จอมเทพระบบอมตะ

ตอนที่ 20 — ศึกอสูรเทพมังกร

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

241 ตอน · 1,901 คำ

มังกรทองขนาดมหึมาที่เกิดจากผนึกจักรพรรดิมังกรอมตะคำรามกึกก้องสะท้านฟ้าดิน มันพุ่งทะยานเข้าปะทะกับอสูรเทพมังกรโบราณที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหลอย่างรุนแรง

ตู้มมมมมมมมมมม!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวราวกับสวรรค์ล่มสลาย คลื่นพลังงานสีทองอร่ามและเงาดำทะมึนปะทะกันกลางอากาศ แสงสว่างจ้าปะทุขึ้นจนบดบังทุกสิ่งทุกอย่างในชั่วพริบตา แรงสั่นสะเทือนรุนแรงจนทำให้อารามโบราณที่ผุพังอยู่แล้วสั่นคลอนอย่างหนัก เศษซากปรักหักพังลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อนจะร่วงหล่นลงมาเป็นห่าฝน

เส้าหลินที่ยืนอยู่ไม่ไกลถูกแรงกระแทกซัดถอยหลังไปหลายสิบก้าว ฝุ่นควันและเศษหินกระเด็นเข้าปะทะร่างเขา แต่เขากลับไม่รู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อย ‌อัฐิเทพมังกรอมตะภายในกายเปล่งประกายสีทองเรืองรอง ดูดซับและสลายแรงกระแทกเหล่านั้นไปจนหมดสิ้น ดวงตาของเส้าหลินจับจ้องไปยังจุดปะทะด้วยความเคร่งเครียด

เมื่อฝุ่นควันจางหายไป ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้หัวใจของเส้าหลินจมดิ่ง มังกรทองขนาดมหึมาที่เขาเรียกออกมานั้นบัดนี้มีสภาพร่อแร่ เกล็ดสีทองแตกหัก พลังงานหดหาย และมันกำลังสลายไปอย่างช้าๆ ​ในขณะที่อสูรเทพมังกรโบราณกลับยังคงยืนตระหง่านอยู่ ณ ที่เดิม ร่างกายอันมหึมาของมันไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย มีเพียงรอยฝุ่นควันจางๆ เกาะอยู่บนเกล็ดสีดำทมิฬเท่านั้น

“หึ มดปลวกที่ริอาจมาท้าทายเทพมังกรอย่างข้า” เสียงทุ้มต่ำและน่าเกรงขามดังก้องมาจากอสูรเทพมังกรโบราณ ‍มันไม่ได้ขยับแม้แต่ปลายเล็บ แต่กลับปล่อยจิตสังหารอันเข้มข้นออกมาอย่างไม่ปิดบัง

เส้าหลินขมวดคิ้วแน่น เขารู้สึกถึงพลังที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงระหว่างอสูรตนนี้กับศัตรูที่เคยเผชิญหน้ามาทั้งหมด พลังของมันไม่ได้มาจากแค่การบ่มเพาะ แต่ยังแฝงไว้ด้วยจิตวิญญาณแห่งการทำลายล้างที่สั่งสมมานับหมื่นปี

“ระบบ ตรวจจับข้อมูลของอสูรตนนี้” เส้าหลินสั่งในใจ เขาไม่สามารถประมาทได้อีกแล้ว

[ติ๊ง! ‌ตรวจพบอสูรเทพมังกรโบราณ ระดับมิติแห่งสวรรค์ขั้นสูงสุด] [ชื่อ: อสูรเทพมังกรโบราณ (ระดับตำนาน)] [เผ่าพันธุ์: มังกรอสูรโบราณ] [สถานะ: ปลดผนึกบางส่วน] [พลังการต่อสู้: ประเมินค่าไม่ได้ (เหนือกว่าระดับปรมาจารย์แห่งสวรรค์ขั้นสูงสุดอย่างมาก)] [ความสามารถพิเศษ: ‍อมตะกึ่งเทพ, ควบคุมมิติ, พลังทำลายล้างแห่งดวงดาว, ปรมาจารย์ด้านวิชาอสูร] [จุดอ่อน: ถูกผนึกด้วยพลังแห่งการสร้างสรรค์, จิตวิญญาณถูกกัดกร่อนด้วยมนตร์สะกดโบราณ] [ข้อเสนอแนะ: หลบหนีโดยด่วน! การต่อสู้ในระดับนี้ยังเกินขีดความสามารถของโฮสต์]

“หลบหนี? ​ไม่มีทาง!” เส้าหลินปฏิเสธคำแนะนำของระบบอย่างเด็ดขาด เขามีความภาคภูมิใจของตนเอง เขาคือบุตรแห่งสวรรค์ผู้ได้รับระบบอมตะ จะให้หนีหน้าศัตรูได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นหากปล่อยให้ปีศาจตนนี้หลุดออกไปจากอารามโบราณ โลกภายนอกจะต้องพบกับหายนะอย่างแน่นอน

“ไม่ว่าเจ้าจะแข็งแกร่งเพียงใด ข้าก็จะหยุดเจ้าให้ได้!” ​เส้าหลินคำราม พลังปราณเทพมังกรสีทองในร่างระเบิดออกมาอย่างเต็มที่ ออร่าที่เคยเป็นเพียงปรมาจารย์แห่งสวรรค์ขั้นต้นบัดนี้เริ่มแผ่ขยายออกไปอย่างไม่น่าเชื่อ แม้จะยังห่างไกลจากระดับของอสูรเทพมังกร แต่พลังของเขาก็ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

อสูรเทพมังกรโบราณหรี่ตาลงเล็กน้อย “เจ้าหนู มีจิตวิญญาณที่น่าสนใจนัก แต่น่าเสียดายที่มันไร้ประโยชน์”

มันยกขาหน้าขนาดมหึมาขึ้นช้าๆ ​แล้วก้าวเท้าไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียว

ตูมมมมมมมมมมมม!

พื้นดินเบื้องหน้าของเส้าหลินยุบตัวลงในทันที เกิดหลุมขนาดใหญ่รัศมีนับร้อยเมตร พลังงานมิติบิดเบี้ยวจนอากาศโดยรอบแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ราวกับกระจกที่ถูกทุบ เส้าหลินสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่พุ่งตรงเข้ามาหาเขา ไม่ใช่แค่แรงทางกายภาพ แต่ยังเป็นแรงกดดันที่บีบคั้นจิตวิญญาณ

“พลังแห่งมิติ!?” เส้าหลินเบิกตากว้าง อสูรตนนี้สามารถบิดเบือนมิติได้เพียงแค่ก้าวเดิน นี่คือความแตกต่างของระดับอย่างแท้จริง

[ติ๊ง! อัฐิเทพมังกรอมตะกำลังตื่นตัวอย่างสมบูรณ์! ปฏิกิริยากับพลังมังกรโบราณ!] [ติ๊ง! โฮสต์ได้รับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับ ‘กฎแห่งมิติ’ (ระดับพื้นฐาน)!]

ทันใดนั้นเอง เส้าหลินก็รู้สึกราวกับว่าสายตาของเขาเปลี่ยนไป เขามองเห็นมิติโดยรอบเป็นเส้นใยพลังงานที่ถักทอซับซ้อนกันอยู่ และเขากลับมองเห็นช่องว่างและรอยแยกเล็กๆ น้อยๆ ในมิตินั้นได้อย่างชัดเจน!

“นี่มัน…” เส้าหลินพึมพำด้วยความตกใจ เขาไม่คิดว่าอัฐิเทพมังกรอมตะจะมอบความสามารถเช่นนี้ให้เขาในสถานการณ์คับขัน

ในเสี้ยววินาทีที่อสูรเทพมังกรก้าวเท้าเข้ามาอีกครั้ง เส้าหลินก็ตัดสินใจ เขาไม่ได้ถอยหนี แต่กลับพุ่งทะยานไปข้างหน้า!

“วิชาเคลื่อนไหวไร้เงาเทพมังกร!”

ร่างของเส้าหลินกลายเป็นเงาสีทองพุ่งผ่านช่องว่างมิติเล็กๆ ที่มองเห็นได้ด้วยความรู้ใหม่ของเขา เขาสามารถหลบหลีกแรงกดดันมหาศาลของอสูรเทพมังกรได้อย่างหวุดหวิดราวกับเป็นวิญญาณ

อสูรเทพมังกรโบราณดูประหลาดใจเล็กน้อย ดวงตาของมันหรี่ลง จ้องมองเส้าหลินที่กำลังเคลื่อนที่ไปมาอย่างคล่องแคล่ว “เจ้าหนู... เจ้ามีเศษเสี้ยวของพลังมิติ? ไม่น่าเป็นไปได้!”

เส้าหลินไม่ตอบคำถาม เขาพุ่งเข้าใกล้ร่างของอสูรเทพมังกรโบราณอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เคลื่อนไหว เขาก็เริ่มรวบรวมพลังปราณเทพมังกรทั้งหมดไว้ที่ฝ่ามือ

“ฝ่ามือพิฆาตมังกรสวรรค์!”

ฝ่ามือสีทองเปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับดวงอาทิตย์ขนาดเล็ก มันอัดแน่นไปด้วยพลังทำลายล้างมหาศาลที่เกิดจากการหลอมรวมพลังปราณเทพมังกรของเขากับความรู้ด้านการทำลายล้างที่ได้รับจากอัฐิเทพมังกรอมตะ

อสูรเทพมังกรโบราณเย้ยหยัน “คิดจะโจมตีข้าด้วยฝ่ามือมดปลวกเช่นนั้นรึ?”

มันยกหางขนาดมหึมาขึ้นฟาดลงมา ราวกับแส้ปีศาจที่สามารถผ่าภูเขาให้ขาดสะบั้นได้ หางของมันเร็วกว่าฝ่ามือของเส้าหลินหลายเท่า!

เส้าหลินกัดฟัน เขารู้ว่าหากโดนหางนั่นฟาดใส่ ตัวเขาจะต้องแหลกเป็นผุยผงอย่างแน่นอน แม้จะมีอัฐิเทพมังกรอมตะช่วยฟื้นฟู แต่ก็คงไม่รอดจากแรงปะทะระดับนี้

[ติ๊ง! อัฐิเทพมังกรอมตะรับรู้ถึงอันตราย! เปิดใช้งานความสามารถ ‘เกราะมังกรอมตะ’ (ชั่วคราว)!]

เกล็ดสีทองอร่ามปรากฏขึ้นบนผิวหนังของเส้าหลินในทันที พวกมันเรียงตัวซ้อนกันอย่างหนาแน่นคล้ายเกล็ดของมังกรโบราณ สร้างเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้าเทพเจ้า!

เคร้งงงงงงงงงงง!

หางของอสูรเทพมังกรโบราณฟาดเข้าใส่เส้าหลินเต็มแรง! เกิดเสียงกระทบกันดังกังวานราวกับโลหะปะทะกันอย่างรุนแรง เส้าหลินถูกซัดกระเด็นไปไกลกว่าร้อยเมตร ร่างของเขากลิ้งไปกับพื้นดินที่แตกระแหง ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย

แต่เมื่อเขาลุกขึ้นยืน เส้าหลินก็พบว่าตนเองไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรงแม้แต่น้อย! เกราะมังกรอมตะสามารถดูดซับแรงกระแทกจากหางของอสูรเทพมังกรได้เกือบทั้งหมด มีเพียงรอยร้าวเล็กน้อยบนเกล็ดสีทองเท่านั้น

“เป็นไปได้อย่างไร!?” อสูรเทพมังกรโบราณแสดงสีหน้าตกใจเป็นครั้งแรก มันไม่เคยคิดว่าเจ้ามนุษย์ตัวเล็กๆ จะสามารถทนรับการโจมตีของมันได้

เส้าหลินไม่รอช้า เขาใช้จังหวะที่อสูรตกใจ พุ่งทะยานกลับเข้าใส่ด้วยความเร็วเหนือแสง ฝ่ามือพิฆาตมังกรสวรรค์ที่รวบรวมพลังมาตั้งแต่แรก พุ่งเข้าใส่สีข้างของอสูรเทพมังกรโบราณอย่างจัง!

ปังงงงงงงงงงงงง!

คราวนี้ไม่ใช่เสียงกระทบกันของโลหะ แต่เป็นเสียงเนื้อหนังที่ถูกฉีกกระชาก! พลังปราณเทพมังกรของเส้าหลินแผดเผาเข้าสู่เกล็ดสีดำทมิฬของอสูรเทพมังกร เกิดรอยไหม้เกรียมและรอยร้าวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น!

“อ๊ากกกกกก!” อสูรเทพมังกรโบราณคำรามด้วยความเจ็บปวด มันไม่เคยถูกสิ่งมีชีวิตระดับต่ำกว่าทำร้ายได้ถึงเพียงนี้มาก่อน!

[ติ๊ง! โฮสต์สร้างความเสียหายแก่อสูรเทพมังกรโบราณสำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์ 10,000,000!] [ติ๊ง! โฮสต์เลื่อนระดับ! ปรมาจารย์แห่งสวรรค์ขั้นกลาง!] [ติ๊ง! โฮสต์เลื่อนระดับ! ปรมาจารย์แห่งสวรรค์ขั้นสูง!] [ติ๊ง! โฮสต์เลื่อนระดับ! ปรมาจารย์แห่งสวรรค์ขั้นสูงสุด!]

พลังปราณในร่างของเส้าหลินพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ระดับการบ่มเพาะของเขาพุ่งขึ้นถึงสามระดับในทันที! จากปรมาจารย์แห่งสวรรค์ขั้นต้น กลายเป็นปรมาจารย์แห่งสวรรค์ขั้นสูงสุด!

“เป็นไปไม่ได้! เจ้าหนูตัวเล็กๆ เช่นเจ้าจะสามารถก้าวข้ามระดับได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไร!?” อสูรเทพมังกรโบราณไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น มันจ้องมองเส้าหลินด้วยความโกรธแค้นและไม่เข้าใจอย่างถึงที่สุด

เส้าหลินหายใจหอบเล็กน้อย แต่ดวงตาของเขากลับเปี่ยมไปด้วยประกายแห่งความมุ่งมั่น เขาไม่เคยคาดคิดว่าการโจมตีเพียงครั้งเดียวจะทำให้เขาเลื่อนระดับได้ถึงสามขั้น นี่คือพลังของระบบอมตะอย่างแท้จริง! ยิ่งศัตรูแข็งแกร่งเท่าไหร่ ค่าประสบการณ์ที่ได้รับก็ยิ่งมหาศาลเท่านั้น!

“นี่คือพลังของจอมเทพที่แท้จริง!” เส้าหลินคำราม พลังปราณเทพมังกรสีทองในร่างของเขายิ่งเข้มข้นขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว

อสูรเทพมังกรโบราณระเบิดโทสะออกมา มันไม่สนเรื่องการเลื่อนระดับของเส้าหลินอีกต่อไป มีเพียงความโกรธแค้นที่ถูกมนุษย์ตัวเล็กๆ ทำร้าย

“เจ้าบังอาจ! เจ้าจะต้องชดใช้!”

พลังงานสีดำทมิฬพลุ่งพล่านออกมาจากร่างของอสูรเทพมังกรโบราณอย่างไม่หยุดยั้ง มันแผ่ขยายออกไปปกคลุมทั่วทั้งอารามโบราณ ท้องฟ้าเหนือรอยแยกมืดมิดกลายเป็นสีดำสนิท สายฟ้าสีดำนับไม่ถ้วนฟาดฟันลงมา สร้างความเสียหายแก่อารามโบราณที่เหลืออยู่จนพังทลายลงในพริบตา

“วิชาต้องห้ามโบราณ – มังกรดูดกลืนจักรวาล!”

อสูรเทพมังกรโบราณอ้าปากกว้าง พลังงานสีดำมืดมิดหมุนวนอยู่ภายในราวกับหลุมดำขนาดเล็ก แรงดึงดูดมหาศาลเริ่มดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างเข้าสู่ปากของมัน ไม่ว่าจะเป็นเศษซากปรักหักพัง หิน ดิน หรือแม้แต่อากาศโดยรอบ! ทุกสิ่งทุกอย่างถูกบิดเบี้ยวและถูกดูดกลืนเข้าไปในปากของมันอย่างรวดเร็ว!

เส้าหลินรู้สึกราวกับว่าร่างของเขากำลังจะถูกฉีกกระชากออกจากกัน เขาพยายามต้านทานแรงดูดมหาศาล แต่พลังของอสูรเทพมังกรโบราณนั้นน่ากลัวเกินไป!

[ติ๊ง! ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูง! โฮสต์กำลังถูกดูดกลืนเข้าสู่มิติว่างเปล่า!] [ติ๊ง! อัฐิเทพมังกรอมตะกำลังสร้างการต้านทาน! คำเตือน: พลังงานไม่เพียงพอ!]

“บัดซบ!” เส้าหลินสบถ เขาพยายามใช้พลังปราณทั้งหมดที่มีเพื่อยึดร่างตนเองไว้กับพื้นดิน แต่ก็ไม่เป็นผล แรงดูดนั้นรุนแรงจนเขาเริ่มลอยขึ้นจากพื้นอย่างช้าๆ!

เขามองไปยังปากของอสูรเทพมังกรที่กำลังดูดกลืนทุกสิ่งอย่างไม่หยุดหย่อน ภายในนั้นคือความว่างเปล่าที่สามารถฉีกกระชากทุกสิ่งให้สลายไปได้

“หรือว่าข้าจะต้องจบลงแค่นี้…” ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัวของเส้าหลิน แต่เขาก็สลัดมันทิ้งไปในทันที!

“ไม่มีทาง! ข้าคือจอมเทพ! ข้าจะไม่มีวันยอมแพ้!”

เส้าหลินกัดฟันแน่น เขามองไปรอบๆ พยายามหาสิ่งที่จะยึดเหนี่ยวได้ แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังถูกดูดกลืนไปหมดสิ้น

ทันใดนั้นเอง สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่มุมหนึ่งของอารามโบราณที่กำลังพังทลาย มันคือแท่นบูชาเก่าแก่ที่ถูกปกคลุมไปด้วยอักษรรูนโบราณ! แท่นบูชานั้นยังคงยืนตระหง่านอยู่ แม้ว่าทุกสิ่งรอบตัวจะถูกทำลายไปแล้วก็ตาม!

“นั่นมัน…” เส้าหลินเบิกตากว้าง เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่แปลกประหลาดบางอย่างจากแท่นบูชานั้น มันไม่ใช่พลังของเทพมังกร แต่เป็นพลังแห่งการผนึกที่ถูกซ่อนไว้!

ในเสี้ยววินาทีที่ร่างของเขากำลังจะถูกดูดเข้าไปในปากของอสูรเทพมังกร เส้าหลินก็รวบรวมพลังปราณเฮือกสุดท้าย พุ่งทะยานเข้าหาแท่นบูชาโบราณด้วยความเร็วสูงสุด!

“หากข้าไม่ตาย! เจ้าจะต้องเป็นฝ่ายที่ถูกผนึก!” เส้าหลินคำราม

ร่างของเขากระแทกเข้ากับแท่นบูชาอย่างรุนแรง เขายกมือขึ้นสัมผัสกับอักษรรูนโบราณที่เปล่งประกายจางๆ

ในขณะนั้นเอง ปากของอสูรเทพมังกรโบราณก็ดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่าง รวมถึงร่างของเส้าหลินที่กำลังสัมผัสแท่นบูชาโบราณอย่างสมบูรณ์! อารามโบราณทั้งหลังหายไปในพริบตา เหลือเพียงความว่างเปล่าสีดำมืดมิดเท่านั้น

อสูรเทพมังกรโบราณปิดปากลง มันยังคงคำรามด้วยความโกรธแค้น แต่ก็ดูเหมือนจะพอใจที่ได้กำจัดเสี้ยนหนามไปได้

ทว่า… ทันใดนั้นเอง แสงสว่างจ้าสีทองอร่ามก็ปะทุขึ้นมาจากใจกลางของความว่างเปล่า! แสงนั้นไม่ได้มาจากภายในของอสูรเทพมังกร แต่มันทะลุผ่านมิติออกมาจากจุดที่อารามโบราณเคยตั้งอยู่!

“อะไรกัน!?” อสูรเทพมังกรโบราณเบิกตากว้าง มันรู้สึกถึงพลังงานที่คุ้นเคย พลังแห่งการผนึกที่เคยพันธนาการมันมานับหมื่นปี!

แสงสีทองนั้นพุ่งสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า มันรวมตัวกันเป็นวงแหวนขนาดมหึมาที่โอบล้อมรอบร่างของอสูรเทพมังกรโบราณ ราวกับโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น!

“ไม่! เป็นไปไม่ได้! เจ้าจะถูกผนึกอีกครั้งไม่ได้!” อสูรเทพมังกรโบราณคำรามด้วยความหวาดกลัว มันพยายามดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง แต่แสงสีทองนั้นกลับยิ่งรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ!

ในใจกลางของวงแหวนแสงสีทอง ร่างของเส้าหลินค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาอย่างช้าๆ เขายืนอยู่บนอากาศ ล้อมรอบด้วยอักษรรูนโบราณที่เปล่งประกายเจิดจ้า ดวงตาของเขาเป็นสีทองสุกปลั่ง!

“เจ้าจะต้องถูกผนึก! อสูรเทพมังกร!” เส้าหลินประกาศก้อง พลังปราณเทพมังกรในร่างของเขากำลังหลอมรวมกับพลังแห่งการผนึกโบราณที่แท่นบูชานั้น!

อสูรเทพมังกรโบราณดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง พยายามจะฉีกทำลายพันธนาการ แต่พลังแห่งการผนึกโบราณนั้นแข็งแกร่งเกินไป!

“เจ้าหนู… เจ้าหลอกข้า! เจ้าใช้พลังของอารามโบราณผนึกข้าอีกครั้งอย่างนั้นหรือ!?” เสียงของอสูรเทพมังกรเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวัง

เส้าหลินไม่ได้ตอบคำถาม เขากำลังใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อควบคุมพลังแห่งการผนึกนี้

“ระบบ! อัปเกรดแท่นบูชาผนึกโบราณ!” เส้าหลินสั่งในใจ เขาไม่รู้ว่าเขาทำอะไรลงไป แต่เขารู้ว่าเขาต้องควบคุมมันให้ได้!

[ติ๊ง! ตรวจพบแท่นบูชาผนึกโบราณ! ต้องการใช้วิชาชีพ ‘ช่างฝีมือแห่งสวรรค์’ เพื่ออัปเกรดหรือไม่? ค่าใช้จ่าย: 1,000,000,000 เหรียญทองคำเทพ]

“อัปเกรด!” เส้าหลินไม่ลังเล แม้ว่าค่าใช้จ่ายจะมหาศาล แต่ถ้ามันสามารถผนึกอสูรเทพมังกรตนนี้ได้ มันก็คุ้มค่า!

[ติ๊ง! เริ่มต้นการอัปเกรดแท่นบูชาผนึกโบราณ! ระดับความสำเร็จ: 1%... 5%... 10%...]

แสงสีทองที่โอบล้อมอสูรเทพมังกรยิ่งสว่างจ้าขึ้นไปอีก วงแหวนแห่งการผนึกยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ อสูรเทพมังกรโบราณคำรามด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัว มันกำลังถูกดูดกลืนเข้าไปในมิติที่ว่างเปล่าอีกครั้ง!

“ไม่! ข้าจะไม่ถูกผนึกอีก!” อสูรเทพมังกรโบราณคำรามด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง มันพยายามใช้พลังสุดท้ายเพื่อหลุดพ้นจากการผนึก

แต่ทุกครั้งที่มันดิ้นรน พลังแห่งการผนึกก็ยิ่งรัดแน่นขึ้น!

เส้าหลินยืนอยู่กลางอากาศ ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังอสูรเทพมังกรที่กำลังถูกดูดกลืนเข้าไปในความว่างเปล่า พลังงานในร่างของเขากำลังถูกใช้ไปอย่างมหาศาล แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง

ในที่สุด อสูรเทพมังกรโบราณก็ถูกดูดกลืนเข้าไปในความว่างเปล่าจนหมดสิ้น แสงสีทองค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงความว่างเปล่าและเศษซากของอารามโบราณที่ถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี

[ติ๊ง! การอัปเกรดแท่นบูชาผนึกโบราณสำเร็จ 100%!] [ติ๊ง! อสูรเทพมังกรโบราณถูกผนึกชั่วคราว! ระยะเวลา: 100 ปี] [ติ๊ง! เควส: เอาชนะอสูรเทพมังกรโบราณ – สำเร็จ!] [ติ๊ง! ได้รับรางวัล: กล่องสมบัติแห่งมิติ (ระดับเทพ), วิชาเทพมังกร: พลังแห่งการสร้างสรรค์, ค่าประสบการณ์ 50,000,000!]

เส้าหลินรับรางวัลจากระบบด้วยความยินดี แต่ร่างกายของเขากลับทรุดลงทันทีที่พลังแห่งการผนึกสิ้นสุดลง

“แฮ่กๆ… ในที่สุดก็สำเร็จ…” เส้าหลินพึมพำด้วยความเหนื่อยล้า พลังทั้งหมดในร่างของเขาถูกใช้ไปจนหมดสิ้น เขาไม่เหลือแม้แต่แรงจะยืน

แต่ในขณะที่เขากำลังจะหมดสติไปนั้นเอง…

[ติ๊ง! ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกประหลาดกำลังเคลื่อนที่เข้ามาด้วยความเร็วสูง!] [คำเตือน! สัญญาณพลังงานระดับจักรพรรดิ! แนะนำให้หลบหนีทันที!]

เส้าหลินเบิกตากว้าง พลังงานระดับจักรพรรดิ? ใครกันที่สามารถมาถึงสถานที่แห่งนี้ได้ และทำไมถึงได้มีพลังระดับนั้น!?

ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ ร่างกายของเขาก็อ่อนแรงลงจนหมดสติไป…

ทว่าก่อนที่ดวงตาของเขาจะปิดสนิท เส้าหลินก็มองเห็นเงาร่างลึกลับสามคนกำลังร่อนลงมาจากท้องฟ้า พวกเขามีออร่าที่น่าสะพรึงกลัว ราวกับเทพเจ้าที่ลงมาจากสวรรค์!

“ที่นี่มีการต่อสู้ของพลังมังกรโบราณ…” หนึ่งในเงาร่างนั้นพึมพำด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

“และดูเหมือนจะมีคนผนึกอสูรเทพมังกรตนนั้นลงไป…” อีกคนเสริมขึ้นมา

“น่าสนใจ… มนุษย์ผู้ต่ำต้อยคนนี้ทำได้อย่างไร…”

เงาร่างทั้งสามมองลงมายังร่างของเส้าหลินที่นอนหมดสติอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง…

หน้านิยาย
หน้านิยาย
จอมเทพระบบอมตะ

จอมเทพระบบอมตะ

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!