมานับหมื่นปี อัฐิอมตะนี้มิได้ให้เพียงความแข็งแกร่ง แต่ยังเป็นสิ่งเชื่อมโยงวิญญาณของเขากับบรรพบุรุษ ทำให้เขาสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวด ความโกรธแค้น และความหวังของพวกเขา

ในความฝัน เส้าหลินพบว่าตนเองกำลังจมดิ่งลงไปในวังวนแห่งความทรงจำอันเก่าแก่ ที่นั่นเขาได้เห็นการก่อกำเนิดของตระกูลเซี่ยวหลิน การต่อสู้กับพลังชั่วร้ายที่คุกคามโลก และความรุ่งเรืองที่ตามมาในยุคสมัยหนึ่ง ภาพของเทพมังกรสีทองตัวมหึมากำลังปกป้องแผ่นดิน มันคือเทพมังกรที่ระบบกล่าวถึงเมื่อผนึกเทพมังกรอมตะทำงาน เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานศักดิ์สิทธิ์และอำนาจโบราณที่แฝงอยู่ในกระดูกของตนเอง มันเป็นพลังที่หลับใหลรอวันตื่นขึ้น

จิตวิญญาณของเส้าหลินถูกดึงดูดเข้าสู่แก่นแท้ของอัฐิอมตะพิฆาตอสูร ในห้วงนั้นเขาไม่ได้เป็นเพียงเส้าหลินอีกต่อไป แต่เป็นส่วนหนึ่งของสายเลือดอันยิ่งใหญ่ เป็นส่วนหนึ่งของตำนานที่ถูกลืมเลือน ความเจ็บปวดทางกายถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจอันลึกซึ้งถึงวิถีแห่งการบำเพ็ญเพียรที่บรรพบุรุษได้สั่งสมมานับพันปี เขาเห็นเคล็ดวิชาโบราณลอยวนอยู่ในห้วงความคิด เคล็ดวิชาที่บันทึกอยู่ในสายเลือด เคล็ดวิชาที่ใช้พลังของอัฐิอมตะในการฟื้นฟูร่างกายและทะลวงขีดจำกัด

"นี่คือวิถีแห่งอมตะ... การฟื้นฟูจากความตาย... การหล่อหลอมร่างกายใหม่จากเถ้าถ่าน..." เสียงกระซิบดังก้องในจิตสำนึกที่พร่าเลือนของเขา มันไม่ใช่เสียงของระบบ แต่เป็นเสียงของบรรพบุรุษที่หลับใหลอยู่ในอัฐิของเขา เสียงที่สั่งสอนและส่งต่อพลังงานให้เขาอย่างไม่สิ้นสุด

นอกเหนือจากห้วงจิตสำนึก ร่างกายที่ใกล้ตายของเส้าหลินกำลังผ่านการเปลี่ยนแปลงอันน่าอัศจรรย์ ด้วยโปรโตคอลฟื้นฟูฉุกเฉินของระบบที่ทำงานร่วมกับพลังของอัฐิอมตะพิฆาตอสูรที่ถูกกระตุ้นอย่างเต็มที่ เม็ดเลือดทุกหยด เซลล์ทุกเซลล์ และกระดูกทุกชิ้นกำลังได้รับการหล่อหลอมใหม่ ความเจ็บปวดที่แสนสาหัสยังคงมีอยู่ แต่ด้วยพลังของอัฐิอมตะ มันได้แปรเปลี่ยนเป็นแรงขับเคลื่อนในการฟื้นฟู ร่างกายของเขากลายเป็นเตาหลอมขนาดใหญ่ที่ดูดซับพลังงานปราณธรรมชาติรอบข้างเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

หินปราณบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลที่เส้าหลินสะสมไว้ในแหวนมิติเริ่มสลายไปทีละก้อน ทีละก้อน พลังปราณบริสุทธิ์ถูกดูดซับเข้าสู่ร่างกายที่บอบช้ำของเขาอย่างรวดเร็วเพื่อเป็นเชื้อเพลิงในการฟื้นฟู เส้นชีพจรที่เคยแตกร้าวค่อยๆ ประสานกัน เลือดที่เคยหยุดนิ่งเริ่มไหลเวียนอีกครั้ง ทว่ากระบวนการนี้ช่างเชื่องช้าและทรมาน ราวกับถูกฉีกกระชากและประกอบขึ้นใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกครั้งที่เส้นชีพจรเชื่อมต่อกัน ความเจ็บปวดรุนแรงก็พุ่งเข้าสู่สมองของเขา แต่มันก็มาพร้อมกับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นทีละน้อย

"ติ๊ง! เส้นชีพจรฟื้นฟู 1%... 5%... 10%..." "ติ๊ง! แก่นวิญญาณเริ่มประสานกัน! ความเสียหายลดลง 0.1%... 0.5%... 1%..." "ติ๊ง! พลังปราณบริสุทธิ์ถูกดูดซับ! หินปราณระดับกลาง 1,000,000 ก้อนถูกใช้หมดสิ้น!" "ติ๊ง! หินปราณระดับสูง 100,000 ก้อนถูกใช้หมดสิ้น!"

ระบบแจ้งเตือนอย่างต่อเนื่อง ราวกับกำลังนับถอยหลังสู่การเกิดใหม่ของเส้าหลิน อัฐิอมตะพิฆาตอสูรเรืองแสงสีทองสลัวๆ อยู่ภายในร่างของเขา แสงนั้นค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณู ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ และหล่อหลอมกระดูกให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นกว่าเดิม แม้เขาจะหลับใหลอยู่ในห้วงโคม่า แต่สัญชาตญาณของการเอาตัวรอดและความปรารถนาที่จะแก้แค้นยังคงผลักดันให้ร่างกายของเขาต่อสู้กับความตายอย่างไม่ลดละ

วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าในสายตาของเส้าหลินที่อยู่ในภวังค์ แต่ในโลกภายนอก มันผ่านไปเพียงไม่กี่วัน แสงสีทองจากอัฐิอมตะเริ่มส่องประกายผ่านผิวหนังของเขาอย่างแผ่วเบา ร่างกายที่เคยบอบช้ำแตกสลายค่อยๆ ฟื้นคืนสภาพอย่างอัศจรรย์ บาดแผลภายนอกเริ่มสมานกันโดยไร้ร่องรอย ผิวหนังที่เคยซีดขาวกลับมามีสีเลือดฝาดอีกครั้ง แต่กระบวนการที่แท้จริงกลับเกิดขึ้นภายใน

ไขกระดูกของเขาถูกหล่อหลอมใหม่ด้วยพลังงานเทพมังกรที่ "ผนึกเทพมังกรอมตะ" ทิ้งร่องรอยไว้ ทำให้กระดูกของเขาไม่ได้มีเพียงคุณสมบัติของอัฐิอมตะอีกต่อไป แต่ยังหลอมรวมกับพลังของเทพมังกรโบราณ สิ่งนี้ทำให้กระดูกของเขามีความแข็งแกร่งและยืดหยุ่นอย่างไม่น่าเชื่อ สามารถต้านทานแรงกระแทกได้มากกว่าเดิมหลายเท่า และยังมีความสามารถในการฟื้นฟูที่น่าตกใจยิ่งขึ้น

ในที่สุด หลังจากผ่านไปสามวันเต็ม ร่างกายของเส้าหลินก็ฟื้นฟูขึ้นมาในระดับที่น่าพอใจ แม้พลังปราณจะยังไม่เต็มเปี่ยม แต่เส้นชีพจรและแก่นวิญญาณกลับแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่า การหล่อหลอมใหม่นี้ทำให้รากฐานการบำเพ็ญเพียรของเขามั่นคงยิ่งขึ้นไปอีกขั้น ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสเริ่มจางหายไป เหลือไว้เพียงความเหนื่อยล้าและมึนงง

เปลือกตาของเส้าหลินขยับเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ปรือขึ้น เผยให้เห็นดวงตาคู่คมที่เคยเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น แต่บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความสับสนและอ่อนล้า ทว่าแววตาเหล่านั้นก็ฟื้นคืนความกระจ่างใสอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่แปลกใหม่ไหลเวียนอยู่ในเส้นชีพจรทั่วร่าง เขาลุกขึ้นนั่งอย่างเชื่องช้า สัมผัสถึงความเจ็บปวดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ แต่ก็เป็นความเจ็บปวดที่บ่งบอกถึงชีวิตและพลังงานที่กำลังฟื้นคืน

"ข้ารอดแล้ว..." เส้าหลินพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาแหบพร่า แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม การต่อสู้กับความตายในห้วงโคม่าได้หล่อหลอมจิตใจของเขาให้แกร่งกล้ายิ่งขึ้น เขากดเรียกหน้าต่างสถานะของระบบทันที

"ติ๊ง! ผู้ใช้: เส้าหลิน" "ระดับ: มหาจักรพรรดิขั้นสูงสุด (ทะลวงขีดจำกัดจากการฟื้นฟู)" "ประสบการณ์: 0/1,000,000,000" "พลังชีวิต: 50% (ยังคงอยู่ในช่วงฟื้นฟู)" "พลังปราณ: 30% (ยังคงอยู่ในช่วงฟื้นฟู)" "ฉายา: ผู้รอดจากความตาย (ได้รับจากการเอาชนะความตาย)" "สถานะ: ร่างกายหลอมใหม่ (รากฐานมั่นคง, ความสามารถในการฟื้นฟูเพิ่มขึ้น 500%)" "อัฐิ: อัฐิอมตะพิฆาตอสูร (ระดับเทพมังกร)" "เคล็ดวิชา: วิชาเคล็ดลับเซี่ยวหลินขั้นสูงสุด, วิชากระบี่ดาราอมตะ, วิชาเคลื่อนที่ดาราพริบตา, วิชาผนึกเทพมังกรอมตะ (ระดับหนึ่ง – ปิดผนึกชั่วคราว)" "สกิลใหม่: ภูมิต้านทานแห่งอมตะ (ต้านทานการโจมตีพลังงานธาตุได้ 30% ในช่วงฟื้นฟู)"

เส้าหลินเบิกตากว้างเมื่อเห็นการแจ้งเตือนของระบบ เขาไม่ได้คาดคิดว่าการฟื้นฟูครั้งนี้จะทำให้ระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาพัฒนาไปไกลถึงขั้น "มหาจักรพรรดิขั้นสูงสุด" ซึ่งเป็นระดับที่สูงกว่าเดิมถึงหนึ่งขั้นเต็มๆ และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ "อัฐิอมตะพิฆาตอสูร" ของเขาได้ยกระดับเป็น "ระดับเทพมังกร" อันเป็นผลมาจากการหลอมรวมกับพลังงานจาก "ผนึกเทพมังกรอมตะ" และความสามารถในการฟื้นฟูที่เพิ่มขึ้นถึง 500% รวมถึงสกิลใหม่ "ภูมิต้านทานแห่งอมตะ"

"อัฐิอมตะระดับเทพมังกร... นี่มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่?" เส้าหลินพึมพำกับตัวเอง เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ความแข็งแกร่งที่เคยมีถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น ไม่ใช่เพียงแค่พลังปราณที่เพิ่มขึ้น แต่เป็นความแข็งแกร่งของรากฐานและกายเนื้อที่แท้จริง

เขาลองขยับตัวและสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เดือดพล่านอยู่ในเส้นชีพจร ความเจ็บปวดที่เคยมีในตอนแรกเริ่มจางหายไปอย่างรวดเร็ว และแทนที่ด้วยความรู้สึกสดชื่นและกระปรี้กระเปร่า อย่างไรก็ตาม "ผนึกเทพมังกรอมตะ" กลับถูกปิดผนึกชั่วคราว นั่นหมายความว่าเขาจะไม่สามารถใช้มันได้ในตอนนี้ และพลังชีวิตกับพลังปราณก็ยังไม่เต็มร้อย

"การฟื้นฟูครั้งนี้ทำให้ข้าแข็งแกร่งขึ้นมาก แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการใช้ทรัพยากรไปอย่างมหาศาล" เส้าหลินถอนหายใจยาวๆ หินปราณบริสุทธิ์นับล้านก้อนถูกใช้ไปจนหมดเกลี้ยงในพริบตา เขากวาดสายตามองไปรอบๆ พบว่าตนเองยังคงอยู่ในซากปรักหักพังของบริเวณที่ต่อสู้กับผู้อาวุโสโลหิต บรรยากาศยังคงเต็มไปด้วยกลิ่นอายของพลังปราณที่วุ่นวาย แต่ไม่มีวี่แววของผู้อาวุโสโลหิตอีกแล้ว

"ผู้อาวุโสโลหิตคงคิดว่าข้าตายไปแล้ว" เส้าหลินคิดในใจ "นี่เป็นโอกาสดีที่ข้าจะหลบซ่อนตัวและฟื้นฟูพลังให้เต็มที่"

เขาพยายามลุกขึ้นยืน แต่ก็ยังรู้สึกอ่อนแรงอยู่บ้าง พลังงานที่ยังคงไหลเวียนอยู่ในร่างกายกำลังช่วยฟื้นฟูเขาอย่างต่อเนื่อง เส้าหลินตัดสินใจที่จะค้นหาสถานที่ที่ปลอดภัยเพื่อพักฟื้นและทำความเข้าใจกับพลังใหม่ของเขา เขาต้องใช้เวลาสักพักเพื่อปรับตัวเข้ากับร่างกายใหม่และพลังที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล

ขณะที่เส้าหลินกำลังรวบรวมพลังและเตรียมจะออกจากซากปรักหักพัง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้เขาต้องหยุดชะงัก

"ติ๊ง! ตรวจพบภารกิจลับ: ความลับแห่งเศษซากเทพมังกร" "รายละเอียด: ในบริเวณที่ท่านอยู่ มีเศษซากของพลังงานเทพมังกรโบราณหลงเหลืออยู่ การดูดซับเศษซากเหล่านี้จะช่วยเร่งการฟื้นฟูพลังชีวิตและพลังปราณของท่านอย่างก้าวกระโดด และอาจนำไปสู่การค้นพบความลับที่ยิ่งใหญ่กว่า" "รางวัล: ฟื้นฟูพลังชีวิตและพลังปราณเต็ม 100%, ปลดล็อก 'ผนึกเทพมังกรอมตะ' ระดับสอง, ได้รับ 'จิตวิญญาณแห่งเทพมังกร' ชิ้นส่วน" "บทลงโทษหากล้มเหลว: ไม่มี"

ดวงตาของเส้าหลินเป็นประกายเมื่อเห็นภารกิจใหม่นี้ "ความลับแห่งเศษซากเทพมังกร? จิตวิญญาณแห่งเทพมังกร?" นี่เป็นโอกาสอันดีที่จะฟื้นฟูพลังและทำความเข้าใจกับพลังเทพมังกรที่หลอมรวมกับอัฐิของเขา การปลดล็อก "ผนึกเทพมังกรอมตะ" ระดับสองก็เป็นสิ่งที่เขารอคอย

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ซากปรักหักพังอีกครั้ง พยายามจับสัมผัสถึงพลังงานเทพมังกรที่ระบบกล่าวถึง บริเวณนี้เคยเป็นจุดที่ผนึกเทพมังกรอมตะของเขาทำงานอย่างฉับพลัน ทำให้เขารอดชีวิตมาได้ ไม่น่าแปลกใจที่จะมีเศษซากพลังงานเทพมังกรหลงเหลืออยู่

เส้าหลินเริ่มเดินสำรวจไปตามซากปรักหักพังอย่างช้าๆ โดยอาศัยพลังของอัฐิอมตะระดับเทพมังกรในการสัมผัสถึงกระแสพลังงานที่ซ่อนอยู่ เขาเดินไปรอบๆ บริเวณที่เคยเป็นจุดปะทะรุนแรงที่สุด จนกระทั่งสัมผัสได้ถึงไอพลังงานที่เย็นเยียบแต่แฝงด้วยความยิ่งใหญ่แผ่ออกมาจากใต้พื้นดินที่แตกระแหง

"อยู่ตรงนี้เอง!" เส้าหลินพึมพำ เขาใช้มือสัมผัสลงไปบนพื้นดินที่แตกแยก พลังงานเทพมังกรจางๆ ไหลซึมเข้ามาในร่างกายของเขา ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นทันที แต่พลังงานนี้ยังไม่มากพอที่จะทำตามภารกิจให้สำเร็จ

เขาต้องหาสถานที่ที่พลังงานเทพมังกรเข้มข้นที่สุด และดูดซับมันให้หมดสิ้น ภารกิจนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการฟื้นตัวและพัฒนาพลังของเขาในอนาคต เส้าหลินมองลงไปยังรอยแยกขนาดใหญ่ที่เกิดจากการต่อสู้ครั้งก่อน พลังงานที่แท้จริงอาจซ่อนอยู่ลึกลงไปในนั้น

"ไม่ว่าอะไรจะรออยู่ข้างล่าง ข้าก็ต้องลงไป!" เส้าหลินตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ความกระหายในพลังและความปรารถนาที่จะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อแก้แค้นตระกูลของเขานั้นเป็นแรงผลักดันที่ไม่มีที่สิ้นสุด เขากระโดดลงไปในรอยแยกมืดมิดอย่างไม่ลังเล พลังงานเทพมังกรที่อยู่ใต้ดินเริ่มส่งเสียงคำรามราวกับกำลังต้อนรับผู้มาเยือนคนใหม่ ผู้ซึ่งมีชะตากรรมผูกพันกับมันอย่างไม่อาจแยกจาก

[WC: 2471]